Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.

Kate Tempest – The Book Of Traps And Lessons
Jarek Szczęsny:

Próba uchwycenia bałaganu dzisiejszych czasów.

I Hate Models – L’Age De Metamorphoses
Paweł Gzyl:

Techno o metalowej furii i symfonicznym rozmachu.



Earthboogie – Human Call

Radość w rytmie afro-house.

Rozciągające się w czasie nadejście jesieni to idealne warunki by wspomnieć o płycie „Human Call” brytyjskiego duetu Earthboogie. Choć ukazała się w maju tego roku zapraszam do zapoznania się z nią właśnie teraz zapewniając przy tym, że przedłużycie sobie nią lato. Klimat albumu to właśnie wakacyjna radość, oparta o miks afrykańskich rytmów i przyjemnego house’u.

Earthboogie tworzą Izaak Gray i Nicola Robinson. Działają we wschodnim Londynie, ale słuchając ich muzyki można by się założyć, że chodzi o East London w RPA. „Human Call” wybrzmiewa wszak energetycznym miksem afro-disco i afro-funku. Na dokładkę mamy tu jeszcze radosny house i trochę rytmów latino. Wszystko to, z czego Earthboogie dali się poznać dotychczas na EP-ce „Mr Mystery” i z poprzedzających album singli. Wydawnictwa te wypuściła wytwórnia Leng Records, znana z serii świetnych składanek Psychemagik, będąca także wydawcą „Human Call”, długogrającego debiutu brytyjskiego duetu.

Album otwiera żywiołowy „Overground”. W rozluźniającym „High Minded Man” jazzowo brzmiące dęciaki mieszają się z balearyczną bryzą, co Earthboogie skontrastowali jeszcze ze żwawą perkusją. Mamy tu też afrykańskie, tribalowe wokale, które będą towarzyszyć słuchaczowi już do końca płyty. W kolejnym „Silken Moon”, jednym z najciekawszych utworów z płyty, pojawia się gościnnie brazylijska wokalistka Nina Miranda znana m.in. z tria „Smoke City”, które w czasach świetności trip-hopu zapisało się na kartach historii muzyki w szczególności popularnym utworem „Underwater Love”.

Wyjątkowego klimatu płyta nabiera podczas tribalowo – house’owej triady tworzonej przez „The Gateway”, tytułowy „Human Call” i „Northern Light”, mającym zakusy na lekki deep house. Przez chwilę można nawet zapomnieć, że album otwierało solidne afro-disco.

Przypomina o tym jednak „Stargazing”, który zaczyna się przyjemnym downtempo, a następnie przechodzi w funkująco – jazzujące disco. Dajcie się upoić wyrazistymi synthami, świergotem dzwonków i wreszcie wyskokowym saksofonem, który występuje tu w roli głównej. Towarzyszą mu fantazyjne przyśpiewki, tworząc z księciem jazzu zgrany duet. Całość zamyka niespodziewane electro w „Broken Rules”. Szybko to minęło, choć „Human Call” to niemal godzinna przygoda.

Jest jednak coś na dokładkę. Pod koniec lipca ukazały się jeszcze remiksy z „Human Call”. Gerd Janson zremiksował „High Minded Man”, prezentując go w wersji deep house i deep house dub, zaś Pete Herbert wziął na warsztat „Silken Moon”. Przyjemny to dodatek do radosnej „Human Call”, płyty idealnie pasującej do słonecznych początków jesieni.

2018 | Leng Records

Profil Eartboogie na Facebooku » Profil Leng Records na Facebooku » Profil Leng Records na bandcamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze