DJ Bone – Beyond
Paweł Gzyl:

Nowa muzyka detroitowego producenta nie schodzi poniżej typowego dlań poziomu.

Hector Oaks – As We Were Saying
Paweł Gzyl:

Nowa muzyka protestu.

Thomas Fehlmann – 1929 – Das Jahr Babylon
Paweł Gzyl:

Pocztówka dźwiękowa z Berlina sprzed niemal stu lat.

The 7th Plain – Chronicles II & III
Paweł Gzyl:

Luke Slater w swoich najlepszych nagraniach.

Geir Sundstøl – Brødløs
Łukasz Komła:

Żyły sobie avant-folk i ambient między Warszawą a Alabamą.

Anguish – Anguish
Jarek Szczęsny:

Coś nie pykło.

Silent Servant – Shadows Of Death And Desire
Paweł Gzyl:

Pożądanie w cieniu śmierci.

Alessandro Cortini + Lawrence English – Immediate Horizon
Jarek Szczęsny:

Bardzo popularne słowo.

D-Leria – Driving To Nowhere
Paweł Gzyl:

Hipnotycznie i różnorodnie.

Diskret – Diskret EP
Łukasz Komła:

„To tak, jakbyśmy byli połączeni (…)”. Warto nawiązać kontakt z debiutancką EP-ką szwajcarskiego duetu Diskret!  

Epi Centrum – Excrescence
Paweł Gzyl:

Weteran rodzimego techno w świetnej formie.

Neville Watson – The Midnight Orchard
Paweł Gzyl:

Soundtrackowe wspomnienie pierwotnego rave’u.

The Good, The Bad & The Queen – Merrie Land: Dwugłos
Redakcja:

Anglia tonie. Anglia odpływa.

Unknown Landscapes Vol. 6 – Mixed & Selected By Lewis Fautzi
Paweł Gzyl:

Mocno, hipnotycznie i… przewidywalnie.



Jason Forrest – Fear City

Pionier breakcore’u wydał nowy materiał. Posłuchajcie i zobaczcie klip do utworu „Subdivsion”!

Czytelnikom Nowej Muzyki raczej nie trzeba przedstawiać Jasona Forresta (znany też jako Donna Summer). Ale ci, którzy stykają się z jego muzyką pierwszy raz, powinni wiedzieć, że Amerykanin jest jednym z najważniejszych, jak nie najważniejszym twórcą gatunku breakcore. W 2001 roku założył wytwórnię Cock Rock Disco, która opublikowała przez lata dziesiątki płyt najbardziej znaczących artystów z kręgu wspomnianej estetyki. W latach 2002-2008 z kolei prowadził wpływową audycję radiową „Advanced D&D” na falach nowojorskiej stacji WFMU. To także współzałożyciel Wasted Festival przy berlińskim Club Transmediale (CTM), a także internetowej sieci telewizyjnej Network Awesome (2011). Ogólnie rzecz biorąc, Forrest zagrał na sześciu kontynentach.

Dla tych, którzy zaczynają przygodę z dokonaniami Amerykanina proponuję słynne wideo w reżyserii Jona Wattsa do utworu „Steppin Off”. Magazyn „Res” uznał ten klip jako wideo roku w 2005.

O najnowszym wydawnictwie „Fear City” (Cock Rock Disco | 07.09.2018) sam artysta pisze tak: „Fear City” może nie jest albumem, którego chcemy, ale być może jest albumem, którego potrzebujemy. Z całą pewnością tak jest, a do tego Forrest powraca tutaj do swoich plądrofonicznych korzeni. Są dobrze rozpoznawalne fragmenty (np. w „Beating Up Giants” i „Chase”), ale oczywiście stylowo wykrzywione i niekiedy obśmiane. Amerykanin powrócił też do disco (choćby „Subdivsion”), funku, rocka czy folku. Rzecz jasna podaje to wszystko w swoim wyjątkowym żartobliwym, niesamowicie luźnym i bezkompromisowym stylu!

Strona Cock Rock Disco »Profil na Facebooku »

 

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze