Polynation – Igneous
Mateusz Piżyński:

Debiutanci z Holandii.

ASUNA & Jan Jelinek – Signals Bulletin
Jarek Szczęsny:

Jest przyjemnie.

Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.

Vsitor – Keep On Running
Łukasz Komła:

Rozdrapywanie aksamitu.

Paula Temple – Edge Of Everything
Paweł Gzyl:

Techno-huragan.

Little Simz – GREY Area
Jarek Szczęsny:

Istotnie, miażdży.

Watergate 26 – Mixed By WhoMadeWho
Paweł Gzyl:

Powoli i bez pośpiechu.

Michał Turowski – Wormwood And Flame
Jarek Szczęsny:

Witajcie w Prypeci.



David Grubbs & Taku Unami – Failed Celestial Creatures

Między słowem, improwizacją a…  

Chyba wypada zacząć od przybliżenia sylwetek obu artystów, gdyż nie są to najbardziej znani na świecie muzycy, choć dla fanów awangardy i muzyki eksperymentalnej na pewno są bardzo znaczącymi twórcami. David Grubbs wykłada w Brooklyn College i The Graduate Center – CUNY. Na koncie ma wiele solowych albumów, ale znamy go także z Gastr Del Sol, Bastro czy Squirrel Bait oraz z gościnnego udziału na wielu płytach. Występował chociażby z The Red Krayola, Willem Oldhamem, Tony Conradem, Pauline Oliveros i Lorenem Connorsem. Stale współpracuje z artystami wizualnymi Anthonym McCallem i Angelą Bulloch i poetką Susan Howe. Poza tym prowadzi wytwórnię Blue Chopsticks i jest autorem książki „Now that the audience is assembled and Records Ruin the Landscape: John Cage, the Sixties, and Sound Recording”. W  zeszłym roku Grubbs wydał solowy longplay pt. „Creep Mission” w Drag City Records.

fot. Michael Yu

Z kolei Taku Unami to japoński improwizator tworzący pod wpływem kosmicznego pesymizmu, fantastyki naukowej, nadprzyrodzonego horroru i dziwnej fikcji. Jego muzyka zazwyczaj powstaje przy użyciu niezliczonej ilości instrumentów smyczkowych, fortepianu, syntezatorów, gitar, elektroniki, przedmiotów codziennego użytku. Niegdyś współtworzył zespół Hose. Obecnie jest członkiem grupy Hontatedori (z Moe Kamurą i Tetuzim Akiyamą). Aktywnie działa z takimi artystami jak Klaus Filip, Jean-Luc Guionnet, Kazushige Kinoshita, Eriki La Casa, Radu Malfatti, Norimizu Ameya i nie tylko. Swego czasu skomponował muzykę do filmów „Lost My Way” (reż. Takeshi Furusawa) i „In 1,000,000 years” (reż. Isao Okishima). Unami, podobnie jak Grubbs, opublikował bardzo dużo albumów solowych oraz jest szefem oficyny Hibari Music. W 2017 roku można było usłyszeć Japończyka na takich wydawnictwach jak „Whistler” z Grahamem Lambkinem i „Zymology” z Samem Sfirri. Z kolei w tym roku opublikował płytę „Cloud of Unknowing” (Tenseless Music).


Grubbs i Unami spotkali się w Japonii w sierpniu 2017 roku, aby zarejestrować wspólny materiał, a ten trafił na „Failed Celestial Creatures”. Zainspirowani dalekowschodnią literaturą, m.in. klasyczną powieścią „Wędrówka na Zachód” Wu Cheng’ena (najstarsze znane wydanie pochodzi z XVI wieku) oraz krótkimi opowiadaniami japońskiego pisarza Atsushiego Nakajimy (1909-1942), nawiązali bardzo ciekawy dialog (połączyli niewidzialną nicią chińskie legendy z modernistycznym egzystencjalizmem) oparty na recytacji i przede wszystkim brzmieniu gitar.

„Failed Celestial Creatures” w przeważającej części wypełniły instrumentalne nagrania, które urzekły mnie swoją niebanalną kruchością, delikatnością i ulotnością (nie zabrakło też szorstkich przesterów), co można dostrzec w tytułowym i najdłuższym fragmencie. Owe recytacje Amerykanina pojawiły się w „Constellation of Sand”, zaś czteroczęściowa kompozycja „Threadbare” po prostu płynie jak niezmącony niczym potok dźwięków przepływających przez struny gitar.

„Failed Celestial Creatures” pulsuje na styku gitarowego ambientu i rozimprowizowanej melancholii. Ciepłe letnie noce z muzyką Davida Grubbsa i Taku Unamiego przybierają formę pojawiających się i znikających obrazów pustyni i lasu. Po zamknięciu powiek, korony drzew przylegają do gładkich wydm piasku, a tygrys recytuje poezję…

11.05.2018 | Empty Editions

 

Strona Facebook Take Unami »Strona Empty Editions »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze