Nocow – Vozduh/Voda/Zemlya
Paweł Gzyl:

Opus magnum naszego sąsiada zza wschodniej granicy.

Andy Cooper – The Layered Effect
Jarek Szczęsny:

Dawno niewidziana radość.

Dirtmusic – Bu Bir Ruya
Łukasz Komła:

Tym razem muzykę duetu „pobrudzili” Turcy.   

Frank Bretschneider – Lunik
Paweł Gzyl:

Awangarda też lubi potańczyć.

Młody Łucznik – Dreambank
Jarek Szczęsny:

Raczej wygryw.

JANKA – Krzyżacy EP
Ania Pietrzak:

Na pełnym luzie.

The Empire Line – Rave
Paweł Gzyl:

Rave nie zawsze znaczy to samo.

Rhye – Blood
Jarek Szczęsny:

Jakby nic się nie zmieniło.

Szymon Nidzworski Project feat. Andrzej Seweryn – Behind Your Eyelids
Ania Pietrzak:

Muzyka, która przypomina o pierwotności oddechu.

Various Artists – Waves Of The Future
Paweł Gzyl:

Retrofuturystyczne wizje.

John Tejada – Dead Start Program
Paweł Gzyl:

W odwrotnym kierunku niż reszta.

Efrim Manuel Menuck – Pissing Stars
Jarek Szczęsny:

Topniejące napięcie.

Palmbomen II – Memories Of Cindy
Paweł Gzyl:

Elektroniczne wspomnienia z przyszłości.

Fire! – The Hands
Jarek Szczęsny:

Krótkie spięcie.

Paul St. Hilaire & Rhauder ‎– Derdeoc

Spadkobiercy kolektywu Basic Channel.

Paul St. Hilaire to nikt inny, jak Tikiman (musiał zrezygnować z pseudonimu z powodów prawnych), czyli wokalista związany niegdyś z Rhythm & Sound, legendarnym dubowym projektem Moritza Von Oswalda i Marka Ernestusa (tłocznie Basic Channel, Chain Reaction, Maurizio, Main Street Records, sklep Hard Wax w Berlinie – absolutne fundamenty dub-techno). Pochodzący z karaibskiej wyspy Dominiki artysta jest założycielem wytwórni False Tuned, autorem dwóch albumów solowych i współpracownikiem m.in. Beat Pharmacy, Deadbeata, Stephena Hitchella i duetu Modeselektor. Jako wieloletni kooperant Basic Channel, czarnoskóry śpiewak jest duchowym dziedzicem ekipy w niemal prostej linii.

I choć skupione wokół kolektywu projekty należą już do przeszłości, wspólne dokonania St. Hilaire’a i Rhaudera (Marco Rhauderwiek) z klasą odświeżają tech-dubowe patenty sprzed lat. Najpierw były to cztery EPki wydane w barwach wytwórni Ornaments: „No News” (2009), „No News (Dub Remixes)” (2010), „Sidechain” (2012) i „Reconnection” (2016). Teraz – pełen album dla Sushitech Records. Ponadgodzinna zawartość „Derdeoc” przenosi wprost do złotych czasów gatunku. Wskazuje na to już otwierający całość, poprzedzony intro „Control”. Z ambientowej mgły wyłaniają się przetworzone sample melodyki i podskórna basowa pulsacja. Zanim jeszcze wejdzie wokal, miękki, regularny rytm zdąży już wyścielić wnętrze.

To jakby zaginiona kompozycja innych klasycznych aliasów Basic Channel z udziałem St. Hilaire’a – Round Three („Acting Crazy”!), Round Four i Round Five. Podobnie brzmią następujące po nim „Redeem” i zroszony kroplami wibrafonu „Meanwhile”, oparte na mocnym house’owym rytmie. Ale już oszczędny „Stabilize” i zagęszczony „Dim Dim” z uduchowionym zaśpiewem i linią basową w stylu Billa Laswella przywołują na myśl doskonałą płytę „Showcase” (Rhythm & Sound i Tikiman, 1998), zaś w „Bendage” pojawiają się kwaśne dźwięki à la Roland TB-303. Dodatkowo można rozkoszować się na poły instrumentalnymi wariantami (tzw. „versions”) trzech utworów: „Redeem”, „Dim Dim” i „Stabilize”.

Wielokrotnie udowodniono (zapewne zrobili to „amerykańscy naukowcy”), że zestawienie miarowej rytmiki, tłustych basów, natchnionych zaśpiewów, rozlanych rewerberacji i delayów, stanowi połączenie równie doskonałe, co czekolada z masłem orzechowym. Nikt by pewnie się nie zdziwił, gdyby wyszło, że zawiera w sobie złoty podział. Nie jest to specjalnie odkrywcze ani przełomowe granie, ale chyba nikt nie oczekuje od tej konwencji jakiegoś radykalnego progresu. Zarówno Paul St. Hilaire, jak i Rhauder osiągnęli na „Derdeoc” mistrzostwo hipnotycznej atmosfery – i właśnie nią można delektować się bez końca niczym malarskim majstersztykiem dopracowanym w każdym calu. Nie trzeba nawet odpalać spliffa.

Sushitech Records | 2017

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. Jędrek

    I trzeba 🙂

  2. czy „malarskim majstersztykiem dopracowanym w każdym calu” można się bez końca delektować – rzecz wysoce dla mnie dyskusyjna 😀

  3. Khan85

    „Nie trzeba nawet odpalać spliffa” nie trzeba, ale można!