Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.

Kate Tempest – The Book Of Traps And Lessons
Jarek Szczęsny:

Próba uchwycenia bałaganu dzisiejszych czasów.

I Hate Models – L’Age De Metamorphoses
Paweł Gzyl:

Techno o metalowej furii i symfonicznym rozmachu.



Monopoly Child Star Searchers ‎– Make Mine, Macaw

Doczekaliśmy się w tym roku wznowienia albumu Monopoly Child Star Searchers – producenta o wielu twarzach pokrytych dźwiękami.

Obawiam się, że twórczość Spencera Clarka jest słabo znana w Polsce i to bez względu na przywdziany przez niego pseudonim, a ma ich trochę w zanadrzu: Charles Berlitz, Fourth World Magazine, Monopoly Child, Typhonian Highlife itd. Należy kojarzyć go również z takimi projektami jak Egyptian Sports Network, Tarzana czy The Temple Defectors. Przypomnę, że debiutował w 2007 roku płytą „Gitchii Manitu (12 Step Retrance Program For Troubled Dream Warriors)”.

„Make Mine, Macaw” pierwotnie ukazał się w ograniczonej ilości na CD-Rze w 2010 roku nakładem małego labelu Pacific City. Całe szczęście, że brytyjska wytwórnia Discrepant odkurza i przypomina wyjątkowe wydawnictwa. Tegoroczna wersja „Make Mine, Macaw” otrzymała nową okładkę, tytuły utworów (wcześniej każdy fragment był podpisany „Untitled”) i nośnik – winyl. W tytule longplaya skrywa się nazwa długoogoniastej papugi Ary, a sam album jest częścią tzw. ptasiej trylogii.

Monopoly Child Star Searchers skomponował kompletnie odrealnioną mozaikę, pewien rodzaj – jak określa to wydawca – koktajlu doprawionego eksperymentalnymi tropikaliami. Ja bym określił „Make Mine, Macaw” jako pacyficzny trans z odgłosami kosmosu i kultur całego świata. Tropikalne fantasmagorie Clarka zrywają z nas rzeczywistość, zwijają w kulkę i wykopują ją daleko w ocen wyobraźni.

maj 2018 | Discrepant

 

Strona Facebook Monopoly Child Star Searchers »Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze