Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.

Field Works – Ultrasonic
Jarek Szczęsny:

Nietoperze jako podstawa twórcza.

Apparat – Capri-Revolution (Soundtrack)
Mateusz Piżyński:

Pierwsza odsłona serii muzyki filmowej Saschy Ringa.

Grischa Lichtenberger – KAMILHAN; il y a péril en la demeure
Paweł Gzyl:

Chrzęszczące ballady.

KeiyaA – Forever Ya Girl
Jarek Szczęsny:

Niepasujące do siebie puzzle.



Xavier Charles / Jacques Di Donato – Ilex

Poprzedni album francuskich klarnecistów ukazał się 22 lata temu. Mimo upływu lat niezmiennie improwizują na najwyższym poziomie.

W tym duecie zdecydowanym weteranem jest Jacques Di Donato (ur. 1942) – saksofonista, klarnecista, perkusista i pedagog. To w jego klasie klarnetu uczył się Xavier Charles (było to na początku lat 90.). Donato wówczas udzielał się w wielu zróżnicowanych składach – trio klarnetowe, kwartet saksofonowy czy Orkiestra Symfoniczna Francuskiego Radia. Pierwsze fonograficzne spotkanie Donato i Charlesa nastąpiło w kwintecie w 1993 roku na płycie „Click”. To jednak ich wspólny album „Du Slavon Glagol” wyszedł w 1996 roku.


Po opublikowaniu „Du Slavon Glagol” każdy z muzyków poszedł w inną stronę. Charles przesuwał granice muzyki improwizowanej, nagrywając z czołowymi artystami światowej sceny improwizowanej – Axel Dörner, John Butcher, Frédéric Le Junter, Pierre Berthet, Christian Wallumrod, Terrie Ex, Otomo Yoshihide, Robert Piotrowicz czy Thomas Lehn – a także stał się członkiem zespołu Dans Les Arbres oraz w 2014 roku opublikował solowy krążek „12 Clarinets In A Fridge” w holenderskiej Unsounds. Z kolei Donato kontynuował nauczanie klarnetu w CNSM w Lyonie oraz występował z rozmaitymi orkiestrami.

W 2014 roku doszło po wielu latach do ponownego muzycznego spotkania Donato i Charlesa, czego efektem jest wydawnictwo „Ilex”. Obaj grają na klarnetach, uzupełniając ich brzmienie o odgłosy helikoptera (Charles) oraz kosiarki (Donato) – robią to w bardzo abstrakcyjny i oryginalny sposób (coś na kształt kosiarki słyszę w „multi-tond”, gdzie w tle są nawet ptasie trele). Najważniejsze dźwięki jednak powstają w trakcie klarnetowego dialogu – od ciszy po wzmożoną dynamikę (np. „amer coup de vent”), choć z przewagą tego pierwszego aspektu. Instrumenty Donato i Charlesa szepczą, szumią, sapią, wzdychają, piszczą, bulgoczą i repetytywnie klekoczą jak dzioby bocianów.

Muzyka improwizowana to nieustannie rozwijający się żywy organizm, a „Ilex” jest nowym organem tego procesu.

14.07.2018 | Protagoniste

 

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze