Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.

Field Works – Ultrasonic
Jarek Szczęsny:

Nietoperze jako podstawa twórcza.



Silent Servant – Shadows Of Death And Desire

Pożądanie w cieniu śmierci.

Juan Mendez stawiał pierwsze kroki na elektronicznej scenie dwadzieścia lat temu. Z jednej strony zadebiutował jako producent pod pseudonimem Jasper, a z drugiej – jako współwłaściciel wytwórni Cytrax i Delay. Te dwa wątki przewijają się w jego działalności do dzisiaj. Kiedy na początku minionej dekady poczuł, że laptopowe techno wyczerpało swe możliwości, pozostawił bez żalu dotychczasowe osiągnięcia – i zdefiniował się na nowo jako Silent Servant.

To właśnie działalność pod tym szyldem przyniosła mu największą sławę. Stało się to za sprawą wytwórni Sandwell District, którą założył w 2002 roku wraz z dwoma kolegami po fachu – Regisem i Functionem. Wydawane jej nakładem płyty niemal od początku zawierały oryginalną wersję techno: zanurzoną w dubowych efektach i ambientowej mgiełce, ale również podrasowaną na post-punkową modłę. W ten sposób muzyka kolektywu stała się zaczynem nowej fali gatunku, zorientowanej na industrialne brzmienia.

Rozwiązanie w szczytowym okresie kolektywu Sandwell District sprawiło, że Mendez musiał przedefiniować swoją działalność po raz kolejny. Tak narodziła się jego trzecia wytwórnia – Jealous God – w uruchomieniu której pomogli mu Regis i James Ruskin. W ciągu pięciu lat swej działalności opublikowała ona całą serię EP-ek, które połączyły mroczną wizję techno z dewocyjną ikonografią. W ten sposób Mendez odwoływał się do swego latynoskiego dziedzictwa i plastycznych fascynacji.

Mimo tych wszystkich fluktuacji, od 2006 roku czołowym projektem Mendeza pozostaje Silent Servant. Na jego koncie można znaleźć kilkanaście EP-ek i jeden album. „Negative Fascination” z 2012 roku trwał niewiele ponad dwa kwadranse, ale w wyrazisty sposób kodyfikował brzmienie swego autora w postaci siedmiu nagrań, łączących w spójny sposób ambient, industrial i techno. Kontynuacją tamtego wydawnictwa jest wydany właśnie drugi album Silent Servant – „Shadows Of Death And Desire”.

Otwierający kolekcję „Illusion” uderza perkusyjnym stacatto rodem z wczesnych nagrań Ministry – a towarzyszą mu EBM-owe akordy i zawodzące przestery. „Harm In Hand” ma już bardziej taneczny potencjał, przechodząc swobodnie od electro do techno, które ozdabia schizofreniczna wokaliza w stylu Alana Vegi z Suicide. Podobnie brzmią „Damage” i „Loss Response” – choć tym razem nerwowe breaki ozdabiają wijące się przestery i tęskne syntezatory.

W „24 Hours” dochodzi do pomysłowej syntezy minimal wave w stylu wczesnego Cabaret Voltaire z mocnym techno wywiedzionym z Sandwell District i mrocznym EBM-em spod znaku Nitzer Ebb. „Glass Veil” wprowadza do tego miksu post-punkowych brzmień liryczną nutę niesioną przez darkwave’owe klawisze. Całość wieńczy najbardziej rozbudowane nagranie w zestawie, łączące dudniący bit rodem z nagrań Big Black z shoegaze’ową gitarą i przetworzonym śpiewem Camelli Lopo z Tropic Of Cancer – „Optimistic Decay”.

Podobnie jak sześć lat temu „Negative Fascination”, również teraz „Shadows Of Death And Desire” trwa niewiele dłużej niż pół godziny. Te siedem nagrań z krążka to jednak esencja muzyki, którą w ostatnich latach nagrywał i wydawał Juan Mendez. Nowoczesne electro i techno asymilują tu post-punkowe mroki i industrialne brudy, tworząc dźwiękową hybrydę, która wymyka się jednoznacznym klasyfikacjom. Choć wielu producentów próbuje dziś grać podobnie, album ten pokazuje, że tylko Silent Servant potrafi zamienić wszystkie te elementy na spójną i fascynującą całość.

Hospital Productions 2018

www.hospitalproductions.net

www.facebook.com/SilentServantMusicOfficial

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. Diuna

    Gdyby Grauzone nie skończyli z muzyką po pierwszym albumie to pewnie dzisiaj tak by właśnie brzmieli.