Bogdan Raczynski – Rave ’Till You Cry
Maciej Kaczmarski:

Wrócił!

The Chemical Brothers – No Geography
Jarek Szczęsny:

Wszystkie znane chwyty.

Kucz/Bilińska – Kucz/Bilińska
Jarek Szczęsny:

To nie jest płyta na dzisiejsze czasy.

Logos – Imperial Flood
Paweł Gzyl:

Sielski krajobraz wschodniej Anglii przełożony na awangardowy grime.

Alberich – Quantized Angel
Paweł Gzyl:

Suma wszystkich przemian.

Amnesia Scanner And Bill Kouligas – Lexachast
Jarek Szczęsny:

Taniec z kaktusem.

HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.



Archive for Kwiecień, 2019

Lewis Fautzi – Insanity Department

Spec od hipnotycznego techno odsłania inne oblicze.

Czytaj dalej »

3 pytania – King Midas Sound

W walentynki ukazał się nowy album projektu Kevina Martina i Rogera Robinsona, a dziś gościmy ich w naszym cyklu mini wywiadów. Czytaj dalej »

Florian Meindl – Nonlinear Times

Trance i acid w służbie techno.

Czytaj dalej »

Sleaford Mods – Eton Alive

Czas rozliczeń. Czytaj dalej »

Eksperymentalne oblicze RPA – część czterdziesta

Nowy rok i nowa część cyklu. Całkiem niedawno wyszły dwa albumy szwajcarskiego producenta Dejota, który nagrał je podczas pobytu w RPA. Poznajcie jego wyjątkową elektronikę! Czytaj dalej »

Modeselektor – Who Else

Osiem lat czekania – i co?

Czytaj dalej »

Spellling – Mazy Fly

Wstrząśnięta i zmieszana. Czytaj dalej »

Xiu Xiu – Girl with Basket of Fruit

Studium obłędu. Czytaj dalej »

Varg pojawi się w Ciele

W piątek, 22 lutego, ze swoim eklektycznym, mrocznym live actem odwiedzi wrocławski klub Ciało pochodzący ze Szwecji Jonas Ronnberg znany pod pseudonimem Varg. Czytaj dalej »

Futurum: muzyka jest najsilniejsza, gdy odważy się być krucha

Artyści drugiej edycji Futurum otwierają się w cyklu 3 pytania!

22 lutego Wrocław będzie miejscem spotkania trzech artystów, dla których badanie emocji poprzez dźwięk jest meritum twórczości. Szczegółowość i niedoskonałość, precyzja w wyrazie, dystans i przestrzenne dźwiękowe pejzaże stanowią w ich muzyce wspólny mianownik. Druga edycja Futurum, cyklu koncertów i spotkań wokół muzyki, to będzie przede wszystkim zwrot ku emocjom. A także próba przedstawienia kondycji artysty w ponowoczesnym świecie. Wystąpią bod [包家巷], KRY oraz rip ME.

Futurum skupia się na prezentowaniu artystek oraz artystów, mających wpływ na kształtowanie się nowej fali w muzyce elektronicznej początku XXI w. Odkrywa wynurzające się zjawiska muzyczne, które wciąż nie zostały właściwie dostrzeżone i nie znalazły miejsca na rozkwit we Wrocławiu. Bardziej niż na klubowym charakterze elektroniki, kładzie nacisk na wrażenia, ekspresję uczuć oraz wspólne przeżywanie odbiorców oraz artystek i artystów. 

KRY

Kry to polska DJ-ka i producentka, jedna z kluczowych postaci stojących za warszawską artystyczną grupą / slash / wytwórnią Intruder Alert. Tworząc na pograniczu noisu, muzyki industrialnej oraz klubowej, KRY najlepiej znana jest z ciężkich i intensywnych setów o eksperymentalnym brzmieniu. Jej nielinearne kompozycje naświetlają gamę możliwych emocji, co rusz odkrywając ich kolejne formy. W samym 2018 roku zagrała m.in. w Londynie, Berlinie, Tokio i Osace, podczas Festiwalu Unsound w Krakowie i UH w Budapeszcie

bod [包家巷]

Nick Zhu to pochodzący z Tuscon (USA) artyści audiowizualni, aspirujący do miana najlepszych w 2019 roku (mixmag). Najbardziej znani dzięki współpracy z wytwórnią Danse Noire, gdzie pod koniec poprzedniego roku wydali świetnie odebrane LP, ‘The Recurrence of Infections [复发感染]’. Ich muzyka była dotychczas wydawana przez labele tj. Quantum Natives czy ZOOM LENS, czego pięknym zwieńczeniem stał się album Limpid Fear [清澈恐惧] (KNIVES) –  szeroko opisywany m.in. w Tiny MixTapes Magazine, Self-titled mag, Kaltblut czy FACT.

 

rip Me

Nieodzowny element działającego w Sztokholmie kolektywu Drömfakulteten, założonego przez KABLAM, Sissel Wincent oraz HAJ300 i kluczowego dla współczesnej muzyki elektronicznej. rip ME odrzuca ład, kolekcjonuje chaotycznie rozrzucone odłamki ambientu, zmanipulowanych wokali i głęboko emocjonalnych melodii. Niszczy, aż do momentu odnalezienia doskonałości. Z precyzją i siłą odmierza środki, by stworzyć idealną przeciwwagę między kontemplacją i euforią, jasnością a mrokiem.

 

Czego ostatnio słuchasz?

KRY: Ostatnio wracam do muzyki, której słuchałam dawno temu – najczęściej leci u mnie mój ulubiony album Tricky  „Angels With Dirty Faces”.

bod [包家巷]: Rapu i ambientu na Soundcloudzie.

rip ME: Kiedy czuję się słabo i nie mam energii a ostatnio tak właśnie się czuję, wracam do moich klasyków – w tym przypadku Joni Mitchell. Szczególnie lubię utwory, które stworzyła pod koniec lat 70 tych, aż do albumów z lat 90tych i wszystkie występy live, jakie mogę znaleźć. Słuchanie Joni to jak ucieczka ze świata, w którym tworzę, czyli świata eksperymentalnej muzyki elektronicznej. Wydaję mi się, że aby w pełni kochać to, co się robi, trzeba od czasu do czasu całkowicie się od tego odciąć. Poza Joni Mitchell, często leci u mnie Meredith Monk, Arvo Pärt i Laurie Spiegel

Nad czym obecnie pracujesz?

KRY: Obecnie pracuję nad debiutanckim wydawnictwem, które ukaże się w labelu Intruder Alert.

bod [包家巷]: Nad albumem, który ma się ukazać 22 lutego, dokładnie w dniu wydarzenia Futurum!

rip ME: Komponowaliśmy muzykę do performansu tanecznego Alexandra Taitsa, projektu sci-fi o plastikowych wielorybach cyborgach! Oprócz tego, wraz z przyjacielem Addem Huumonenem, założyliśmy grupę o nazwie WORLD CRAVE, w której trochę figlarnie łączymy elementy popu, gorączke beaty, świat reklamy i inne hiperaktywne dźwięki.

Czyj koncert zrobił na tobie ostatnio największe wrażenie?

KRY: Największe wrażenie zrobił na mnie ostatnio koncert Laraaji w WWW Shibuya. Panowała podczas niego atmosfera intymności i „obecności”. Laraaji dzięki swojej muzyce przeniósł całą publikę z najbardziej zatłoczonego miejsca w Japonii w bliżej nieokreśloną przestrzeń spokoju i wyciszenia.

bod [包家巷]: Dopiero ostatnio nauczyłem się lub prawdopodobnie wciąż uczę się doceniać własną pracę, dlatego, teraz największym przeżyciem dla mnie są moje  własne występy. Każdy  jest wielkim krokiem naprzód w mojej pracy nad samym sobą.

rip ME: Jakiś czas temu widzieliśmy w Sztokholmie występ AJA. To było tak dzikie, brutalne i głośne, wspaniałe!

 

Artyści wystąpią podczas Futurum, 22 lutego, we Wrocławiu.

Futurum x Firlej – bod [包家巷] / rip ME / KRY

22.02.2019, 18:00 – 23:00

Firlej

Grabiszyńska 56

Kel Assouf / Ustad Saami / Gaye Su Akyol

Najwyższy czas zajrzeć do katalogu Glitterbeat. Opisuję tegoroczne płyty Kel Assouf i Ustada Saamiego oraz ubiegłoroczny album Gaye Su Akyol. Czytaj dalej »

SLV – Berlin Portrait In Music

Ambient o niedzisiejszej urodzie.

Czytaj dalej »

Daniel Spaleniak – Burning Sea

Porządki w filmowej szufladzie.
Czytaj dalej »

Wolę improwizować – wywiad z Horsy’m.

Rozmawiamy z Tomkiem Wódkiewiczem aka Horsy, którego nowe wideo pt. “Kitchen Session” ma właśnie swoją premierę w sieci. Czytaj dalej »

Mark Knight – legenda brytyjskiej sceny klubowej już za chwilę w Poznaniu

Blask to nieskrępowana zabawa, muzyka na najwyższym poziomie i nowe znajomości. Hedonistyczne pragnienia, nowe doznania i świt pełen emocji. Zawsze najwyższa jakość artystycznych występów, koktajlowych uniesień i fenomenalnych doznań. Czytaj dalej »

Misia Furtak – Co przyjdzie?

Bez krzykliwości. Czytaj dalej »

Horsy, nowe zjawisko muzyki elektronicznej, z premierą „Kitchen Session”

Horsy – człowiek, którego można nazwać żywą improwizującą maszyną dancingową, dzisiejszego wieczoru zaprezentuje się światu w premierowym materiale video. Do swojego kosmicznego tunelu wypełnionego muzyczną energią chce wciągnąć wszystkich fanów niekonwencjonalnej elektroniki. Czytaj dalej »

Daniel Carter, Tobias Wilner, Djibril Toure, Federico Ughi, The Cosmic Range oraz Wiry

Wyroby jazzopodobne. Czytaj dalej »

Romperayo – Que Jue?

W zaparowanym zwierciadle.

Czytaj dalej »

Efdemin – New Atlantis

Dźwiękowa utopia.

Czytaj dalej »