Lakker – Epoca
Paweł Gzyl:

Zwierciadło naszych czasów.

Abul Mogard – And We Are Passing Through Silently
Maciej Kaczmarski:

Zjawiska duszy.

Recent Arts – Skin
Paweł Gzyl:

Ambient, minimal, industrial i… piosenki.

Spopielony – Legendy
Jarek Szczęsny:

Duchologia, analogowy anturaż i zakurzony ambient.

Klangwart – Bogotá
Łukasz Komła:

Niemiecka elektronika spotyka kolumbijskie szaleństwo.  

Locked Groove – Sunset Service
Paweł Gzyl:

Hołd dla belgijskiej muzyki klubowej sprzed ćwierć wieku.

Gesaffelstein – Hyperion
Maciej Kaczmarski:

W czarnej dupie.

Hugh Marsh – Violinvocations
Jarek Szczęsny:

Dowód na istnienie skrzypiec.

Pfirter – The Empty Space
Paweł Gzyl:

Spóźniony, ale udany debiut.

Ossia – Devil’s Dance
Maciej Kaczmarski:

Sam w mroku.

MDD – Reverse The Contrast
Paweł Gzyl:

Ekstremalna wizja techno.

King Midas Sound – Solitude
Bartek Woynicz:

„Zbadajmy przestrzeń terroru pustki”

Setaoc Mass – 53 Degrees North Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Na maksa.

Various Artists – The Warmest Hum
Ania Pietrzak:

Potrzebne odcięcie.



Monopoly Child Star Searchers ‎– Make Mine, Macaw

Doczekaliśmy się w tym roku wznowienia albumu Monopoly Child Star Searchers – producenta o wielu twarzach pokrytych dźwiękami.

Obawiam się, że twórczość Spencera Clarka jest słabo znana w Polsce i to bez względu na przywdziany przez niego pseudonim, a ma ich trochę w zanadrzu: Charles Berlitz, Fourth World Magazine, Monopoly Child, Typhonian Highlife itd. Należy kojarzyć go również z takimi projektami jak Egyptian Sports Network, Tarzana czy The Temple Defectors. Przypomnę, że debiutował w 2007 roku płytą „Gitchii Manitu (12 Step Retrance Program For Troubled Dream Warriors)”.

„Make Mine, Macaw” pierwotnie ukazał się w ograniczonej ilości na CD-Rze w 2010 roku nakładem małego labelu Pacific City. Całe szczęście, że brytyjska wytwórnia Discrepant odkurza i przypomina wyjątkowe wydawnictwa. Tegoroczna wersja „Make Mine, Macaw” otrzymała nową okładkę, tytuły utworów (wcześniej każdy fragment był podpisany „Untitled”) i nośnik – winyl. W tytule longplaya skrywa się nazwa długoogoniastej papugi Ary, a sam album jest częścią tzw. ptasiej trylogii.

Monopoly Child Star Searchers skomponował kompletnie odrealnioną mozaikę, pewien rodzaj – jak określa to wydawca – koktajlu doprawionego eksperymentalnymi tropikaliami. Ja bym określił „Make Mine, Macaw” jako pacyficzny trans z odgłosami kosmosu i kultur całego świata. Tropikalne fantasmagorie Clarka zrywają z nas rzeczywistość, zwijają w kulkę i wykopują ją daleko w ocen wyobraźni.

maj 2018 | Discrepant

 

Strona Facebook Monopoly Child Star Searchers »Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze