Amandra – Dame De Bahia
Paweł Gzyl:

Francuz w Warszawie.

MIN t „Assemblage” LP
Kasia Zmora:

Urzekający muzyczny paczwork w wykonaniu MIN t.

Elsa Hewitt – Peng Variations (+„Cameras From Mars” i „DUM SPIRO SPERO”).
Ania Pietrzak:

„Przekręt” doskonały.

Damon Wild – Cosmic Path
Paweł Gzyl:

Function spłaca dług wobec swego mentora.

Arno E. Mathieu – Circumstances Of Chaos
Paweł Gzyl:

Deep house z dużym rozmachem.

The Gentleman Losers – Permanently Midnight
Jarek Szczęsny:

Dżentelmeni z Helsinek.

Sampa the Great – Birds and the BEE9
Jarek Szczęsny:

Kandydatka do tronu.

Franck Vigroux – „Barricades”
Mateusz Piżyński:

Industrialny soundtrack końca monumentalnej cywilizacji.

Various Artists – Spheres
Paweł Gzyl:

Sex! Horror! Vampire!

Various Artists – Momentum (Ten Years of Token)
Paweł Gzyl:

Pełna identyfikacja.

Hati & Mazzoll – Teruah
Łukasz Komła:

Pigułka na transcendencję.

J.G. Biberkopf – Fountain of Meaning EP
Krystian Zakrzewski:

Wehikuł czasu w lustrze wody.

Anthony Linell – Layers Of Reality EP
Krystian Zakrzewski:

Szorstkie.

Ceramic TL & Ipek Gorgun – Perfect Lung
Paweł Gzyl:

Newage’owe medytacje w nowoczesnej wersji.

Maciej Kaczmarski

F Ingers – Awkwardly Blissing Out

Muzyka paradoksalna.

zvλd – Baklava

Tajemnicze słodycze.

Paul St. Hilaire & Rhauder ‎– Derdeoc

Spadkobiercy kolektywu Basic Channel.

Odonis Odonis – No Pop

Muzyka z tonącego statku.

Brainwaltzera – Poly-ana

Aphex Twin czy nie?

Rhodri Davies / David Sylvian / Mark Wastell – There Is No Love

Zaprzeczenie wzmaga istnienie.

Holger Czukay – dowcipny geniusz

W wieku 79 lat odszedł Holger Czukay – współzałożyciel, basista i producent wpływowej grupy Can, krautrockowy wizjoner, uznany twórca solowy, ceniony muzyk sesyjny, innowator samplingu, niestrudzony eksperymentator i bardzo zabawny człowiek.

AFX / Luke Vibert – Orphans

Razem, młodzi przyjaciele!

Com Truise – Iteration

Powtórka z rozrywki.

(ghost) – Everything We Touch Turns To Dust

Uwierz w (ducha).

Ragnar Grippe – Sand

Reedycja cichej klasyki muzyki elektroakustycznej.

Bola – D.E.G.

Darrell Fitton przerywa dekadę milczenia i robi to w wielkim stylu.

Drew McDowall – Unnatural Channel

Dźwiękowy odpowiednik deprywacji snu.

Loess – Pocosin

Opowieści z mchu i paproci.

Go Hiyama – I Am Goodbye

Go, Hiyama, go!

Blanck Mass – World Eater

Cios prosto w zęby od połowy duetu Fuck Buttons.

David Bowie – Earthling

Premiera sprzed dwudziestu lat, czyli elektroniczne poszukiwania laureata nowomuzycznej płyty roku 2016.

Brian Eno – Reflection

Najwyższej próby ambient od klasyka gatunku.

Podsumowanie 2016 – Maciej Kaczmarski

32 najciekawsze płyty minionego roku w kolejności prawie alfabetycznej.

Sam Kidel ‎– Disruptive Muzak

Wielki mały album.