Terence Fixmer – Through The Cortex
Paweł Gzyl:

Nastrój, nie energia.

Mazutti – Kształt Jazzu Który Ma Dojść
Jarek Szczęsny:

Albo i nie.

Aphex Twin – Collapse EP
Ania Pietrzak:

Ukochany troll częstuje kryształami.

Tim Hecker – Konoyo
Jarek Szczęsny:

Wkurz przemądrzałego realistę.

Kaczmarek – K.A.C.Z.M.A.R.E.K.
Paweł Gzyl:

Kolejny krok w stronę eksperymentu.

Envee, Teielte oraz Petite Noir
Jarek Szczęsny:

Polska i reszta świata.

The Lotus Eaters – Desatura
Paweł Gzyl:

Wycinki ze studyjnych improwizacji.

Marie Davidson – Working Class Woman
Jarek Szczęsny:

Alternatywny bal.

Puce Mary – The Drought
Paweł Gzyl:

Dominacja czy uległość?

The Dumplings // Oxford Drama
Jarek Szczęsny:

Młodzi, zdolni, elektroniczni.

Various Artists – Air Texture Vol. VI – Selected By Steffi & Martyn
Paweł Gzyl:

Breakbeatowa wersja ambientu.

Szun Waves – New Hymn To Freedom
Jarek Szczęsny:

Pasuje jak ulał.

Stephen Lopkin – Clyde Built
Paweł Gzyl:

Świetlista elektronika w stylu Motor City.

Oiseaux-Tempête – Tarab
Łukasz Komła:

Nie pomińcie tego!



Cari Lekebusch & Nima Khak – Lost Prophet

Kosmici w piramidzie.

Duet znany, więc od razu przejdę do rzeczy. To już 96. techniczna przygoda serwowana przez H-Productions. Sprawdźmy, czy zagubiony prorok znalazł swoją drogę do stania się Ozyrysem.

Zaczynam od tytułowego „Lost Prophet”. Twarda stopa wybija konsekwentny bit, a odległe smugi syntezatorów mieszają się z wiązką wpadającego do wnętrza piramidy światła. Lekki groove dodaje mi sił oraz odwagi, aby ostatecznie zdecydować się wejść do tego świętego miejsca. Ostre hi-haty rozchodzą się po mrocznych tunelach, które nie pamiętają już sylwetki człowieka. Po chwili zauważam wielką komnatę. Tam, na dostojnym podwyższeniu postawiono sarkofag.

„Drum Conductor” to monochromatyczna stopa, klekoczące niczym marsz skarabeuszy kastaniety oraz diodowe przeszkadzajki o wyraźnym kosmicznym pochodzeniu. Zlekceważywszy to, zbliżam się do miejsca pochówku faraona. Kiedy kładę dłoń na pokrytym złotem grobowcu, ostre światło oślepia mnie na dłuższą chwilę. Całość zaczyna iluminować różnymi brawami, a kolejne podźwięki zbliżone do hi hatów i snare’ów wypełniają to święte miejsce. Nagle zostaję wciągnięty do środka, aby chwilę później znaleźć się w innej lokalizacji. Sub bas podkręca tempo, tektoniczna stopa burzy piramidę, ja zaś obserwuję to wszystko jakby z alternatywnego wymiaru.

W towarzystwie nieznanych ludzkości istot podchodzi do mnie faraon i mówi, że nigdy nie było tak, jak się wam wydawało.

H-Productions (HPX096) | 15.01.2018

Cari Lekebusch FB

Nima Khak FB

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze