Polynation – Igneous
Mateusz Piżyński:

Debiutanci z Holandii.

ASUNA & Jan Jelinek – Signals Bulletin
Jarek Szczęsny:

Jest przyjemnie.

Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.

Vsitor – Keep On Running
Łukasz Komła:

Rozdrapywanie aksamitu.

Paula Temple – Edge Of Everything
Paweł Gzyl:

Techno-huragan.

Little Simz – GREY Area
Jarek Szczęsny:

Istotnie, miażdży.

Watergate 26 – Mixed By WhoMadeWho
Paweł Gzyl:

Powoli i bez pośpiechu.

Michał Turowski – Wormwood And Flame
Jarek Szczęsny:

Witajcie w Prypeci.



Setaoc Mass – 53 Degrees North Part 1 & 2

Na maksa.

Sam Coates zadebiutował w odpowiednim czasie: pierwsza jego EP-ka ukazała się w 2010 roku, kiedy wzbierała wielka fala nowego techno. Pochodzący z Manchesteru producent od razu był zorientowany na tego rodzaju brzmienia, więc z powodzeniem stał się jedną z „twarzy” brytyjskiej odmiany tego gatunku. Stało się to dzięki temu, że jego nagrania wpadły w ucho Lenowi Fakiemu – a co za tym poszło, trafiły na winylowe krążki publikowane przez jego wytwórnię Figure i do didżejskich setów rezydenta Berghain.

Młody Anglik szybko wypracował sobie własne brzmienie, którego podstawą była huraganowa nawałnica bitu i basu. Taka też muzyka trafiała na kolejne wydawnictwa jego własnej wytwórni SK_Eleven. Mając w katalogu sześć EP-ek, dorobek małej tłoczni wzbogacił się właśnie o dwa kolejne krążki. Zamiast pełnowymiarowego albumu, Setaoc Mass objawił bowiem światu dwie dwunastocalówki połączone wspólnym tytułem – „53 Degrees North”.

Pierwsza z nich zawiera to, co Coates robi najlepiej: galopujące techno o sile nieustępliwego tornada. Otwierający zestaw „Evidence” uderza od razu z kopyta, łącząc szybkie bity z warczącym basem i rozedrganymi klawiszami. „Leave No Trace” pulsuje w takt tego samego rytmu, będącego podstawą ciekawej syntezy przemysłowych i tribalowych efektów. „Psychofiller” wnosi nieco zmiękczony hi-hatami i clappingiem podkład rytmiczny – ale i tak oplatają go zgrzytliwe loopy. Krążek kończy minimalistyczny „Never Escape”, gdzie twardy bit zostaje uzupełniony jedynie perkusyjnymi modulacjami.

Drugi zestaw ma zupełnie inny charakter. „Northbound” i „The Victim” to skromne wycieczki w stronę kosmische musik i vangelisowych soundtracków, koncentrujące się na rozwibrowanych arpeggiach. „Electro Forgives” już swym tytułem określa zawartość dźwiękową, którą firmuje – i rzeczywiście mamy tu do czynienia z mięsistym electro. „Ghost In A Rats Cloak” eksploduje wściekłą bombardierką twardymi breakami, wnosząc ze sobą operowe wokalizy i psychodeliczne klawisze. Równie niekonwencjonalny ton ma „Don’t Go To Bed Angry”, rezonując rozedrganymi bitami i klawiszami. Całość wieńczy electro wymodelowane na IDM – kumkający acidowymi efektami „Replacing The Mask”.

Obie części „53 Degrees North” układają się w różnorodną, ale spójną całość. Bo bez względu na to, czy Setaoc Mass sięga po techno, czy po electro, to za każdym razem nadaje swej muzyce niepospolicie mocarne brzmienie. Wszystko jest tu podkręcone na maksimum: zarówno ciężkie i dudniące bity, jak i masywne turbo basy, czy gęsta i chmurna elektronika. To dążenie do maksymalizacji brzmienia jest znakiem rozpoznawczym brytyjskiego producenta. Nic dziwnego, że piętno to noszą również jego najnowsze nagrania.

SK_Eleven 2019

www.facebook.com/SKeleventechno

https://www.facebook.com/setaocmass

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze