Sstrom – Drenched 1 – 12
Paweł Gzyl:

Surowe techno z uszkodzonego komputera.

Mirt – Greed
Jarek Szczęsny:

Wątłe struktury.

Various Artists – 10 Years of Monkeytown
Paweł Gzyl:

Spojrzenie wstecz.

EABS – Slavic Spirits
Jarek Szczęsny:

Jazz w bardo.

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II
Jarek Szczęsny:

Nie chciałbym przesłodzić.

Resina – Traces (Remixes)
Mateusz Piżyński:

Najnowsze wydawnictwo naszej rodzimej, bardzo utalentowanej, artystki, Karoliny Rec (aka Resina) to zestaw 5 utworów, gdzie cztery to genialne reinterpretacje, za którymi stoją Abul Mogard, Lotic, Ben Frost i William Criag.

Różni artyści – Portrety
Jarek Szczęsny:

Sami perkusiści.

Tracey – Biostar
Paweł Gzyl:

Pastelowe electro wyjęte z klubowego kontekstu.

Laurence Pike – Holy Spring
Jarek Szczęsny:

Łyżeczką, a nie chochlą.

Altstadt Echo – This Work Contains Lead
Paweł Gzyl:

Rozdarcie między światem ducha i materii.

Luis Vicente & Vasco Trilla – A Brighter Side of Darkness
Łukasz Komła:

Rogate flow sięgające głębin.

Matias Aguyao – Support Alien Invasion
Paweł Gzyl:

Najbardziej wymagający album chilijskiego producenta.

Coil – Live Five
Maciej Kaczmarski:

Niewyrażalna intymność.

Vin Sol – Planet Trash
Paweł Gzyl:

Od house’u do ambientu.



Arno E. Mathieu – Circumstances Of Chaos

Deep house z dużym rozmachem.

Pisaliśmy ostatnio dużo o renesansie techno we francuskim undergroundzie. Mogłoby się więc wydawać, że lżejsze brzmienia są teraz nad Sekwaną w odwrocie. Tymczasem nic z tego – house nadal rozwija się tam w ciekawą stronę, a przykładem tego jest działalność Arno E. Mathieu. Twórczość tego didżeja i producenta anektuje w typowy sposób dla francuskiej sceny wpływy chicagowskich i detroitowych brzmień oraz nowoczesnego jazzu. Dowodem tego są kolejne płyty artysty, publikowane nieprzerwanie od połowy minionej dekady.

Mathieu nagrywa głównie dla własnej wytwórni Clima, którą powołał do życia w 2004 roku na własne potrzeby. Nie znaczy to, że Francuz nie współpracuje z innymi tłoczniami, ma bowiem w swym dorobku wydawnictwa dla tak renomowanych firm, jak Mule Musiq czy Deeply Rooted House. Te wypady poza własne podwórko wiążą się w przypadku tego artysty z ciekawymi kooperacjami. Na pewno można bowiem do nich zaliczyć wspólne realizacje z Vakulą, Kuniyuki Takahashim czy Tokyo Black Star. Po ponad dekadzie nagrywania singli, Mathieu prezentuje nam wreszcie debiutancki album.

„Circumstances Of Chaos” zaskakuje swym epickim rozmachem. Dwanaście składających się na płytę utworów wiąże się w jedną całość, składającą się na spójną opowieść o losach imigrantów. Ich dramatyczne przeżycia zostają tu rozpisane na bardzo bogato zaaranżowane dźwięki. W pierwszej części zestawu mamy do czynienia z korzennym deep housem, w którym jest miejsce zarówno na finezyjne breaki („7Janvier”), plemienne ozdobniki („Together?”), jak również funkowe gitary i progresywne klawisze („Circumstances Of Choas”). Potem muzyka staje się jeszcze bardziej rozwichrzona, balansując między psychodelicznym jazzem („Convultion”) a podrasowanym na afrykańską modłę hipnotycznym house’m („These Days” czy „Ekzile Tropikal”).

Poddane linearnej narracji i klasycznemu didżejskiemu miksowi nagrania z „Circumstances Of Chaos” tworzą porywającą całość, która mieni się różnymi barwami muzyki etnicznej z Czarnego Lądu i Bliskiego Wschodu, wpisanymi w formułę klubowego grania, nie stroniącego również od jazzu, funku, a nawet fusion czy progresywnej elektroniki. Są tu kapitalne linie basowe, porywające do tańca rytmy, egzotyczne śpiewy i pozytywna energia. Tak wystawnie, ale też z sensem, stworzonego deep house’u dawno nie słyszeliśmy. Warto poznać tę płytę – zanim umknie w zalewie mniej udanych, a bardziej hajpowanych medialnie produkcji.

Clima 2017

www.climarecords.com

www.facebook.com/arno.emilien.mathieu

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze