Inwolves – Color In The Zoo
Łukasz Komła:

Belgijska multiinstrumentalistka, Karen Willems, dobrała sobie nowych współpracowników. Inwolves zrzucił skórę i pobiegł do nieco innego lasu. A może dżungli?  

Various Artists – DC Trax (The Octal Years)
Paweł Gzyl:

Najbardziej szorstka i surowa wersja dub-techno z obozu DeepChord.

Seabuckthorn – A House With Too Much
Łukasz Komła:

Obrodził Rokitnik, są nowe owoce. Skosztujecie?

Annea Lockwood / Christina Kubisch – The secret life of the inaudible
Łukasz Komła:

Dwie wielkie artystki dźwiękowe, przekazały sobie odmienny materiał źródłowy, który połączyły na jednym wydawnictwie.   

Pejzaż – Ostatni Dzień Lata
Ania Pietrzak:

Błogi soundtrack polskich wakacji.

ACT! – Universalist
Paweł Gzyl:

Fairlight CMI znow w modzie.

The Young Mothers – Morose
Łukasz Komła:

Czy to kolejna supergrupa jedynie z nazwy? Śmiem twierdzić, że nie!    

Laurel Halo – Raw Silk Uncut Wood
Jarek Szczęsny:

Niezmordowana eksperymentatorka.

Thomas Leer – 1982
Paweł Gzyl:

Nienagrane przeboje.

The Magnificent Tape Band – The Subtle Art of Distraction
Jarek Szczęsny:

Retromania w wersji turbo.

Abul Mogard – Above All Dreams
Maciej Kaczmarski:

Kim pan jest, panie Mogard?

Sstrom – Otider
Paweł Gzyl:

Wykastrowane techno.

cv313 – Analogue Oceans
Paweł Gzyl:

Mistyka oceanu dźwięków.

Mika Vainio & Franck Vigroux – Ignis
Paweł Gzyl:

Tibi et igni.



Avant Art 2018: Wrocław – Warszawa

We wrześniu we Wrocławiu, a w październiku w Warszawie – 11. edycja festiwalu Avant Art. Poznajcie dotychczas ogłoszonych artystów. Szykują się świetne koncerty!

Kolejna edycja AAF i kolejne motto festiwalu? Nie, w tym roku w pełni skupiamy się na przekazie muzycznym i filmowym tyle konsekwentnym, ile poszerzającym pola manewru i wyboru. Bez zbędnych naciągnięć i niepotrzebnych kompromisów przedstawiamy artystów i zjawiska wyrastające z podziemnego pnia z całą jego kalejdoskopową barwą. W programie sami lub z naszą pomocą odnajdziecie tropy punkowe, przemysłowe, improv / jazzowe i beatowe, dające ożywczy amalgamat, w kontrze do kultury przemysłowejpiszą organizatorzy.

Avant Art to nie tylko koncerty, ale jak wiadomo też filmy. Tegoroczny repertuar filmowy będzie koncentrował się na nieco głębszej, biograficznej analizie kilku fenomenów (aktualnych i czasowo odległych), które swoją ekspresją, walorem energetycznym, postawą, przełożyły się na kształt kontrkultury.

 

Avant Art Festival Wrocław | 24-30.09.2018


Program:

24.09 Impart, godz. 20:00 – BNNT & Mats Gustafsson (PL/SE)

25.09 Proza, godz 20:00 – Nadah El Shazly (EG), Gosheven (HU)

26.09 MWW Muzeum Współczesne Wrocław (dach) , godz. 20:00 – Driftmachine Live (DE) | wstęp wolny

27.09 Impart, godz. 20:00 – Wolf Eyes (US)

28.09 Impart, godz. 20:00 – Lotto (PL), East Man & Kwam (UK), Mick Harris / Fret Live set / Stormfield AV (UK), TBA

29.09 Czasoprzestrzeń, godz. 21:00 – Giant Swan Live (UK), We will fail Live (PL), Emptyset Live (UK), Lakker Live (UK)

30.09 Impart, godz. 20:00 – Rob Mazurek (US), Trio SFD (Colin Stetson, Greg Fox, Trevor Dunn / US), Moor Mother (US)

+ Przegląd filmów w ramach 7. edycji Avant Art Film w Kinie Nowe Horyzonty

BNNT & Mats Gustafsson (PL/SE)

BNNT nie jest regularnym zespołem muzycznym, lecz tworzoną przez Konrada Smoleńskiego i Daniela Szweda eksperymentalną grupą artystyczną zaangażowaną zarówno w muzykę, sztuki wizualne, jak i teatr. Podstawowy zestaw perkusyjny i barytonowy pocisk strunowy operowane przez artystów w najprostszy sposób prowadzą do powstania złożonych muzycznych tekstur. Szczególnie mięsista i skondensowana gra na perkusji jest nieprzewidywalna i emanuje polirytmiczną, taneczną energią, której puls podbija niski gitaro-pocisk. Ostatni materiał duetu, Multiverse, wzbogacony o udział wybitnego saksofonisty Matsa Gustafssona, przecina kilka gatunków muzycznych, zachowując szamańskie oblicze.

Nadah El Shazly (EG)

Egipska kompozytorka i piosenkarka rozpoczynała od śpiewania coverów Misfits w lokalnym zespole punkowym, po czym zaczęła tworzyć własną muzykę elektroniczną, zdobywając sławę na alternatywnej scenie Kairu. Jej debiutancki album Ahwar, wydany w 2017 roku nakładem Nawa Records, jest niczym całkowicie nieoczekiwana historia. Arabska proza pozostaje w harmonii z wtrącanymi opóźnionymi dźwiękami gitary oraz awangardową aranżacją dysonansowych instrumentów dętych, rogów i pozornie przypadkowych bębnów.

Gosheven (HU)

Solowy projekt węgierskiego artysty Bálint Szabó pełen pięknych i absorbujących harmonii dźwiękowych, docierających do emocji i zmysłów. Artysta prezentuje mistrzowskie podejście do tworzenia muzyki drone i ambientu, które odzwierciedlają jego dwie płyty wydane przez Opal Tapes: Leaper oraz najnowsza Bivaq. Fascynacja możliwościami gitary elektrycznej doprowadziła Gosheven do opracowania unikalnej własnej gitary, która umożliwiła minimaliście wydobycie jeszcze bardziej nietypowych dźwięków.

Driftmachine (DE)

Modularny duet syntezatorowy Driftmachine rozpoczął swoją działalność jako warsztat, w którym producenci Andreas Gerth i Florian Zimmer koncentrowali się na odkrywaniu nowych syntez dźwięków oraz kreowaniu nowego podejścia do rytmu i muzyki opartej na basie. Projekt stale ewoluował, owocując wydaniem kilku albumów w uznanym meksykańskim Umor Rex. Dźwięk Driftmachine jest obsesyjny, symetryczny i wielowarstwowy. Tworzy język oparty na chwiejnych i nieprzewidywalnych podstawach syntezy modułowej. Ostatnie występy artystów na żywo zostały wzbogacone o wizualizacje, stanowiące trzeci system modułowy. Berliński duet wyda w czerwcu ambientowy album Shunter – niepokojący, gwałtowny lecz jednocześnie pełen elektronicznej harmonii.

Wolf Eyes (US)

Niesławny zawrotny hałas Wolf Eyes nie stracił ani odrobiny wiarygodności podczas wspinania się na listę najlepszych wydawnictw Sub Pop. Pierwotnie był to solowy projekt byłego członka Nautical Almanc – Nate’a Younga, do którego wkrótce dołączyło pozostałych czterech muzyków. Współpracowali z takimi wytwórniami jak Bulb Records, Troubleman, Unlimited, Fusetron i Sub Pop, wydając płyty również w kilku innych wytwórniach. Ostatni eksperymentalny album Wolf Eyes – Undertow – wydany przez Lower Floor Music, utrzymany w klimacie noise’owym i ambientowym, jest równie oszałamiający jak poprzednie.

Lotto (PL)

Zespół założony pod koniec 2012 roku, skupiający trzy kreatywne umysły współczesnej muzyki: Mike’a Majkowskiego, Łukasza Rychlickiego i Pawła Szpurę. Razem eksplorują granice takich rodzajów muzyki jak improv, country, noise czy minimalizm, tworząc muzykę hipnotyczną i wzruszającą jednocześnie. Debiutancki album ASK THE DUST został wydany pod koniec 2014 roku przez LADO ABC. Drugi album LOTTO został wydany w kwietniu 2016 roku przez wytwórnię Instant Classic i spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem krytyki. M,in. w plebiscycie Gazety Wyborczej na płytę roku ELITE FELINE zajęła pierwsze miejsce. Trzecia płyta zespołu, zatytułowana VV, ukazała się w październiku 2017 roku, także nakładem wytwórni Instant Classic. Muzyka zawarta na tej płycie kieruje zespół w nowe rejony, zmieniło się też instrumentarium. Zespół często wykorzystuje brzmienie dwóch gitar basowych, zrezygnował za to z używania kontrabasu.

East Man & Kwam (UK)

East Man jest nowym projektem angielskiego twórcy muzyki elektronicznej Anthony’ego Harta, poprzedzającym jego ostatnie muzyczne przedsięwzięcie jako Basic Rhythm. Jego wyjątkowe podejście do grime’u zakłada redukcję brzmienia do podstaw, wprowadzając równocześnie elementy dancehall’u, drum&bass oraz techno, które zwiększają moc głosów raperów w utworach. Twórczość Harta nawiązuje do rodzimej brytyjskiej muzyki tanecznej, bez uciekania się do nostalgii i stereotypów. Na AAF wystąpi wraz z Kwamem – jednym z raperów, z którymi współpracuje.

Mick Harris Harris / Fret Live set / Stormfield AV (UK)

Zamiast wiązać się z gatunkami czy scenami, Mick Harris jest jednym z tych artystów, którzy tworzą swoją muzykę w unikalny sposób, prześlizgując się między różnymi stylami i tempem, zachowując jednocześnie bezbłędne, charakterystycznie głębokie, industrialne brzmienie. To i miażdżące techno, i noise, i nieokiełznany drum&bass czy wreszcie piekielne pejzaże dźwiękowe. Jego twórczość wpłynęła na masę producentów, takich jak m.in. Regis czy Surgeon. Pomimo tempa 130 bpm, Harris stanowczo unika grania w rytmie 4/4. Ostatnio, po kilkuletniej przerwie powrócił, wydając album pod pseudonimem Fret we współpracy z artystą audiowizualnym Stormfield.

Giant Swan (UK)

Ostre połączenie agresywnej energicznej muzyki tanecznej, trzęsącego basu i hipnotycznego elektronicznego noise. Stoją za tym Robin Stewart i Harry Wright z UK. W ich muzyce pojawiają się nieokrzesane brzmienia gitarowe oraz liberalna wokalna manipulacja, a podczas ich występów ze sceny emanuje wir nieokiełznanej energii. Podchodzą do techno z punkową wrażliwością i szaleńczą improwizacją. Album Earn 12’’, wydany nakładem FuckPunk, stał się potwierdzeniem ich genialnego ekscentryzmu, prowadząc do wydania kolejnych płyt, tym razem we współpracy z Timedance.

We will fail (PL)

Pod pseudonimem We Will Fail kryje się polska artystka Aleksandra Grünholz tworząca muzykę elektroniczną w charakterystycznym skrupulatnym stylu. Jej twórczość, na pozór mroczna i ciężka, jest pełna ekstrawaganckich detali, które nadają utworom industrialną harmonię. Współtwórczyni wytwórni Refined Productions, której priorytetową koncepcją jest spowolnienie tempa produkcji muzyki elektronicznej na rzecz jej wzmożonego odczuwania oraz przeżywania. Jej ostatnio wydane płyty, Schadenfreude oraz Very Urgent, zawierają remiksy utworów takich artystów eksperymentalnych jak  Ziúr, Eomac, M.E.S.H., Peder Mannerfelt i Kangding Ray oraz kilka oryginalnych utworów We will Fail. Artystka zapowiada i przygotowuje także nowy live set, który zostanie wydany również przez Refined Productions w 2018 roku.

Emptyset (UK)

Angielski duet elektroniczny, który tworzą James Ginzburg oraz Paul Purgas, znany jest z oszałamiającej muzyki niemal całkowicie pozbawionej melodii. Rytmiczne zgrzyty, łomot, wrzaski i zatrważające pulsujące basy to jedynie namiastka dźwięków, które kreuje i poddaje syntezie Emptyset. Na swoim ostatnim albumie Borders, wydanym nakładem Thrill Jockey, artyści wykorzystują techniki tworzenia brzmień opracowane podczas nagrywania, zestawiając je z rytualnymi powtórzeniami oraz surowymi ozdobnikami. Jest on idealnym obrazem ich minimalistycznego stylu i muzycznego kunsztu.

Lakker (UK)

Irlandzki duet, produkujący niezwykle charakterystyczną odmianę eksperymentalnego techno, w którego skład wchodzą Eomac oraz Arad. Tworzą skomplikowane gobeliny dźwiękowe i muzykę napędzaną basami, dbająć przy tym o spójny styl wizualny. Ich ostatnie albumy: Tundra oraz Struggle & Emerge, wydane przez słynną belgijską wytwórnią R&S, zostały docenione na całym świecie. Wcześniej związani byli z labelami Blueprint i Stroboscopic Artefacts. Po krótkiej przerwie studyjnej powrócili we wrześniu 2017 roku, wydając Eris Harmonia we współpracy z Eotac Eotrax.

Rob Mazurek (US)

Amerykański elektroakustyczny kompozytor, kornecista, improwizator i artysta wizualny. Nieustraszony poszukiwacz dźwięku tworzący w wielu kontekstach stylistycznych. Pierwszą sławę zyskał na awangardowej chicagowskiej scenie w połowie lat 90., wybiegając swoją twórczością poza tradycyjne ramy jazzu, by stać się jednym z najbardziej fascynujących kompozytorów improwizujących swojego pokolenia.

Trio SFD (Colin Stetson, Greg Fox, Trevor Dunn / US)

Energiczne ekstrema jazzowej dynamiki, gęstość i fizyczność oraz nieustanna eksploracja koncepcji maksymalizmu w improwizowanym kontekście – to wszystko stanowi efekt współpracy trzech wybitnych muzyków: saksofonisty Colina Stetsona i perkusisty Grega Foxa (znanych m.in. zespołu EX EYE) oraz basisty Trevora Dunna. Charakterystyczny dla SFD głośny i piskliwy hałas oraz eksperymentalne jazzowe improwizacje pozostają pod pełną kontrolą muzyków.

Moor Mother (US)

Camae Ayewa (Moor Mother) to amerykańska narodowa i międzynarodowa artystka muzyczna i wizualna oraz poetka. W swoich eksperymentalnych projektach przemierza gatunki od noise, przez hip hop aż do punk rocka. Jej twórczość jest bezkompromisowa, określana hardcore’ową poezją, muzycznym buntem. Sama Moor Mother kategoryzuje siebie, używając terminów jak „podróżujący w czasie” oraz „mówczyni prawdy”. Używa dźwięku i liryzmu w celu przeformułowania koncepcji pamięci, historii oraz przyszłości afrocentrycznej tradycji. Związana jest z wytwórniami Don Giovani i Vinyl Factory.

 

2. edycja Avant Art Festival Warszawa | 01-07.10.2018

01.10 Pogłos, godz. 21:00 – Wolf Eyes (US)

02.10 TR Warszawa (ATM Studio), godz. 20:00 – Rob Mazurek (US), Lotto (PL)

03.10 Nowy Teatr, godz. 21:30 – Gazelle Twin: Kingdom Come (UK)

04.10 Centrum Praskie Koneser, godz. 20:00 – Moor Mother (US), Trio SFD (Colin Stetson, Greg Fox, Trevor Dunn / US), We will fail Live (PL)

05.10 TR Warszawa (ATM Studio), godz. 19:00 – INTRO Teatr Dada von Bzdülöw z muzyką na żywo w wykonaniu zespołu Nagrobki (PL) + Nagrobki (PL) koncert

05.10 Centrum Praskie Koneser, godz. 21:00 – Lotic Live (US), Yves Tumor (US), Errorsmith (DE)

06.10 TR Warszawa (ATM Studio), godz. 19:00 –  INTRO Teatr Dada von Bzdülöw z muzyką na żywo w wykonaniu zespołu Nagrobki (PL) + Nagrobki (PL) koncert

06.10 TBA, godz. 21:00 – Lakker Live (UK), East Man & Kwam (UK)

07.10 Klub SPATiF, godz. 19:00 – Mick Harris / Fret Live set / Stormfield AV (UK)

+ Przegląd filmów w ramach 2. edycji Avant Art Film w Kinie Muranów

Gazelle Twin: Kingdom Come (UK)

Kolejnym projektem Gazelle Twin, po wysoko ocenionej płycie Unflesh oraz światowej trasie koncertowej, jest audiowizualny show na żywo –  Kingdom Come. Inspirowany ostatnią powieścią J.G. Ballarda, porusza motywy plemienności, uwarunkowań społecznych oraz faszyzmu we współczesnym krajobrazie podmiejskim i konsumpcyjnym. W projekcie uczestniczy dwóch wokalistów na bieżniach na tle epizodycznej serii hipnotyzujących i gwałtownych filmów krótkometrażowych. Kingdom Come jest mocną performatywną odpowiedzią społeczną na wzrastającą liczbę aktów terroryzmu i niepewną sytuację polityczną w Europie.

Teatr Dada von Bzdülöw i Nagrobki (PL) – „Intro” + koncert zespołu Nagrobki po spektaklu

INTRO, spektakl Narodowego Teatru Dada von Bzdülöw, czerpie inspiracje, rozpoznanie oraz nerwową melancholię z niegasnącego ducha ruchu Dada, który, jak mówili jego apostołowie: Był, Jest i Będzie. 100 lat po emanacji Dada w Zürichu (AD 1916), któremu towarzyszył zapach krwi z okopów pod Verdun, narodowe uniesienia, oraz objawienia fatimskie, Azazel, czy jak go tam zwą talmudyści i islamiści, zagościł w Polsce. Pod skrzydłami Azazela Polska stała się tezą, syntezą i antytezą jednocześnie. Pod władzą Azazela w Polaku wzrasta przekonanie, że JEDEN znaczy więcej niż WIELE.

Teatr Dada, natchniony Duchem Dada, postanawia zedrzeć zasłony i ukazać zabójcze oblicze Anioła Śmierci. Zaśmiać się w twarz Aniołowi Śmierci. W spektaklu INTRO Teatr Dada von Bzdülöw zarówno szyderczo, jak i rozpaczliwie wykrzykuje: Dada is Polska!!! W krzyku i tańczeniu Teatrowi Dada von Bzdülöw towarzyszy zespół muzyczny Nagrobki.

Nagrobki tworzą Maciej Salamon (gitara, wokal) i Adam Witkowski (perkusja, wokal). Muzyka zespołu to autorska mieszanka gitarowego noise’u, zimnej fali, big beatu oraz wczesnego black metalu. Zgodnie z tym, czego można spodziewać się po grupie o tej nazwie – teksty wszystkich piosenek traktują o przemijaniu, śmierci i odchodzeniu. Na dwóch ostatnich płytach, Stan Prac i Granit, zespół wspierany był w studiu przez Olo Walickiego, Mikołaja Trzaskę, Tomasza Ziętka i Michała Skroka.

Nagrobki stworzyły muzykę do spektakli teatralnych: „Intro” Narodowego Teatru Dada von Bzdülöw, dwóch sztuk w reżyserii Michała Kmiecika – Słowo o Jakóbie Szeli Teatr Polski w Katowicach i Portret Trumienny Teatr Polski w Poznaniu, a także słuchowiska i jego inscenizacji na podstawie dramatu Koniec Przemocy autorstwa i w reżyserii Magdy Mosiewicz i Bogny Burskiej. Nagrobki zagrały do tej pory około stu koncertów w kraju i za granicą (m.in. Opener, OFF, Unsound, Springbreak).

Lotic (US)

Niekonwencjonalny amerykański DJ i producent J’Kerian Morgan zwieńczył studia kompozycji muzyki elektronicznej oraz saksofonu przeprowadzką do Berlina,  gdzie współtworzył kolektyw Janus, który stał się w ostatnich latach jednym z najbardziej oryginalnych ruchów w awangardowej muzyce klubowej stolicy Niemiec.  Wydarzeniem, które pozwoliło mu rozwinąć apokaliptyczny aliaż zapadających w pamięć melodii syntezatorowych, destrukcyjnych bitów i wypaczonej elektroniki eksperymentalnej było wydanie w 2015 roku mini-albumu Heterocetera w Tri Angle Records. W swoich sensorycznych utworach wykorzystuje również rytmy hip-hopowe oraz okazjonalnie odłamy współczesnego R&B. Artysta zapowiedział wydanie w lipcu 2018 roku przez Tri Angle Records swojej debiutanckiej płyty długogrającej Power, której punktem wyjścia jest poszukiwanie metod wyrażania i doświadczania mocy.

Yves Tumor  (US)

Sean Bowie to artysta o nieograniczonym poziomie kreatywności. Tworzy swoją historię poprzez destrukcyjne występy, podczas których prowokacyjnie i odważnie ingeruje w tłum, stając się jednym z najlepszych współczesnych wykonawców grających na żywo. Nawiązując do twórczości NON i Mykki Blanco, repertuar Bowiego pozostaje wyjątkowo oryginalny, egzotyczny, eksperymentalny i eteryczny, a ubiegłoroczny album Experiencing the Deposit of Faith zaskakuje pięknem, kolorem i niezwykłą pasją. Niedawno podpisał kontrakt z Warp Records, to będzie jego rok.

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze