HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.

Sonmi451 – Nachtmuziek
Ania Pietrzak:

„Nie przeszkadzać”.

Janus Rasmussen – Vin
Mateusz Piżyński:

Deep house’owy kalendarz połówki Kiasmosa.

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 1
Paweł Gzyl:

Nowy cykl kompilacji kolońskiej tłoczni.

Psyk – A Moment Before
Paweł Gzyl:

Hiszpański producent wraca do swoich korzeni.

Mary Lattimore & Mac McCaughan – New Rain Duets
Jarek Szczęsny:

Cztery utwory, dwoje wykonawców i jedna sesja na żywo.

Chúpame El Dedo – No Te Metas Con Satan
Łukasz Komła:

Psychodeliczna cumbia staje do walki z Szatanem!



Thomas Leer – 1979

U źródeł post-punkowej elektroniki.

Jeśli ktoś czytał kiedyś jakąś antologię współczesnej kultury DIY lub oglądał jakiś dokument o niezależnych wytwórniach, być może zapamiętał postać Thomasa Leera. To właśnie on w 1978 roku wydał w Londynie własnym nakładem singiel „Private Plane”, stając się tym samym prekursorem zarówno minimal wave, jak i ruchu indie. Nic w tym dziwnego – Leer przybył do stolicy Anglii ze Szkocji zwiedziony eksplozją punkowej rewolucji. Jednak to nie gitarowe brzmienia grały mu w duszy. Młody rebeliant interesował się elektroniką, głównie tą w niemieckim wydaniu – i zachęcony dokonaniami The Normal i Throbbing Gristle, postanowił stworzyć jej post-punkową wersję.

„Private Plane” stał się w chwili swego wydania sporą sensacją. Leer nie pracował jednak już wtedy sam, ale miał u boku kumpla z Glasgow – Roberta Rentala. Efektem ich wspólnych eksperymentów stał się legendarny dziś album „The Bridge” wydany w 1979 roku przez wytwórnię Industrial, należącą do Throbbing Gristle. Szorstka, brudna, transowa i przeniknięta niesamowitym smutkiem muzyka oddawała idealnie ducha swych czasów. Potem drogi Leera i Rentala się rozeszły, bo każdy z nich postanowił robić karierę na własną rękę. Większe sukcesy odniósł ten pierwszy, wkraczając z płytami „Contradictions” z 1982 roku i „The Scale Of Ten” z 1985 roku na teren bardziej wyrafinowanego synth-popu.

Wiadomo było jednak, że kiedy Leer pracował z Rentalem nad „The Bridge”, tworzył również w domowym studiu autorskie nagrania. Światło dzienne ujrzały one jednak dopiero teraz – niemal czterdzieści lat po swym powstaniu. Utwory te trafiły na kompilację „1979”, która wydana została na kompakcie przez austriacką wytwórnię Klanggalerie. Wśród czternastu kompozycji z krążka znajdujemy początkowo dalsze rozwinięcia pomysłów z „Private Plane” – czyli post-punkowe piosenki o mechanicznej rytmice, nerwowych wokalizach i zgrzytliwym tonie. To jednak tylko punkt wyjścia – bo w kolejnych utworach Leer serwuje bardziej abstrakcyjne brzmienia, łączące syntezatorowe wariacje w stylu kosmische musik z industrialnymi preparacjami, hipnotycznymi loopami i zdeformowanymi głosami.

Słucha się tego po latach rewelacyjnie. Szkocki artysta czerpie żywotną energię swej muzyki z punka – ale zamienia wyzwalany przezeń gniew, smutek i rozpacz na wtedy calkowicie futurystyczne brzmienia, pełne przemysłowych dźwięków i kakofonicznych dysonansów, nie unikając przy tym typowej dla generacji wychowanej na piosenkach z lat 60. zadziornej melodyjności. Inspiracje dokonaniami Can, Neu!, Kraftwerk czy Tangerine Dream zostają tutaj poddane deformacji w punkowym duchu – i objawiają się z zupełnie nową siłą wyrazu, odpowiednią schyłkowi lat 70. Dziś taka muzyka znów jest modna – a dzięki „1979” możemy doświadczyć jak wspaniale  brzmiała ona u swego źródła.

Klanggalerie 2017

www.klanggalerie.com

www.facebook.com/Klanggalerie-400510642753

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. Vaduz

    Całe życie człowiek się uczy…
    Dotychczas kojarzyłem Go głównie z raczej synth-popowych klimatów.
    A tu proszę, taka miła niespodzianka.
    Świetne.

  2. e'M

    Doskonale się tego słucha.