Alessandro Adriani – Morphic Dreams
Paweł Gzyl:

Syntetyczne sny.

Ellen Allien – Alientronic
Paweł Gzyl:

„Berlinette” na twardo.

Hoera. – Jaunu
Łukasz Komła:

Chóralne imaginacje.

jitwam. – Honeycomb
Ania Pietrzak:

Indie, medytacja i ciepły funk.

Benjamin Fröhlich – Amiata
Paweł Gzyl:

Bezpretensjonalna kolekcja tanecznych sztosów.

Polynation – Igneous
Mateusz Piżyński:

Debiutanci z Holandii.

ASUNA & Jan Jelinek – Signals Bulletin
Jarek Szczęsny:

Jest przyjemnie.

Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.



Juxtaposition

Norweski label Nakama Records opublikował debiutancki album projektu Juxtaposition.

To nie pierwsze spotkanie na łamach Nowej Muzyki z tą zacną wytwórnią, prowadzoną przez Christiana Meaasa Svendsena, który w tym roku wydał bardzo ciekawy album „Avin”.

Juxtaposition tworzy czterech muzyków: Agnes Hvizdalek (głos), Magnus Skavhaug Nergaard (bas, elektronika, field recording), Utku Tavil (talerze, no-input mixer, sampler) i Natali Abrahamsen Garner (głos, elektronika w utworach „Enkle løsninger og fugler” i „Trost”).

Hvizdalek porusza się wokół wielu stylistyk. Wywodzi się z wiedeńskiej sceny eksperymentalnej, ale od 2008 roku mieszka i pracuje w Oslo. Tavil – perkusista i improwizator związany artystycznie z Turynem, Berlinem oraz Oslo. Znany jest z takich projektów jak BEEATSZ, Turbohaler, WOW, WRNGDNG, BNSU czy SUTT. Improwizujący kontrabasista Nergaard z kolei udziela się m.in. w Monkey Plot (zespół wydawany przez Hubro) i ICH BIN N!NTENDO. Garner to norweska wokalistka współpracująca z Propan, Antler, Silicone i Nåtiden.

Być może nie każdy sforsuje lub chociaż oswoi bezkompromisowość „Juxtaposition”. Duże wrażenie robią systemy sprzężeń zwrotnych generowane przez analogowe i cyfrowe urządzenia elektroniczne Nergaarda, sprzęgnięte z wysokimi rejestrami głosów Hvizdalek i Garner (przechodzących w krzyk). Wyczynem jest wyłapanie źródeł dźwięku, ale to chyba dobrze, że nie jest tak łatwo, dzięki temu nasza percepcja pozostaje w bezpiecznej odległości od oczywistych skojarzeń.

 

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze