Plaid ‎– Polymer
Mateusz Piżyński:

Londyński duet poruszający się na scenie elektronicznej już blisko trzydzieści lat, 7. czerwca wydał swój kolejny studyjny album zatytułowany „Polymer”.

Tyler, The Creator – IGOR
Jarek Szczęsny:

Władca marionetek.

Rod Modell – Captagon
Paweł Gzyl:

Mistrz dubowych brzmień prezentuje własną wizję techno.

Vanishing Twin – The Age of Immunology
Jarek Szczęsny:

Eskapizm potrzebny od zaraz.

Sstrom – Drenched 1 – 12
Paweł Gzyl:

Surowe techno z uszkodzonego komputera.

Mirt – Greed
Jarek Szczęsny:

Wątłe struktury.

Various Artists – 10 Years of Monkeytown
Paweł Gzyl:

Spojrzenie wstecz.

EABS – Slavic Spirits
Jarek Szczęsny:

Jazz w bardo.

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II
Jarek Szczęsny:

Nie chciałbym przesłodzić.

Resina – Traces (Remixes)
Mateusz Piżyński:

Najnowsze wydawnictwo naszej rodzimej, bardzo utalentowanej, artystki, Karoliny Rec (aka Resina) to zestaw 5 utworów, gdzie cztery to genialne reinterpretacje, za którymi stoją Abul Mogard, Lotic, Ben Frost i William Criag.

Różni artyści – Portrety
Jarek Szczęsny:

Sami perkusiści.

Tracey – Biostar
Paweł Gzyl:

Pastelowe electro wyjęte z klubowego kontekstu.

Laurence Pike – Holy Spring
Jarek Szczęsny:

Łyżeczką, a nie chochlą.

Altstadt Echo – This Work Contains Lead
Paweł Gzyl:

Rozdarcie między światem ducha i materii.



Chúpame El Dedo – No Te Metas Con Satan

Psychodeliczna cumbia staje do walki z Szatanem!

Dwie najważniejsze postaci kolumbijskiej sceny eksperymentalnej, czyli Eblis Álvarez (Meridian Brothers, Los Pirañas, Frente Cumbiero) i Pedro Ojeda (Romperayo, Los Pirañas, Frente Cumbiero, Ondatrópica), poza licznymi wspólnymi projektami, działają też pod nazwą Chupame El Dedo („ssanie palca”). Nie będę ukrywał, że w 2014 roku porwali mnie swoją debiutancką kasetą zatytułowaną po prostu „Chúpame El Dedo” (Discrepant). Dwa lata później ten sam materiał wskoczył na winylową płytę. No i zapanowała cisza, aż do marca tego roku, kiedy to ukazał się album „No Te Metas Con Satan”.

Warto przypomnieć, że w tym roku wyszły dwie znakomity płyty z udziałem obu muzyków. Álvarez pojawił się u Klangwart na krążku „Bogotá”, zaś Ojeda przemienił w solowy projekt Romperayo i opublikował longplay „Que Jue?”.


Na „Chúpame El Dedo” doszło do fascynującego zaciśnięcia więzów między cumbią, salsą, currulao a death metalem, grindcore’em i black metalem. „No Te Metas Con Satan” z kolei zostało wyplecione z nieco innych tropikalnych macek. Powodując, iż oryginalny humor Álvareza i Ojeda miesza się z abstrakcją, sarkazmem i dezorientacją. Tym razem to syntezatory oraz instrumenty perkusyjne przejęły władzę, zapraszając do futurystycznego tańca przesterowaną salsę i kreskówkową cumbię. Zmutowane głosy artystów, niczym wyjęte z paszczy jakiegoś Zombie, ale takiego mało groźnego, toczą rozmowę z niewiastą, która przedstawia się jako „Alexandra Candelaria”.

„No Te Metas Con Satan” to jeden z najbardziej zaskakujących albumów tego roku. Jest jak kwaśny dygot przypominający pozaziemski rytuał zamieniający się z czasem w bieg przez dżunglę.

15.03.2019 | Souk Records / Discrepant

 

Strona Facebook Chúpame El Dedo »Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze