Ancient Methods – The Jericho Records
Paweł Gzyl:

Muzyka, która kruszy mury.

Kathryn Joseph – From When I Wake the Want Is
Jarek Szczęsny:

Odpowiedniczka.

Ekin Fil – Maps
Jarek Szczęsny:

Odłączenie wtyczki.

Raum – Wreck The Bloodline
Paweł Gzyl:

Wyjście poza cielesność.

Marcel Dettmann – Test-File
Paweł Gzyl:

Dettmann ciągle w formie.

Djedjotronic – R.U.R.
Mateusz Piżyński:

EBM bez udziwnień.

Various Artists – Figure 100 Compilation
Paweł Gzyl:

Piętnaście lat na klubowym parkiecie.

Tajak – Ciclos
Łukasz Komła:

Meksykańskie trio pokazuje, że wciąż można zaskoczyć połączeniem gitarowej psychodelii, dronów i shoegaze’u!

Pruski – Sleeping Places
Ania Pietrzak:

Uśpiona codzienność, obudzona refleksja.

Prequel Tapes – Everything Is Quite Now
Paweł Gzyl:

Industrialne kołysanki.

Maribou State – Kingdoms in Colour
Ania Pietrzak:

„Darjeeling Limited” i całkiem zwyczajne przyjemności.

Adult. – This Behavior
Paweł Gzyl:

Surowe i szorstkie oblicze muzyki amerykańskiego duetu.

Thomas Fehlmann – Los Lagos
Paweł Gzyl:

Dyskretny urok muzyki niemieckiego weterana.

Amnesia Scanner – Another Life
Paweł Gzyl:

Przebojowa wersja awangardy.



Pierre Bastien – The Mecanocentric World of Pierre Bastien

Brytyjska wytwórnia Discrepant opublikowała koncertowy materiał Pierre’a Bastiena.

Francuski kompozytor i multiinstrumentalista stworzył w drugiej połowie lat 80. niezwykłą orkiestrę, którą nazwał „Mecanium”, czyli zespół „muzyków” składający się z automatów zbudowanych z elementów „meccano” wprawianych w ruch przez tzw. elektromotory. Owe maszyny grają na akustycznych instrumentach z całego świata. Pionierskie poczynania Bastiena szybko zostały zauważone i docenione. Warto też wspomnieć, że artysta swoją karierę zaczynał już pod koniec lat 70., od współpracy z Operation Rhino, Nu Creative Methods, Effectifs de Profil czy później z Dominique Bagouet Dance Company.

Od tamtego czasu wiele się zmieniło, jeśli chodzi o rozwój jego muzyki. W ostatnich latach można było usłyszeć maszyny Bastiena zarówno u projektantki modowej Issey Miyake, jak i w nagraniach Roberta Wyatta oraz Norwega Phonophani (w tym roku opisywałem jego znakomity album „Animal Imagination” wydany przez Hubro).


Najnowsze dzieło Francuza „The Mecanocentric World of Pierre Bastien” (27.10.2017 | Discrepant) to zapis koncertowego występu z października 2016 roku w Studiu M – słynnej sali koncertowej Radia i Telewizji Vojvodina w Serbii. Stronę A tego wydawnictwa podpisano jako „Quiet Motors”, zaś B – „Frantic Motors”. Obie kompozycje Bastien sformułował na podstawie ogromnej ilości dźwiękowych wycinków zagranych przez jego maszyny, jak doskonale wiemy, świetnie radzących sobie nie tylko z etnicznymi instrumentami (afgański râbab, chińska lutnia, marokański bendir, jawajski saron itd.), ale też z łatwością wydobywających odgłosy z gumek, papieru, gwoździ, harmonijki czy trąbki. To wszystko możemy usłyszeć na albumie „The Mecanocentric World of Pierre Bastien” – dającym wyjątkową możliwość jednoczesnego dotykania rozmaitych kultur z różnych kontynentów. Nie zabrakło także fascynujących skrętów w dwudziestowieczną awangardę.

 

Oficjalna strona Pierre’a Bastiena »Profil na Facebooku » Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze