Chouk Bwa & The Ångströmers – Vodou Alé
Łukasz Komła:

Voodoo z przyszłości.

Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.



Recent Arts – Skin

Ambient, minimal, industrial i… piosenki.

Tobias Freund obok Moritza Von Oswalda i Thomasa Fehlmanna należy do najstarszych weteranów nowej elektroniki w Niemczech. Zaczynał jeszcze w latach 80., tworząc EBM w projektach Hypnobeat i Vo Ese, by od razu na początku następnej dekady zająć się techno i trancem pod różnymi pseudonimami. Ważne miejsce w jego dorobku artystycznym zajmują kooperacje z innymi twórcami. Freund działał z Dandy Jackiem, Atom Heartem, Maxem Lodebauerem i Ricardo Villalobosem – a ostatnio koncentruje się na dokonaniach duetu Recent Arts.

Drugą jego połowę stanowi chilijska artystka wideo – Valentina Berthelon. Freund poznał ją w Berlinie i od razu dostrzegł we współpracy z nią nowe możliwości. Objawiły się one w postaci wydanego trzy lata temu debiutanckiego albumu Recent Arts, który łączył w swym nieoczywistym brzmieniu wpływy industrialu i ambientu. Jednym z kolejnych przedsięwzięć międzynarodowego duetu okazał się projekt „Skin”, w ramach którego wizualizacje Berthelon połączyły się nowoczesnym tańcem i premierowymi nagraniami Freunda. Dokumentem tego drugi album Recent Arts.

„Skin” zawiera dwanaście krótkich kompozycji, w których odbijają się niczym w zwierciadle różne fascynacje muzyczne ich autora. Najwięcej na płycie chmurnego ambientu, w ramach którego warczące drony spotykają się z nastrojowymi wokalizami gościnnie śpiewającej tu piosenkarki o wdzięcznym pseudonimie Barbie Williams („Surface”). Freund sięga również po minimal ze szkoły Raster Noton („Out There”) i Sähkö („Falling”), jedynie sporadycznie wypuszczając się na teren preparowanego industrialu spod znaku Throbing Gristle („Inside”).

Efekty są udane jedynie połowicznie. Bardzo dobrym pomysłem okazało się zaproszenie do współpracy wokalistki – niepokojący i zmysłowy głos Barbie Williams nadaje poszczególnym utworom, które ozdabia, charakter niekonwencjonalnych piosenek. Niestety – nagrania instrumentalne są zbyt krótkie, przez co sprawiają wrażenie pośpiesznie nakreślonych szkiców, a nie skończonych kompozycji. Kiedy Freund pozwala swej muzyce wybrzmieć pełniej, nabiera ona z miejsca odpowiedniego rozmachu („Latex”). Szkoda, że dzieje się tak tylko w kilku przypadkach.

Non Standard Productions 2019

www.recentarts.com

www.facebook.com/RecentArts

www.tobiasfreund.com

www.facebook.com/tobiasfreundproductions

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze