Henning Baer – Shatterproof
Paweł Gzyl:

Producencka wersja Grounded Theory.

ŻAL – Teodor
Paulina Miedzińska:

Muzyka ŻAL’u jest mroczna u podstaw, a drąży ją taneczne ziarno.

zvλd – Baklava
Maciej Kaczmarski:

Tajemnicze słodycze.

M.E.S.H. – Hesaitix
Paweł Gzyl:

Czy angielskiemu producentowi udało się przeskoczyć nowatorski debiut?

Nadah El Shazly – Ahwar
Łukasz Komła:

Egipska awangarda na krawędzi jawy i snu.

Anja Schneider – SoMe
Paweł Gzyl:

Pierwszy album niemieckiej producentki od dziewięciu lat.

Gajek – 17
Paweł Gzyl:

„17” to tak naprawdę odwrócone „71”.

Fallbeil – Macht Macht Zement
Paweł Gzyl:

Genialni dyletanci powrócili!

Various Artists – Watergate XV
Paweł Gzyl:

Tak się bawi Watergate.

Paul St. Hilaire & Rhauder ‎– Derdeoc
Maciej Kaczmarski:

Spadkobiercy kolektywu Basic Channel.

John Lake – #void
Jarek Szczęsny:

Jan od odczłowieczania.

Blush Response – Infinite Density
Paweł Gzyl:

EBM w służbie techno – i na odwrót.

Burial – Untrue po 10 latach
Redakcja:

Jak oceniamy „Untrue” z perspektywy 10 lat? Jak mocno ta płyta wpłynęła na nas, a jak mocno na elektronikę? Przeczytajcie opinie autorów NM i komentujcie.

Moritz Von Oswald & Ordo Sakhna – Moritz Von Oswald & Ordo Sakhna
Paweł Gzyl:

Mistrz dub-techno i kirgiska kapela ludowa. Co z tego wynika?

3 pytania – Christian Löffler

Niemiecki producent, którego twórczość na łamach Nowamuzyka.pl określaliśmy jako „muzyczny odpowiednik samotnego spaceru po jesiennej plaży„, niedługo pojawi się w Polsce.

Christian Löffler, twórca o „wręcz poetyckiej wrażliwości„, wystąpi 11 listopada w poznańskiej Scenie na Piętrze. Jest to dokonała okazja, aby zadać mu kilka pytań, które pomogą dowiedzieć się, czego muzyk obecnie słucha, jakie dźwięki sprawiają mu przyjemność i czyje dokonania aktualnie podziwia.

Czego aktualnie słuchasz?

Aparde – „Glass”

Jestem niezwykle wdzięczny, że mogłem wydać w Ki jego debiutancki album. Muzyka, która potrafi wstrząsnąć, niezwykle przełomowa, a do tego te wspaniałe live acty.

Novo Amor & Ed Tullett – „Silvery”

Uwielbiam ten delikatny indie vibe. Jeśli macie już dość słuchania Bon Iver, ale szukacie czegoś podobnego – to powinno zdecydowanie przypaść wam do gustu.

Wolf Alice – „Don’t Delete The Kisses”

Ten kawałek to bez wątpienia mój największy faworyt. To wręcz niesamowite, jak doskonale współgrają tu ze sobą wokale, linia basu oraz syntezatory. Uwielbiam tę atmosferę w stylu „Lost in Translation”.

Lapalux – „Phase Violet”

Jestem wielkim fanem Lapaluxa. Na nim można zawsze polegać.

Nosaj Thing – „Nowhere”

Nowy album jest naprawdę świetny, z tym lekko „nawiedzonym” klimatem. Zdecydowanie podziwiam produkcję.

Four Tet – „Daughter”

Kiedy byłem młodszy, Four Tet bardzo mnie inspirował na polu tej bardziej alternatywnej elektroniki. Kocham jego nowe nagranie.

Sin Fang, Sóley & Örvar Smárason – „Tennis”

Przez długi czas byłem ogromnym fanem Sing Fang i znów się tym zachwycam. Co więcej – zachwycam się, choć brzmi to tak bardzo inaczej.

Ryan Hemsworth – „Yaeko Mitamura Is Lonely”

Wzór do naśladowania, jeśli mowa o współczesnej produkcji muzycznej.

Nad czym obecnie pracujesz?

Obecnie zbieram pomysły na nowe wydawnictwo. Może to będzie EP-ka, a może album… Próbuję pisać lub tworzyć jeden szkic na dzień, ale oczywiście – nie zawsze się to udaje. Jeśli chodzi natomiast o działalność pozamuzyczną, to właśnie zaprojektowałem moją pierwszą kolekcję odzieży, która wkrótce będzie dostępna.

Czy jakiś koncert lub set/live act zrobił na tobie ostatnio spore wrażenie?

Naprawdę bardzo podobał mi się występ Blank Mass, który widziałem na festiwalu w Rydze. Blank Mass występował wtedy przede mną, więc słyszałem cały set i sprawiło mi to ogromną radość.

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze