D-Leria – Driving To Nowhere
Paweł Gzyl:

Hipnotycznie i różnorodnie.

Diskret – Diskret EP
Łukasz Komła:

„To tak, jakbyśmy byli połączeni (…)”. Warto nawiązać kontakt z debiutancką EP-ką szwajcarskiego duetu Diskret!  

Epi Centrum – Excrescence
Paweł Gzyl:

Weteran rodzimego techno w świetnej formie.

Neville Watson – The Midnight Orchard
Paweł Gzyl:

Soundtrackowe wspomnienie pierwotnego rave’u.

The Good, The Bad & The Queen – Merrie Land: Dwugłos
Redakcja:

Anglia tonie. Anglia odpływa.

Unknown Landscapes Vol. 6 – Mixed & Selected By Lewis Fautzi
Paweł Gzyl:

Mocno, hipnotycznie i… przewidywalnie.

Teo Olter – Mirów
Jarek Szczęsny:

Strefa komfortu.

John Tejada – Live Rytm Trax
Paweł Gzyl:

Jak brzmi muzyka amerykańskiego producenta na żywo?

Various Artists – Pop Ambient 2019
Paweł Gzyl:

Soundtrack do przejścia jesieni w zimę.

Slam – Athenaeum 101
Paweł Gzyl:

Godzinna podróż przez historię elektroniki.

Vril ‎– Anima Mundi
Ania Pietrzak:

Orbitowanie bez cukru.

Wolność – Outlines
Jarek Szczęsny:

Skład marzenie.

Chrissy – Resilience
Paweł Gzyl:

Rave dla muzycznych erudytów.

Jacek Sienkiewicz – On And On
Paweł Gzyl:

Twarde bity i kosmiczna elektronika.



Pierre Bastien – The Mecanocentric World of Pierre Bastien

Brytyjska wytwórnia Discrepant opublikowała koncertowy materiał Pierre’a Bastiena.

Francuski kompozytor i multiinstrumentalista stworzył w drugiej połowie lat 80. niezwykłą orkiestrę, którą nazwał „Mecanium”, czyli zespół „muzyków” składający się z automatów zbudowanych z elementów „meccano” wprawianych w ruch przez tzw. elektromotory. Owe maszyny grają na akustycznych instrumentach z całego świata. Pionierskie poczynania Bastiena szybko zostały zauważone i docenione. Warto też wspomnieć, że artysta swoją karierę zaczynał już pod koniec lat 70., od współpracy z Operation Rhino, Nu Creative Methods, Effectifs de Profil czy później z Dominique Bagouet Dance Company.

Od tamtego czasu wiele się zmieniło, jeśli chodzi o rozwój jego muzyki. W ostatnich latach można było usłyszeć maszyny Bastiena zarówno u projektantki modowej Issey Miyake, jak i w nagraniach Roberta Wyatta oraz Norwega Phonophani (w tym roku opisywałem jego znakomity album „Animal Imagination” wydany przez Hubro).


Najnowsze dzieło Francuza „The Mecanocentric World of Pierre Bastien” (27.10.2017 | Discrepant) to zapis koncertowego występu z października 2016 roku w Studiu M – słynnej sali koncertowej Radia i Telewizji Vojvodina w Serbii. Stronę A tego wydawnictwa podpisano jako „Quiet Motors”, zaś B – „Frantic Motors”. Obie kompozycje Bastien sformułował na podstawie ogromnej ilości dźwiękowych wycinków zagranych przez jego maszyny, jak doskonale wiemy, świetnie radzących sobie nie tylko z etnicznymi instrumentami (afgański râbab, chińska lutnia, marokański bendir, jawajski saron itd.), ale też z łatwością wydobywających odgłosy z gumek, papieru, gwoździ, harmonijki czy trąbki. To wszystko możemy usłyszeć na albumie „The Mecanocentric World of Pierre Bastien” – dającym wyjątkową możliwość jednoczesnego dotykania rozmaitych kultur z różnych kontynentów. Nie zabrakło także fascynujących skrętów w dwudziestowieczną awangardę.

 

Oficjalna strona Pierre’a Bastiena »Profil na Facebooku » Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze