Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



Bartosz Kruczyński

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II

Nie chciałbym przesłodzić. Czytaj dalej »

Pejzaż – Ostatni Dzień Lata

Błogi soundtrack polskich wakacji.

Po zamknięciu kultowej wytwórni The Very Polish Cut-Outs, znanej z serii samplerów o takiej właśnie nazwie, jeden z jej dwóch założycieli Maciej Zambon (drugim był Kacper Kapsa – przypis wł. A.P.) powiedział w wywiadzie udzielonym portalowi Noisey:

To była fajna rzecz, ale wydaje mi się, że dobiła ona do takiego momentu, że gdybym miał dalej ją prowadzić, to byłoby to mocno na siłę. W polskiej muzyce ze starych lat nie ma aż tylu ciekawych utworów, jeśli chodzi o użyteczność parkietową – a większość tego, co powstało pod szyldem labelu, było ścięte właśnie pod kulturę didżejską.

Minęły dwa lata i okazało się, że jednak jeszcze trochę ciekawego udało się znaleźć. Czy o przeznaczeniu parkietowym? O tym zadecydują słuchacze. W każdym razie The Very Polish Cut-Outs powrócili jako wydawca piekielnie zdolnego polskiego artysty Bartosza Kruczyńskiego (znanego także jako The Phantom, Earth Trax), który tym razem występuje pod nowym aliasem – Pejzaż. 29 czerwca ukazał się jego album zatytułowany „Ostatni Dzień Lata”, będący przyjemnym łącznikiem między kultowymi polskimi piosenkami z „dawnych lat” a nowoczesnym brzmieniem house’u, balearic, downtempo i ambientu, w których to gatunkach na krajowej scenie Bartek Kruczyński radzi sobie jak mało kto (tu zdecydowanie polecam fenomenalny i w mojej ocenie najlepszy jak dotąd album Bartka zat. „Baltic Beat”, a wydany przez ciekawą niemiecką wytwórnię Growing Bin).

I tak na płycie znajdziemy sample ze starych polskich utworów, których na „Ostatni Dzień Lata” Bartosz Kruczyński zapakował taką ilość, że odgadnięcie wszystkich przypomina wręcz muzyczny quiz. Przykładowo: w utworze „Sny” mamy fragment z piosenki Czesława Niemena pt. „Wieczory niekochanych”, w „Przyzwyczajamy się” – sampel z utworu Edyty Geppert „By”, w „Najłatwiej się zaszyć” – Grammatik z „Nie mam czasu pomyśleć”, w „Miasta Mrok” – z „Co pozostanie” Iwony Niedzielskiej, w „Bałtyk” – z „Dwa portrety” Renaty Kretówny, w „Outro” – z „Już po lecie” Ireny Santor i wreszcie w utworze tytułowym m.in. sample z piosenki „Jedno rozstanie” Liliany Urbańskiej oraz z utworu „Parę pytań” Andrzeja Dąbrowskiego. To jednak nie wszystkie. Odgadnięcie pozostałych pozostawiam Wam w ramach wakacyjnej rozrywki.

Biorąc pod uwagę fakt, że materiał na „Ostatni Dzień Lata” powstawał w okresie 2013 – 2017 r. oraz, że został wydany przez wytwórnię-matkę Ptaków czyli projektu tworzonego kilka lat temu przez Bartka Kruczyńskiego i Jaromira Kamińskiego (który pojawia się na płycie gościnnie jako producent jednego z najlepszych utworów – „Wisła”) i wreszcie, że muzyka Ptaków i Pejzażu powstała przy zastosowaniu podobnej konwencji, może budzić skojarzenia z nagraniami tego duetu. Jednak charakter muzyki Ptaków, która była raczej taneczna, szczególnie gdy chodzi o materiał z EP-ek (np. „Kalina” czy „Antypody”), a czasem wręcz chłodna, zdystansowana („Przelot”), skraca zbyt daleko idące porównania. „Ostatni Dzień Lata” w konwencji może więc wydawać się podobna do nagrań Ptaków ale klimatycznie to odrębny muzyczny błogostan, w którym znajdziecie dużo ciepła i nostalgii.

„Ostatni Dzień Lata” stanowi wakacyjny soundtrack, którego błogie dźwięki idealnie wypełnią przestrzeń mazurskich pomostów, helskich plaż wieczorową porą, taboru PKP w trakcie podróży przez pojezierza, niekończące się pola, łąki i pastwiska oraz górskich schronisk pod koniec dnia. Klimat tej płyty jest synonimem sielskości polskiego lata. Dlatego tym lepiej, że ukazała się ona przed wakacjami. Są bowiem jeszcze całe dwa miesiące, żeby się muzyką Pejzażu nacieszyć a potem, symbolicznie w ostatni dzień lata, wysłuchać jej i zadać sobie pytanie pojawiające się w utworze tytułowym: „Co zrobimy z tak pięknie rozpoczętą miłością?”

29 czerwca 2018 | The Very Polish Cut-Outs

Profil Pejzażu na Facebook » Profil B.Kruczyńskiego na Bandcamp »

Naphta – Naphta and The Shamans

Szamańskie wersety. Czytaj dalej »

3 pytania – Bartosz Kruczyński

Przy okazji spotkania podczas koncertu „W Brzask”, który odbył się w warszawskiej Królikarni 25 czerwca 2017 r., w ramach którego Bartosz Kruczyński, tym razem jako „Nieśmiały Łuskowiec zaprasza na studniówkę”, zaprezentował swój autorski set, postanowiłam zaprosić Go do odpowiedzi w ramach Naszego cyklu 3 pytania. Zobaczcie co słychać u Bartka aka The Phantom lub Earth Trax, znanego także z projektu Ptaki.

1. Czego ostatnio słuchasz?

Ostatnio kupiłem reedycję „Dreams Less Sweet” Psychic TV, której lubiłem słuchać kiedyś z komputera. Inne płyty, po które często sięgam w ostatnich miesiącach to elektroniczne „Lunar Phase” Heavenly Music Corporation oraz kompilacja eksperymentalnej muzyki z Brazylii – „Outro Tempo”, wydana przez cudownych Music From Memory. Z odkryć – polecam węgierską orkiestrową płytę „The Songs of Maldoror” Group 180 inspirowaną poezją Lautreamonta.

2. Nad czym obecnie pracujesz?

Poza muzyką klubową (wydawaną głównie poza Polską jako Earth Trax) skupiam się teraz na kontynuacji „Baltic Beat” – płycie, której pewnie najłatwiej doczepić etykietę „chill out”. Niektóre nagrania mają na niej już ponad rok, bardzo wolno pracuję nad taką muzyką, staram się w niej najpierw dokładnie cały zanurzyć.

3. Jaki koncert zrobił na Tobie ostatnio największe wrażenie albo jaki koncert polecałbyś w najbliższym czasie i dlaczego?

Na pewno wyjątkowym koncertem w najbliższym czasie będzie występ prawie 80-letniego Simeona Coxe’a z Silver Apples w ramach Off Festival. Ich debiutancka płyta zrobiła na mnie ogromne wrażenie, gdy dorastałem. Chciałem się wybrać również na kilka występów w ramach festiwalu Tauron Nowa Muzyka – Ndagga Rhythm Force oraz Kenny Larkin.

Słuchaj na Soundcloud »
Profil na BandCamp »
Profil na Facebooku »

3 pytania – Bartosz Kruczyński (The Phantom)

To już 4 z 9 producentów, którzy zasilili kompilację MOST „The Beginning” do którego trafiły nasze 3 pytania. Czytaj dalej »

MOST – The Beginning

Co w puszczy piszczy, czyli siła polskiej sceny elektronicznej na jednej płycie. Czytaj dalej »