Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



Marek Kamiński – Not Here

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

Być może Marka Kamińskiego – krakowskiego producenta i multiinstrumentalistę – bardziej kojarzycie z jego solowym projektem Lights Dim, a może są też tacy, którzy pamiętają / znają muzykę post-rockowej grupy New Century Classics, w której Kamiński grał na gitarze. Pod szyldem Lights Dim ukazały się dwie długogrające płyty i kilka EP-ek. Artysta miał również okazję współpracować m.in. z japońskim producentem Gallery Six, Endless Melancholy i Grzegorzem Bojankiem.

Trzeba też pamiętać o przedsięwzięciu Echolette stworzonym przez Kamińskiego i Piotra Dąbrowskiego (płockiego producenta). Pod tą nazwą wyszły dwie EP-ki, które spotkały się z bardzo dobrymi opiniami wśród krytyków.

W tym roku przyszedł czas na opublikowanie płyty pod własnym nazwiskiem. Materiał na „Not Here” powstawał w ciągu ostatnich dwóch lat. To osiem kompozycji z pogranicza melancholijnego ambientu, dronów i neoklasyki. To muzyka skomponowana przy użyciu fortepianu, przetworzonego brzmienia gitary, syntezatorów, nagrań terenowych i samplerów granularnych. Choć dla mnie najistotniejszym czynnikiem są tu głębokie emocje, a gdyby ich nie było – to żaden pad, software czy fikuśna wtyczka do programu na literkę „A” by nie pomogły.

„Not Here” skrywa w sobie potencjał filmowy (chociażby w kompozycji „Late Arrivals”) mogący towarzyszyć niejednemu poetyckiemu obrazowi, ponieważ krąży w tych utworach mnóstwo wrażliwości, co też znakomicie przekazuje „First Glimpse”. Mniej ucieszył mnie kierunek neoklasyczny na „Not Here” i przykład tego w postaci nagrania „Marrow”, które mogłoby istnieć jako muzyka ilustracyjna, ale poza tym kontekstem przekształca się w przewidywalny strumień zwyczajnych dźwięków.

Myślę, że najwięcej twórczej energii skrywa się u Kamińskiego w ambientowych przestrzeniach. Są na tym krążku fragmenty – „Scaling Fences”, „75019 Paris” czy „Sulfur” – przesiąknięte islandzkim odczuwaniem natury, a z drugiej strony bliskie tego, co robią panowie w takich duetach jak Ryuichi Sakamoto i Christian Fennesz oraz Taylor Deupree i Marcus Fischer. Wśród inspiracji wskazałbym też amerykański duet Hammock (w „Long Hands”), Loscil i Rafaela Antona Irisarriego. Ten ostatni artysta masterował „Not Here”.


Uważam, że „Not Here” jest bardzo dobrym i solidnym krokiem ku dalszemu poszukiwaniu własnego języka. Na pewno nie jest to łabędzi śpiew Marka Kamińskiego, ale dopiero początek czegoś większego. Zbliżają się letnie, ciepłe i niekiedy deszczowe wieczory, a ja już wiem po jaką płytę będę sięgał tego lata. Śpieszcie się, bo nakład winyla tylko 200 sztuk.

12.03.2019 | Self-released

 

Strona Facebook Marka Kamińskiego »
 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze