Siavash Amini – Serus
Jarek Szczęsny:

Pływanie w stanie półsnu.

Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.



Amnesia Scanner And Bill Kouligas – Lexachast

Taniec z kaktusem.

Paweł Gzyl zakończył swoją recenzję ostatniej płyty Amnesia Scanner „Another Life” rozważaniami odnośnie tego czy Rihanna zatrudni duet do swoich produkcji. Nic nie wiadomo, aby tak miało się stać, ale wykluczyć wszystkiego nie można. W każdym razie światło dzienne ujrzała właśnie płyta „Lexachast”. Album współtworzony razem z Billem Kouligasem, szefem wytwórni PAN. Ich współpraca twórcza swoje początki ma w 2015 roku. Wówczas w Londynie odbył się improwizowany występ, który z czasem przekształcił się w piętnastominutowy, audiowizualny pokaz stworzony razem z Harmem van den Dorpelem, autorem okładki niniejszego krążka.

Zgodnie z dzisiejszymi standardami album trwa niecałe trzydzieści pięć minut. Internet stanowi pożywkę dla twórców. Harm van den Dorpel opracował program, który przegląda wszelkie odpady internetowe z Deviant Art i Flickr tworząc z nich przenikające się obrazy. Na tym opiera swoją pracę. Amnesia Scanner i Bill Kouligas postanowili tę metodę przełożyć na język muzyki. Wszystko zostało poszatkowane, porozrywane na strzępy, a następnie poklejone ze sobą. W zamyśle sprawdzone miały zostać granice nowej technologii. Efekt nie jest ładny. Obu formą ekspresji można nalepić łatkę NSFW.

Rzekłbym, że cała awangarda została zamknięta w słoiku i oblana formaliną. Zaczyna się od ostrego nalotu kosiarki wyposażonej w młot pneumatyczny. Generalnie destrukcja bywa częstym gościem podczas słuchania. „Lexchast I” stanowi wizytówkę całego albumu. Ścinki muzyczne zostały polepione i przechodzę przez siebie na zasadzie cieni. Zdecydowanie wolę utwór następny, w którym najlepsze stanowią posępne akordy i agresywne wstawki. W ogóle lepiej jest jak muzycy kombinują bardziej niż maskują niedostatki szybkim tempem. Albo jak idą w mroczną stronę bazując na prostym stopniowaniu napięcia („Lexachast VIII”).

Na pytanie o sens całego przedsięwzięcia odpowiada „Lexachast IV”. To najdoskonalszy obiekt z całego albumu. Głębokie basy, wykrzywione głosy wyprowadzone pną się aż do elektronicznej sieczki. Kapitalny jest również „Lexachast VI”. Ten znów uwodzi zgranym chwytem w postaci rozrastającej się plamy dźwięku. Zestaw domyka kompletnie chaotyczny, niewspółgrający z resztą fajerwerk w postaci „Lexachast IX”. Album nie jest drogą usłaną różami. Już prędzej tańcem z kaktusem. Nie sposób wyjść bez zadrapania, a jedynym decydentem władnym wydać werdykt o wartości tej płyty jest pojedynczy słuchacz i zamontowany w nim filtr własnej wrażliwości. Powodzenia.

PAN | 2019
Bandcamp
FB
FB PAN

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. tg3179

    taniec z kaktusem? kiedyś było takie czasopismo „Kaktus”…piękne czasy 🙂 a płyta Amnesii kapitalna..