Zupełnie nie rozumiem tych wszystkich domorosłych krytyków, którzy zawodowo zajmują się zapamiętałym wertowaniem "The Wire", a następnie piszą o tym, że "Medulla" jest ciężka, niestrawna, atonalna, a Bjork już nigdy nie nagra normalnej płyty. Normalnej, czyli na miarę i modłę "Debut". Ale niech no kto spróbuje sobie teraz wyobrazić house'ową Bjork! - po "Homogenic", "Selma Songs" czy "Vespertine' chyba głupio by jej było zaczynać od zera tylko dlatego, by 2 miliony nabywców debiutu sprzed 11 lat poczuło się usatysfakcjonowanymi. A Bjork znalazła się w takim momencie kariery, w którym spokojnie może sobie pozwolić niemal na wszystko i fanów, mimo to, nie stracić.

        Uważam "Medullę" za jasną i logiczną kontynuację "Vespertine", na której to płycie Bjork pozwoliła sobie na w pełni kontrolowane ekstrawagancje wokalno-brzmieniowe i tu jest niemal tak samo - podobna ekspresja, tylko środki inne; dużo ciętych, zapętlonych wokaliz, które zaświadczają o ostatnich duchowych ekskursjach Bjork związanych z ciążą. Ale gdzie tu ten krytykowany atonalizm, gdzie ta odpychająca nieprzystępność? Przecież "Show me forgiveness", "Pleasure is all mine", "Vokuro", "Oceania", "Desired constellation", "Komid", "Sonnets/Unrealities", "Submarine' (a to przecież ponad połowa płyty!) to lodowate, porażające klimatem pieśni wyposażone w niesamowity ładunek nienachalnie okazywanych (wyśpiewywanych) emocji; pieśni minimalist yczne, surowe, niekiedy zapętlające się i w ten sposób tworzące niekończącą się spiralę dźwięków. Mimo obecnego tu stada wybitnych gości (o których nie ma sensu pisać po raz n-ty), "Medulla" nie jest efekciarska, przeciwnie - jest wyciszona, minimalna, odarta z ozdobników - te krótkie, oparte w większości tylko na współbrzmieniu głosów, utwory odsyłają do muzycznych pierwocin, pierwotnego, czysto emocjonalnego znaczenia muzyki, gdzie nie istnieje konwencja i kulturowa poprawność dyktująca formę. I to jest ten rdzeń, ta cała medulla.

        Wśród melodyjnych pieśni pojawiają się jednak te wszystkie rzeczywiście niełatwe w percepcji wokalne zjazdy, które znowu jeszcze bardziej oddalają Bjork od współczesnej cywilizacji i sprowadzają ją na manowce spastykującego pogaństwa (sapania, stękania, dyszenia w "Piano II e , mantry "Oll birtain" i "Wednesday(Midvikudags)"). I tylko przez tych, którzy nie rozumieją, że na początku dziejów gatunku homo sapiens - a nawet i znacznie później - muzyka miała formę, którą dziś niekoniecznie moglibyśmy uznać za fajną czy piękną, powyższe utwory mogą być określone jako nieporozumienie lub wystylizowane skłanianie się ku radykalistkom w rodzaju Meredith Monk.

Perwersyjnie łatwiusi i milusi "Who is it" uznaję zaś jako puszczenie przez Bjork oka do wszystkich fanów-snobów i niektórych krytyków, którzy zapominają, że ona też może być niekiedy prosta, wyluzowana i naiwna (w tym sensie pierwotna, pozbawiona kulturowych konwencji) i że "Medulla" to nie jest dzieło przeznaczone tylko do akademickich analiz - i ani trochę nie przejmuję się pozorną banalnością tego kawałka, który do reszty pasuje raczej jak pięść do oka. Podobnie jest z tanecznym, zamykającym płytę, o wiele mówiącym tytule "Triumph of a heart", którym Bjork sugestywnie opisuje siebie - radosną, zwykłą, pełną życia i miłości kobitkę-matkę, przywołując na moment echa "Debiutu" w matmosowym, programowo ekstrawaganckim wydaniu.

Bjork w serwisie:

Bjork - sylwetka

Medulla - recenzja

• Hubert Daviz, Proceduri De Rutina LP »
• Loud & Quiet Tour 2010  »
• Festiwal Nowa Muzyka - pokazy filmowe i warsztaty »
• Jamie Lidell przyjedzie do Polski »
• Jimmy Edgar z nowym albumem »
• Recenzja: Various Artists - Strom 2 – The Music From The Future »
• Recenzja: Snax - Special Guest Star »
• Recenzja: Tim Xavier - Viperfish »
• Recenzja: Satanicpornocultshop - Arkhaiomelisidonophunikheratos »
• Magazyn: Co mówił Dj Shadow? »
• Magazyn: 10 zapomnianych pereł trip-hopu »
• Video: Mend »
• Video: Hybrid »
• Video: Two Lovers »
• Video: MmmHmm »

Co mówił Dj Shadow?

10 zapomnianych pereł trip-hopu

Przegląd nowej polskiej - część druga

Melt! Festival 2010 - rozpływa się w uszach...

Przegląd nowej polskiej - część pierwsza

Technasia: tworzę ponadczasową muzykę

WEF Main Event - nasza relacja

Kyle Hall - nasza rozmowa

Nigdy nie lubiłem melodii - rozmowa z Savasem Pascalidisem

Kamp! - nasza rozmowa

Zobacz więcej »

odp: House francuski (French Touch / Filter House...

Arab | Dzisiaj,10:11

[SET] David Drum @ Furanum Records Night #4

david.drum | Dzisiaj,04:24

odp: Audioriver 2010

Gorecki | Dzisiaj,01:50

odp: Co aktualnie molestuje Twój mózg? (4)

krzychu81 | 29.07.2010

odp: Co aktualnie molestuje Twój mózg? (4)

Boshek | 29.07.2010

ISOMER TRANSITION - Minimalowa powieść.

przemek | 29.07.2010

odp: zapowiedzi i nowości płytowe - 2010 -...

Heliosphaner | 29.07.2010

odp: Pojedyncze kawałki godne polecenia

czaszka | 29.07.2010

23-10-2010 ELECTRONIC FESTIVAL @ Forty Kleparz , Krakow

Hellboy | 28.07.2010

MindTwistingRecords

bojanix | 28.07.2010

Wejdź na forum »  Załóż profil »

Various Artists - Strom 2 – The Music From The Future

Paweł Gzyl , 2010-07-25

Snax - Special Guest Star

Paweł Gzyl , 2010-07-23

Tim Xavier - Viperfish

Paweł Gzyl , 2010-07-21

Satanicpornocultshop - Arkhaiomelisidonophunikheratos

Filip Szałasek , 2010-07-22

Savas Pascalidis - Nuclear Rawmance

Paweł Gzyl , 2010-07-19

Zobacz więcej »  Pisz recenzje! »

© 2003 - 2010 Nowamuzyka.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone. Wykorzystywanie zamieszczonych na stronie materiałów bez wiedzy i zgody redakcji - zabronione.
Kontakt  |  Reklama  |  Współpraca  |  Do pobrania