Ben LaMar Gay – Confetti In The Sky Like Fireworks (This Is Bate Bola OST)
Łukasz Komła:

Tym razem Ben LaMar Gay w roli kompozytora muzyki filmowej. Obraz „This Is Bate Bola” pokazuje mało znane oblicze brazylijskiego karnawału.

William Basinski – On Time Out of Time
Ania Pietrzak:

Powrót do przyszłości.

Lakker – Epoca
Paweł Gzyl:

Zwierciadło naszych czasów.

Abul Mogard – And We Are Passing Through Silently
Maciej Kaczmarski:

Zjawiska duszy.

Recent Arts – Skin
Paweł Gzyl:

Ambient, minimal, industrial i… piosenki.

Spopielony – Legendy
Jarek Szczęsny:

Duchologia, analogowy anturaż i zakurzony ambient.

Klangwart – Bogotá
Łukasz Komła:

Niemiecka elektronika spotyka kolumbijskie szaleństwo.  

Locked Groove – Sunset Service
Paweł Gzyl:

Hołd dla belgijskiej muzyki klubowej sprzed ćwierć wieku.

Gesaffelstein – Hyperion
Maciej Kaczmarski:

W czarnej dupie.

Hugh Marsh – Violinvocations
Jarek Szczęsny:

Dowód na istnienie skrzypiec.

Pfirter – The Empty Space
Paweł Gzyl:

Spóźniony, ale udany debiut.

Ossia – Devil’s Dance
Maciej Kaczmarski:

Sam w mroku.

MDD – Reverse The Contrast
Paweł Gzyl:

Ekstremalna wizja techno.

King Midas Sound – Solitude
Bartek Woynicz:

„Zbadajmy przestrzeń terroru pustki”



Earthboogie – Human Call

Radość w rytmie afro-house.

Rozciągające się w czasie nadejście jesieni to idealne warunki by wspomnieć o płycie „Human Call” brytyjskiego duetu Earthboogie. Choć ukazała się w maju tego roku zapraszam do zapoznania się z nią właśnie teraz zapewniając przy tym, że przedłużycie sobie nią lato. Klimat albumu to właśnie wakacyjna radość, oparta o miks afrykańskich rytmów i przyjemnego house’u.

Earthboogie tworzą Izaak Gray i Nicola Robinson. Działają we wschodnim Londynie, ale słuchając ich muzyki można by się założyć, że chodzi o East London w RPA. „Human Call” wybrzmiewa wszak energetycznym miksem afro-disco i afro-funku. Na dokładkę mamy tu jeszcze radosny house i trochę rytmów latino. Wszystko to, z czego Earthboogie dali się poznać dotychczas na EP-ce „Mr Mystery” i z poprzedzających album singli. Wydawnictwa te wypuściła wytwórnia Leng Records, znana z serii świetnych składanek Psychemagik, będąca także wydawcą „Human Call”, długogrającego debiutu brytyjskiego duetu.

Album otwiera żywiołowy „Overground”. W rozluźniającym „High Minded Man” jazzowo brzmiące dęciaki mieszają się z balearyczną bryzą, co Earthboogie skontrastowali jeszcze ze żwawą perkusją. Mamy tu też afrykańskie, tribalowe wokale, które będą towarzyszyć słuchaczowi już do końca płyty. W kolejnym „Silken Moon”, jednym z najciekawszych utworów z płyty, pojawia się gościnnie brazylijska wokalistka Nina Miranda znana m.in. z tria „Smoke City”, które w czasach świetności trip-hopu zapisało się na kartach historii muzyki w szczególności popularnym utworem „Underwater Love”.

Wyjątkowego klimatu płyta nabiera podczas tribalowo – house’owej triady tworzonej przez „The Gateway”, tytułowy „Human Call” i „Northern Light”, mającym zakusy na lekki deep house. Przez chwilę można nawet zapomnieć, że album otwierało solidne afro-disco.

Przypomina o tym jednak „Stargazing”, który zaczyna się przyjemnym downtempo, a następnie przechodzi w funkująco – jazzujące disco. Dajcie się upoić wyrazistymi synthami, świergotem dzwonków i wreszcie wyskokowym saksofonem, który występuje tu w roli głównej. Towarzyszą mu fantazyjne przyśpiewki, tworząc z księciem jazzu zgrany duet. Całość zamyka niespodziewane electro w „Broken Rules”. Szybko to minęło, choć „Human Call” to niemal godzinna przygoda.

Jest jednak coś na dokładkę. Pod koniec lipca ukazały się jeszcze remiksy z „Human Call”. Gerd Janson zremiksował „High Minded Man”, prezentując go w wersji deep house i deep house dub, zaś Pete Herbert wziął na warsztat „Silken Moon”. Przyjemny to dodatek do radosnej „Human Call”, płyty idealnie pasującej do słonecznych początków jesieni.

2018 | Leng Records

Profil Eartboogie na Facebooku » Profil Leng Records na Facebooku » Profil Leng Records na bandcamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze