Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



Nowości z Discrepant: Tasos Stamou | Only Now & Orogen | Pali Mersault

Brytyjska oficyna Discrepant i jej sublabel Sucata Tapes serwują konkretną porcję nowych wydawnictw.

Tasos Stamou – „Musique con Crète” (Discrepant | 27.05.2018)

Tasos Stamou jest greckim kompozytorem, performerem, konstruktorem i nauczycielem. Bardzo często jego utworu przybierają formę swobodnych elektroakustycznych improwizacji powstających na podstawie różnorodnych brzmień etnicznych oraz skonstruowanych przez siebie urządzeń elektronicznych. Stamou ma na koncie współpracę z wieloma znakomitymi artystami, choćby takimi jak Mike Cooper (wydali w 2017 roku wspólną płytę „London Taximi”), Andrea Parkins, Kuupuu i Lau Nau, Terry Day, Adachi Tomomi, Ignaz Schick, Magda Mayas, Steve Beresford, Sharon Gal, Alan Wilkinson czy London Improvisers Orchestra.


W tym roku Stamou opublikował już dwa solowe wydawnictwa – pierwsze nosi tytuł „Caveman” (Moving Furniture Records), zaś drugie i najnowsze to „Musique con Crète”. Materiał stworzony został w ciągu ostatnich trzech lat na Krecie. Tasos zbierał tam nagrania terenowe, grał z lokalnymi muzykami, komponował elektronikę i szukał starych płyt / taśm z tradycyjną muzyką tego regionu. Mimo znanego kontekstu to i tak trudno jest osadzić kolaż dźwiękowy z „Musique con Crète” w konkretnej czasoprzestrzeni, czego dobrym przykładem jest kompozycja „Vasiliki” (małe miasteczko na wyspie Lefkada). Tradycyjne instrumenty, elektronika i odgłosy natury (cykady) łączą się w bardzo dobrym „Pirates”. Jeśli się nie mylę to w „Rizitiko” Stamou nawiązuje do utworu o takim samym tytule, wykonywanym przez Steliosa Petrakisa, Giorgisa Manolakis i Vassilisa Stravrakakisa. Album zamyka najbardziej elektroniczny fragment „A Dance” z pulsującym bitem. Eksperyment, medytacja, transowość i nieoczywiste podpatrywanie tradycji – „Musique con Crète”.

Only Now & Orogen – „S/T” (Sucata Tapes | 15.06.2018)

Pod tym szyldem ukrywają się dwaj amerykańscy artyści dźwiękowi: Only Now (Kush Arora) i Orogen (Lucas Patzek), którzy dorastali razem w rejonie zatoki San Francisco. Oczywiście współpracują ze sobą od wielu lat. Ciekawe jest to, że o ile Kush Arora kojarzę z didżejskimi setami tworzonymi w oparciu o muzykę świata, tak Only Now jest jego mrocznym, dronowym i ambientowym wcieleniem. W połączeniu z jeszcze mroczniejszym projektem Orogen oraz pod auspicjami wczesnych nagrań Zoviet France, Brume, Lustmorda, Alio Die, Haujobba i Hafler Trio, „S/T” jawi się jako sposób na kosmiczne lewitowanie, ale tu na Ziemi. W podobne stany wprowadza swoją muzyką m.in. Rafał Iwański – X-Navi:Et. Kaseta Only Now & Orogen pomieściła dwa długie nagrania: „Unearth I” i „Unearth II”. Powoli rozwijane tematy zbliżają się do nas, uczucie oplatania jest wręcz namacalne, a wyraźna kulminacja tego stanu następuje wraz z końcówką „Unearth I” i początkiem „Unearth II”. Brzmi to znakomicie. Dalej już tylko opadanie i otchłań…

Pali Meursault – „Stridulations” (Discrepant | 11.05.2018)

Domyślam się, że ten francuski artysta jest najbardziej rozpoznawalny z grona twórców, których opisuję w tym wpisie, bowiem Pali Meursault debiutował w 2003 roku płytą „Promenade”, więc trochę jużdziała ten twórca. Nie wydaje zbyt często, ale regularnie co kilka lat otrzymujemy od niego nowe utwory. W tym roku mamy „nadmiar”, bo Meursault opublikował aż dwa albumy: „(Échos)” i „Stridulations”. Istotne miejsce w kompozycjach Francuza zajmują nagrania terenowe, musique concrète i soniczna eksploracja pejzaży dźwiękowych. „Stridulations” jest ucieleśnieniem tego wszystkiego. Meursault oblepił field recording – odgłosy owadów, ptaków oraz nietoperzy zarejestrowane we Francji, Japonii, Ameryce Południowej – elektroniką i przede wszystkim „sonifikacją” lampy fluorescencyjnej. Pojawiającym się i znikającym elektronicznym smugom towarzyszy nieustannie owadzio-ptasia orkiestra, nadająca kompozycjom niezwykły wymiar. Trudno jest sklasyfikować albo choćby dopisać jakąś metaforyczną przestrzeń do prac Paliego Meursaulta. Odrealniony realizm zakorzeniony w musique concrète.

 

Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze