Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.

The Future Eve feat. Robert Wyatt – KiTsuNe / Brian The Fox
Łukasz Komła:

Na łączach z Robertem Wyattem.

Rites of Fall – Towards the Blackest Skies
Jarek Szczęsny:

Im dalej w las, tym ciemniej.

Hula – Voice
Paweł Gzyl:

Łabędzi śpiew mistrzów industrialnego funku.

Christian Scott aTunde Adjuah – Ancestral Recall
Jarek Szczęsny:

Raróg zwyczajny.



Xavier Charles / Jacques Di Donato – Ilex

Poprzedni album francuskich klarnecistów ukazał się 22 lata temu. Mimo upływu lat niezmiennie improwizują na najwyższym poziomie.

W tym duecie zdecydowanym weteranem jest Jacques Di Donato (ur. 1942) – saksofonista, klarnecista, perkusista i pedagog. To w jego klasie klarnetu uczył się Xavier Charles (było to na początku lat 90.). Donato wówczas udzielał się w wielu zróżnicowanych składach – trio klarnetowe, kwartet saksofonowy czy Orkiestra Symfoniczna Francuskiego Radia. Pierwsze fonograficzne spotkanie Donato i Charlesa nastąpiło w kwintecie w 1993 roku na płycie „Click”. To jednak ich wspólny album „Du Slavon Glagol” wyszedł w 1996 roku.


Po opublikowaniu „Du Slavon Glagol” każdy z muzyków poszedł w inną stronę. Charles przesuwał granice muzyki improwizowanej, nagrywając z czołowymi artystami światowej sceny improwizowanej – Axel Dörner, John Butcher, Frédéric Le Junter, Pierre Berthet, Christian Wallumrod, Terrie Ex, Otomo Yoshihide, Robert Piotrowicz czy Thomas Lehn – a także stał się członkiem zespołu Dans Les Arbres oraz w 2014 roku opublikował solowy krążek „12 Clarinets In A Fridge” w holenderskiej Unsounds. Z kolei Donato kontynuował nauczanie klarnetu w CNSM w Lyonie oraz występował z rozmaitymi orkiestrami.

W 2014 roku doszło po wielu latach do ponownego muzycznego spotkania Donato i Charlesa, czego efektem jest wydawnictwo „Ilex”. Obaj grają na klarnetach, uzupełniając ich brzmienie o odgłosy helikoptera (Charles) oraz kosiarki (Donato) – robią to w bardzo abstrakcyjny i oryginalny sposób (coś na kształt kosiarki słyszę w „multi-tond”, gdzie w tle są nawet ptasie trele). Najważniejsze dźwięki jednak powstają w trakcie klarnetowego dialogu – od ciszy po wzmożoną dynamikę (np. „amer coup de vent”), choć z przewagą tego pierwszego aspektu. Instrumenty Donato i Charlesa szepczą, szumią, sapią, wzdychają, piszczą, bulgoczą i repetytywnie klekoczą jak dzioby bocianów.

Muzyka improwizowana to nieustannie rozwijający się żywy organizm, a „Ilex” jest nowym organem tego procesu.

14.07.2018 | Protagoniste

 

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze