Immortal Onion – Ocelot of Salvation
Jarek Szczęsny:

Wielowarstwowa cebula.

Lee Gamble – Mnestic Pressure
Paweł Gzyl:

Od nowoczesnej bass music do klasycznego IDM-u.

Special Request – Belief System
Paweł Gzyl:

Wyznanie wiary w połamane rytmy.

Speech Debelle – Tantil before I breathe
Jarek Szczęsny:

Miłość, gniew, problemy rasowe, tożsamościowe oraz rozedrgany obraz rzeczywistości.

Johannes Heil – Gospel
Paweł Gzyl:

Jedenasty album w dorobku niemieckiego weterana.

Ziúr – U Feel Anything?
Kasia Jaroch:

Producentka z Berlina nie oczekuje twojej sympatii.

Nosaj Thing – Parallels
Bartek Woynicz:

Drift -> Home -> Fated -> Parallels…

Kaitlyn Aurelia Smith – The Kid
Jarek Szczęsny:

Dziecięca perspektywa.

Juju & Jordash – Sis-Boom-Bah
Paweł Gzyl:

Powiew ciepłego wiatru znad pustyni.

Normal Echo – Kaskady
Jarek Szczęsny:

Szczęsny o Szczęsnym.

Abatwa (The Pygmy) – Why Did We Stop Growing Tall?
Łukasz Komła:

Nieczęsto stykamy się z muzyką z Rwandy, kraju dotkniętego krwawym ludobójstwem.

Krikor Kouchian – Pacific Alley
Paweł Gzyl:

Nocny spacer po plaży nad Pacyfikiem.

Shorelights – Summer Cottage Soundscapes
Paweł Gzyl:

Trzech dżentelmenów nad jeziorem.

Širom – I Can Be a Clay Snapper
Łukasz Komła:

Słoweńskie trio uczyniło z tradycji przyszłość.  

Maciej Kaczmarski

Brainwaltzera – Poly-ana

Aphex Twin czy nie?

Rhodri Davies / David Sylvian / Mark Wastell – There Is No Love

Zaprzeczenie wzmaga istnienie.

Holger Czukay – dowcipny geniusz

W wieku 79 lat odszedł Holger Czukay – współzałożyciel, basista i producent wpływowej grupy Can, krautrockowy wizjoner, uznany twórca solowy, ceniony muzyk sesyjny, innowator samplingu, niestrudzony eksperymentator i bardzo zabawny człowiek.

AFX / Luke Vibert – Orphans

Razem, młodzi przyjaciele!

Com Truise – Iteration

Powtórka z rozrywki.

(ghost) – Everything We Touch Turns To Dust

Uwierz w (ducha).

Ragnar Grippe – Sand

Reedycja cichej klasyki muzyki elektroakustycznej.

Bola – D.E.G.

Darrell Fitton przerywa dekadę milczenia i robi to w wielkim stylu.

Drew McDowall – Unnatural Channel

Dźwiękowy odpowiednik deprywacji snu.

Loess – Pocosin

Opowieści z mchu i paproci.

Go Hiyama – I Am Goodbye

Go, Hiyama, go!

Blanck Mass – World Eater

Cios prosto w zęby od połowy duetu Fuck Buttons.

David Bowie – Earthling

Premiera sprzed dwudziestu lat, czyli elektroniczne poszukiwania laureata nowomuzycznej płyty roku 2016.

Brian Eno – Reflection

Najwyższej próby ambient od klasyka gatunku.

Podsumowanie 2016 – Maciej Kaczmarski

32 najciekawsze płyty minionego roku w kolejności prawie alfabetycznej.

Sam Kidel ‎– Disruptive Muzak

Wielki mały album.