Lolasister – Infinite Jest EP
Łukasz Komła:

Debiutancka EP-ka szwajcarskiego zespołu Lolasister to poetycki mariaż folku i jazzu.  

LUMP – Lump
Jarek Szczęsny:

Produkt wysokiej jakości.

AMMAR 808 – Maghreb United
Łukasz Komła:

Syntezator zjednoczył Maghreb!

Watergate 24 – Mixed By Jimi Jules
Paweł Gzyl:

Ucieczka w tropiki.

Patrick Higgins – Dossier
Jarek Szczęsny:

Pół na pół.

Eartheater – IRISIRI
Paweł Gzyl:

Pociągająca niejednoznaczność.

Âme – Dream House
Paweł Gzyl:

Wymarzony album, wymarzony dom.

Jon Hassell – Listening To Pictures (Pentimento Volume One)
Łukasz Komła:

81-letni twórca terminu „Czwarty Świat” wraca z nowym albumem. To nie jest fake!

Oneohtrix Point Never – Age Of
Jarek Szczęsny:

Piosenki – tak. Koncept – nie.

Mgun – Axiom
Paweł Gzyl:

Z szacunkiem dla poprzedników.

Mary Lattimore – Hundreds of Days
Jarek Szczęsny:

Odrębny mikrokosmos.

Voin Oruwu – Big Space Adventure
Ania Pietrzak:

„Kwaśna” przesyłka z Kijowa z biletem na samotny lot w kosmos. Nie awizujcie!

Various Artists – Modeselektion Vol. 4
Paweł Gzyl:

Monkeytown wraca do gry.

Adamo Golán – Exile And The New
Ania Pietrzak:

Ambient uchwycony.



Erlend Apneseth Trio – Åra

Przyszłość w tradycji.

Koniec roku, ale to nie koniec wydawnictw, jakie norweska Hubro wydała w ciągu ostatnich miesięcy. Tym razem jest to album Erlend Apneseth Trio. W ubiegłym roku trio zachwyciło mnie swoim debiutanckim longplayem „Det Andre Rommet” (recenzja). Ten stan udało się muzykom utrzymać.

Erlend Apneseth (hardingfele), Stephan Meidell (gitara akustyczna barytonowa, elektronika) i Øyvind Hegg-Lunde (perkusja) na krążku „Åra” kontynuują rozciąganie swoich eksperymentalnych form w obrębie kompozycji i improwizacji. Przypomnę, że Ci artyści są bardzo aktywni i grają w różnych składach. W tym roku ukazał się nowy materiał zespołu Cakewalk – „Ishihara” (z udziałem Stephana Meidella) i solowa płyta Meidella – „Metrics”. Øyvinda Hegg-Lunde z kolei należy kojarzyć z Electric Eye i Building Instrument. Obaj tworzą też duet Strings & Timpani. Erlend Apneseth to laureat wielu prestiżowych nagród i wyróżnień. Na co dzień, pełni rolę solisty w Bergen Philharmonic Orchestra.

Nagrania z „Åra” imponują pod względem niebywałej lekkości w doborze estetyk. Nie jest problemem dla Apnesetha, Meidella i Hegg-Lunde’a łączenie ludowych motywów („Utferd”, „Klokkespel”) z muzyką improwizowaną („Bølgebrytar”) czy dawną oraz elektroniką zakorzenioną w techno, ambiencie („Stryk”) i dronach. Muzycy cyzelują z dużą wrażliwością i dbałością frazy zaczerpnięte z muzyki indyjskiej oraz japońskiej („Øyster”). W utworze „Tundra” słychać zaś inspiracje nie tyle nasiąknięte kulturą wschodu, ale bardziej odnoszące się do ścieżek dźwiękowych Ennio Morricone z czasów spaghetti westernów. Szkatułkową kompozycję „Saga” dodatkowo zanurzono w archiwalnych dźwiękach anonimowego muzyka grającego na pile. Znakomicie wypada także fragment „Lysne”, gdzie poeta Erlend O. Nødtvedt recytuje swój wiersz przy akompaniamencie elektroniki Erlend Apneseth Trio. W „Sakura” delikatna trip-hopowa elektronika jedynie wzmaga eteryczność dźwięków gitary barytonowej Meidella, która pięknie imituje brzmienia cytry / harfy.

O pierwszej ich płycie pisałem tak: „Mówiąc krótko, jeśli tak ma wyglądać tradycyjna muzyka przyszłości, to kupuję ją w całości! Takie albumy jak „Det Andre Rommet” stają się swego rodzaju łącznikiem między kulturą odchodzącą ku zapomnieniu a współczesnym myśleniem na temat przyszłości tradycji i w ogóle muzyki.” „Åra” utwierdza mnie w powyższym przekonaniu i jednocześnie pogłębia ten stan.

15.09.2017 | Hubro

 

Strona Erlenda Apnesetha »Profil na Facebooku » Strona Hubro »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. e'M

    Zachęcająca recenzja. Materiał rzeczywiście godny polecenia.