Alessandro Adriani – Morphic Dreams
Paweł Gzyl:

Syntetyczne sny.

Ellen Allien – Alientronic
Paweł Gzyl:

„Berlinette” na twardo.

Hoera. – Jaunu
Łukasz Komła:

Chóralne imaginacje.

jitwam. – Honeycomb
Ania Pietrzak:

Indie, medytacja i ciepły funk.

Benjamin Fröhlich – Amiata
Paweł Gzyl:

Bezpretensjonalna kolekcja tanecznych sztosów.

Polynation – Igneous
Mateusz Piżyński:

Debiutanci z Holandii.

ASUNA & Jan Jelinek – Signals Bulletin
Jarek Szczęsny:

Jest przyjemnie.

Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.



Nowości z Hubro

Norweska oficyna Hubro nie zwalnia, a my wraz z nią! Nowe płyty wdali Moskus i Møster!  

Moskus – „Mirakler” (Hubro | 17.08.2018)

„Mirakler” jest czwartym studyjnym wydawnictwem tria Moskus, w skład którego wchodzą niezmiennie Anja Lauvdal (fortepian, syntezatory – MS10/Yamaha DX100, organy Hammonda), Fredrik Luhr Deitrichson (kontrabas) i Hans Hulbækmo (perkusja, wibrafon, Casio MT-65, piła).

Ewidentnie z płyty na płytę się rozwijają, a pokazał to wyraźnie znakomity krążek „Ulv Ulv” z 2016 r. Moskus wydaje się być w zarysie klasycznym jazzowym triem, biorąc pod uwagę instrumenty tworzące szkielet ich kompozycji, ale tak nie jest. Uciekają jak tylko mogą od stereotypu, o czym dobitnie przekonują najnowszym longplayem „Mirakler”. Tym razem spod palców Lauvdal wyszło o wiele więcej brzmień syntezatorowych (Yamaha, Korg, organy Hammonda) niż na poprzednich wydawnictwach.

Cały materiał – za wyjątkiem utworów „Irsk Setter „, „Voyager” i „Min Venns Skaperverk” – powstał w efekcie improwizacji, aż trudno momentami w to uwierzyć, ponieważ zagęszczenie wyrazistych tematów jest naprawdę duże. Okazuje się, iż powstały pod wpływem interakcji w studiu. Tą mnogością pomysłów można byłoby obdzielić niejedną grupę (świetny przykład to „Irsk Setter”). Są także fragmenty (np. „Anslag”) podskórnie podszyte Ethio-jazzem, a nawet tym, co wydobywał z syntezatora Sun Ra („Sang Til C”). Przewrotność, niekiedy ironia [„Voyager”, „Spurte Hva Det Var”,(„,)], ale częściej spotykamy skupienie, baśniowe wyrafinowanie i rozciągnie wyobraźni na wiele stylistyk. Intryguje również intymna woń dźwięku, jakże charakterystyczna dla Moskus. W „Eventyrdagene” – i nie tylko – ma się wielką chęć pociągnąć za strunę kontrabasu. W końcowej części płyty odezwała się w uroczej miniaturze „Min Venns Skaperverk” nawet brazylijsko-amerykańska scena jazzowa bliska oczywiście Roba Mazurka. Liryczny „En Natt” domyka ten nietuzinkowy album.

Strona Moskus »Profil na Facebooku »

Møster! – „States Of Minds” (Hubro | 14.09.2018)

Mija już siedem lat od ukazania się koncertowego, a zarazem pierwszego krążka w dyskografii Møster! – „Edvard Lygre Møster”. Przypomnę, że grupą dowodzi charyzmatyczny saksofonista tenorowy (a tak naprawdę multiinstrumentalista) Kjetil Møster, którego należy kojarzyć z Ultralyd, Zaussi Five czy The Core. W pierwszym okresie Møster! było triem, ale z czasem skład się rozrósł. I już na studyjnym „Inner Earth” (2014) przybrał formę kwartetu. Do Kjetila dołączyli członkowie zespołów Motorpsycho, Elephan9 i BigBang. Na „Inner Earth” mocno ograniczyli wpływy prog rocka, wybierając zdecydowanie ciekawszą drogę, czyli łączenie improwizacji z noise-rockiem i free jazzem.

Po roku przerwy pojawił się kolejny wyśmienity longplay Møster! – „When You Cut Into The Present” (2015) z jeszcze większym odskokiem w szaleństwo stylistyczne – mieszając spiritual / free jazz, krautrocka, techno, psychodelię i prog rocka.

Trzon składu formacji pozostał ten sam, choć aktualnie do Møster! dołączył świetnie nam znany muzyk i producent Jorgen Træen (syntezator modularny, gitara slide) – bardzo ważna postać dla norweskiej sceny eksperymentalnej. Pozostali członkowie to Hans Magnus „Snah” Ryan (gitara, elektronika), Nikolai Hængsle Eilertsen (bas, elektronika), Kenneth Kapstad (perkusja). Sam Møster gra oczywiście na saksofonie tenorowym, a do tego na klarnecie, perkusji i obsługuje elektronikę.

„States of Minds” jest dwupłytowym wydawnictwem i na pewno kolejnym mocnym rozdziałem w twórczości Møster! Już w dwudziestominutowej kompozycji otwierającej całość „Brainwave Entrainment” wypływa esencja, czyli bezkompromisowość, nietuzinkowa ekspresja, drapieżność i szaleństwo! Jeszcze taka petarda czeka na nas na drugim krążku, ale o tym później.

„Unhorsed by Chivalry” to przeskok do innego świata, ale niemniej fascynującego. Z jednej strony jazz-rockowe granie z lat 70. (np. Mahavishnu Orchestra, Weather Report, Brand X) splata się z nieoczywistym brzmieniem gitary w stylu Ry Coodera, a z drugiej – kapitalna sekcja rytmiczna i niesamowity tenor Kjetila (kłaniają się tu Ornette Coleman, John Coltrane, Albert Ayler), wspólnie rozdzierają na strzępy pseudoawangardowe popisy. Są także eksperymenty slide’em na gitarze bliskie technik Mike’a Coopera („Plate Sized Eyes”). Obłędny temat w „Mystère” można byłoby spokojnie przypisać dla kolektywu Fire! Orchestra. Tę część zamyka energetyczny utwór „Bow Shock” – fusion, psychodelia i jazz rock pędzą jak głaz spadający wprost na nasze uszy!

„Life Wobble” to następny niesamowity transowo-psychodeliczny „kolos” z tego zestawu, który po kilku pierwszych minutach nieruchomieje, a władzę przejmuje bulgot z syntezatora modularnego Træena oraz pozostali sonorystycznie improwizujący muzycy. Ale „kolos” budzi się i miażdży nas krautrockową motoryką, a także bardzo brudną gitarą namaszczoną przez Ry Coodera. W „Phantom Bandotron” jakbym słyszał z najlepszych czasów Motorpsycho. Z kolei „Sounds like a Planet” i „What a Flop Waking Up” dociskają sprzężeniami z okolic Sonic Youth, Swans, Oiseaux-Tempête czy Normana Westberga. „Mon plaisir” to już wysokich lotów slowcore’owy dryf.

Zastanawiam się, kto pierwszy zaprosi Møster! na koncert do Polski? Organizatorzy wrzućcie do odtwarzacza „States of Minds”! Proszę słuchać głośno. I jak?

 

Strona Kjetil Møster »Profil na Facebooku » Strona Hubro »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze