Recent Arts – Skin
Paweł Gzyl:

Ambient, minimal, industrial i… piosenki.

Spopielony – Legendy
Jarek Szczęsny:

Duchologia, analogowy anturaż i zakurzony ambient.

Klangwart – Bogotá
Łukasz Komła:

Niemiecka elektronika spotyka kolumbijskie szaleństwo.  

Locked Groove – Sunset Service
Paweł Gzyl:

Hołd dla belgijskiej muzyki klubowej sprzed ćwierć wieku.

Gesaffelstein – Hyperion
Maciej Kaczmarski:

W czarnej dupie.

Hugh Marsh – Violinvocations
Jarek Szczęsny:

Dowód na istnienie skrzypiec.

Pfirter – The Empty Space
Paweł Gzyl:

Spóźniony, ale udany debiut.

Ossia – Devil’s Dance
Maciej Kaczmarski:

Sam w mroku.

MDD – Reverse The Contrast
Paweł Gzyl:

Ekstremalna wizja techno.

King Midas Sound – Solitude
Bartek Woynicz:

„Zbadajmy przestrzeń terroru pustki”

Setaoc Mass – 53 Degrees North Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Na maksa.

Various Artists – The Warmest Hum
Ania Pietrzak:

Potrzebne odcięcie.

Solange – When I Get Home
Jarek Szczęsny:

Brakująca kropka.

Zaumne – Błysk
Jarek Szczęsny:

Zapętl to w nieskończoność.



Shlømo – Mercurial Skin

Elektroniczna retromania.

Shaun Baron-Carvais objawił się jako Shlømo na klubowej scenie Paryża na początku tej dekady – i od razu dołączył do grona młodych producentów, którzy zaczęli w tamtym czasie współtworzyć nową falę francuskiego techno. Z jednej strony publikował swoje nagrania nakładem takich znanych tłoczni jak Delsin czy Wolfskull, a z drugiej powołał do życia wraz z dwoma kolegami po fachu własną wytwórnię – Taapion – by pomagać innym młodym talentom. O ile jako Shlømo serwował klubowe bity, tak pod własnym imieniem i nazwiskiem tworzył ambient, choćby występując na ubiegłorocznej edycji Atonal Festivalu.

Debiutancki album Francuza stanowi hołd dla elektroniki lat 90. Mamy tu przede wszystkim różne rodzaje IDM-u: raz pulsujący połamanymi rytmami („Low Key Love”), a kiedy indziej galopujący w takt metalicznego bitu o regularnym metrum („Mercurial Skin”), ale za każdym razem zanurzony w rozmarzonej elektronice („Ivory”). Jedynie sporadycznie muzyka nabiera tu mocy nowoczesnego techno – i jeśli już tak się dzieje, to otrzymujemy breakową wersję gatunku, typową choćby dla wytwórni Illian Tape i braci Zenker („Jager Mod”). Cały album spowija ambientowa mgiełka, bo te taneczne utwory poprzeplatane są ambientowymi miniaturami, nadającymi płycie  melancholijny ton.

„Ten album stanowi powrót do moich korzeni. Chciałem wyrazić na nim inspiracje z młodych lat. Odkryłem wtedy wytwórnię Warp i ich płyty z przełomu dekad. Teraz chciałbym złożyć hołd tym artystom, którzy byli dla mnie przewodnikami po muzyce elektronicznej” – mówi francuski producent. I rzeczywiście: większość jego autorskiego albumu opiera się na cudzych pomysłach brzmieniowych sprzed ponad dwóch dekad. Stanowi to idealną ilustrację tezy brytyjskiego krytyka, Simona Reynoldsa, głoszącego, że cała popkultura żywi się teraz przeszłością. Choć głównie chodzi o pop i rock, okazuje się, że proces ten dosięgnął również nową elektronikę. Co wcale nie pozbawia nas przyjemności płynącej z odsłuchu debiutanckiego albumu Shlomo.

Taapion 2018

www.taapion.com

www.facebook.com/taapionrecords

www.facebook.com/shloemo

 

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. abstrakt313

    co do tych powrotów … chyba najfajniejsze jest to że dzięki całej tej „awanturze” z latami 90 i powrotem na te brzmienia zyskują po prostu ludzie, fani i kolekcjonerzy – mogą sporo nadrobić dzięki repressom których jest całkiem sporo ……. niestety nie wszystkie są należycie wykonane … ale to już inna historia & bajka pozdrawiam

  2. jar3cki

    Wydaje mi się, że to kobiecy seks.

  3. Ja

    Co jest na Tym zdjęciu? Dwie dziewczyny plus ręka dziecka?🤤