Spopielony – Legendy
Jarek Szczęsny:

Duchologia, analogowy anturaż i zakurzony ambient.

Klangwart – Bogotá
Łukasz Komła:

Niemiecka elektronika spotyka kolumbijskie szaleństwo.  

Locked Groove – Sunset Service
Paweł Gzyl:

Hołd dla belgijskiej muzyki klubowej sprzed ćwierć wieku.

Gesaffelstein – Hyperion
Maciej Kaczmarski:

W czarnej dupie.

Hugh Marsh – Violinvocations
Jarek Szczęsny:

Dowód na istnienie skrzypiec.

Pfirter – The Empty Space
Paweł Gzyl:

Spóźniony, ale udany debiut.

Ossia – Devil’s Dance
Maciej Kaczmarski:

Sam w mroku.

MDD – Reverse The Contrast
Paweł Gzyl:

Ekstremalna wizja techno.

King Midas Sound – Solitude
Bartek Woynicz:

„Zbadajmy przestrzeń terroru pustki”

Setaoc Mass – 53 Degrees North Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Na maksa.

Various Artists – The Warmest Hum
Ania Pietrzak:

Potrzebne odcięcie.

Solange – When I Get Home
Jarek Szczęsny:

Brakująca kropka.

Zaumne – Błysk
Jarek Szczęsny:

Zapętl to w nieskończoność.

Planetary Assault Systems – Straight Shooting
Paweł Gzyl:

Siedem strzałów prosto do celu.



Hector Oaks – As We Were Saying

Nowa muzyka protestu.

O działającym w Tbilisi klubie Bassiani słychać było na elektronicznej scenie od dłuższego czasu. Najpierw mówiło się, że w podziemiach stadionu klubu Dynamo powstał lokal, który nie dość, że ma świetny soundsystem, to jeszcze angażuje pierwszej maści selektorów, którzy grywają w nim maratonowe sety. W maju tego roku wokół Bassiani wybuchła zawierucha: lokalne władze rozjuszone kwitnącym w klubie hedonizmem, zamknęły jego podwoje. Oddolny sprzeciw, jaki wywołała ta decyzja, który objawił się nie tylko na ulicach Tbilisi, ale również Warszawy czy Berlina sprawił, że decydenci cofnęli swe rozporządzenie.

Właściciele Bassiani już dwa lata temu postanowili uruchomić wytwórnię płytową. Od tamtej pory jej nakładem ukazało się pięć części winylowych kompilacji zawierających nagrania współpracujących z klubem producentów. Na fali wiosennego protestu, który zwrócił na lokal w Tbilisi oczy całego elektronicznego światka, jego szefowie postanowili opublikować pierwszy album w dyskografik tłoczni. Padło na Hectora Oaksa – aktualnego rezydenta klubu, znanego z długaśnych setów granych w głównej sali – Horoom. Choć od majowych wydarzeń upłynęło już kilka miesięcy, jego materiał oddaje w pełni to, co jeszcze niedawno działo się wokół Bassiani.

Hector Oaks przyjechał do Berlina z rodzimej Hiszpanii, aby rozwinąć swą didżejką karierę. I rzeczywiście: szybko stał się twarzą cyklu modnych imprez pod nazwą „Herrensauna”, które zagościły nawet w renomowanym Tresorze. Jakby tego było mało zrobił dyplom z inżynierii dźwięku, a potem zatrudnił się w legendarnym sklepie winylowym – The Record Loft. Owocem tych działań okazała się jego działalność producencka. Oaks zadebiutował już cztery lata temu – i do dziś obdzielał swymi nagraniami dwie własne wytwornie: Key Vinyl i Oaks. Debiutancki album Hiszpan podarował jednak zaprzyjaźnionym szefom Bassiani.

Wśród jedenastu nagrań znajdujących się na „As We Were Saying” dominuje huraganowe techno: galopujące bity, chmurne pochody basu, rozwibrowane partie syntezatorów („Reign”). Od czasu do czasu Oaks dodaje do tego tygla modne akordy w stylu EBM („Sounds Violent, Thurth Always Is”), zdeformowane głosy („Forwared State Of Evidence”) czy industrialne perkusjonalia („Horoom Reclusion”). W efekcie powstaje surowa i brutalna muzyka, w której jednak znajduje się miejsce na nieco melodii („As We Were Saying”), nastroju („Together We Stand”) czy odmiennej rytmiki (breakbeat w „Purpose Method”).

Już same tytuły nagrań wskazują, że inspiracją do stworzenia materiału na „As We Were Saying” były majowe protesty wokół Bassiani. Nie inaczej jest z samą muzyką: wszystkie utwory emanują niemal fizycznie odczuwaną energią, niesioną nie tylko przez bity i basy, ale też wplecione w poszczególne nagrania głosy czy melodeklamacje („Is Imminent”). Zachęcające do wyjścia na barykady utwory nie powinny być przekombinowane. Nic więc dziwnego, że nie ma co szukać tutaj finezji czy jakichkolwiek eksperymentów. Trzeba jednak przyznać, że przy odpowiedniej głośności muzyka z albumu dają solidnego kopa. I o to chodziło.

Bassiani 2018

www.bassiani.com

www.facebook.com/bassiani

www.facebook.com/hector.oaks

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze