Alessandro Adriani – Morphic Dreams
Paweł Gzyl:

Syntetyczne sny.

Ellen Allien – Alientronic
Paweł Gzyl:

„Berlinette” na twardo.

Hoera. – Jaunu
Łukasz Komła:

Chóralne imaginacje.

jitwam. – Honeycomb
Ania Pietrzak:

Indie, medytacja i ciepły funk.

Benjamin Fröhlich – Amiata
Paweł Gzyl:

Bezpretensjonalna kolekcja tanecznych sztosów.

Polynation – Igneous
Mateusz Piżyński:

Debiutanci z Holandii.

ASUNA & Jan Jelinek – Signals Bulletin
Jarek Szczęsny:

Jest przyjemnie.

Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.



Zaumne – Błysk

Zapętl to w nieskończoność.

Poznański producent Zaumne ubiegły rok mógł zaliczyć do udanych. Jego wydawnictwo „Emo dub” dla Czaszki odbiło się szerokim echem w internecie, a także pośród istot obdarzonych empatią oraz czułością na dźwięki nieoczywiste. Warto wspomnieć, że Mateusz Olszewski skupił się głównie na koncepcie ASMR (autonomous sensory meridian response). W skrócie chodzi o szeptanie wprost do ucha i uczucie, które powoduje taka forma przekazu. Ciarki, bo one towarzyszyły w trakcie słuchania, są obecne również na „Błysku”. Obficie.

Miejmy to od razu za sobą. Najnowsza kaseta jest lepsza od poprzedniej. I to bardziej niż można się było spodziewać. Tylko cztery utwory i dwadzieścia dwie minuty słuchania. Z jednej strony mało, ale z drugiej nic nie stoi na przeszkodzie, aby sobie to zapętlić w nieskończoność. Inspiracją dla artysty było doświadczenie końca, czyli tzw. „światełko w tunelu”, gdzie człowiek stawał u źródeł pytań i prawd, lecz wiedzy, którą posiadł, nie był w stanie ubrać w słowa. Nieuchwytność tego doświadczenia posłużyła Zaumne do stworzenia dzieła znakomitego. Niemal mistycznego.

„Błysk” nie oferuje stanów letnich. Albo bierzesz to w całości, albo w całości odrzucasz. Nie sposób za pierwszym razem ogarnąć bogactwa muzycznej materii. Można skupiać się na głosach oraz historiach, które opowiadają, ale w ten sposób umknie nam to co dzieje się pod słowami. Na przykład monotonny, ambientowy rytm albo odgłos stóp na żwirze w utworze tytułowym. Największe ciarki miałem w trakcie słuchania „Daleko”. Najbardziej tajemniczy i ponury kawałek, w którym szepty są tuż przy uchu, a aura tworzona przez nieostrą, industrialną tonację nie daje spokoju.

Muzyka Zaumne od samego początku przykleja się do słuchacza od środka. „A gap”, w którym możemy usłyszeć Mikołaja Tkacza aka Wszystko, zawiera w sobie śladowe ilości jazzowych fraz, ambientowe zapętlenia, rozruch silnika, a w całości stanowi doskonały kolaż. „Rzeka płynie” z otwierającym odgłosem mew jest równie zniewalający. Sam już nie wiem ile razy przesłuchałem tę płytę, ale rzeczą niemożliwą do zrobienia jest powstrzymanie się od włączenia jej po raz kolejny. Sugestywne historie, głosy nałożone na siebie, aura nierzeczywistości sprawiają, że „Błysk” wnika w krwioobieg. Rewelacja.

Super | 2019
Bandcamp
FB
FB Super

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze