Trójmiejska oficyna nie zaniedbuje świeżego materiału zagranicznych artystów. Od niedawna w jej katalogu ciekawostka dla wielbicieli brytyjskiego ezoterycznego undergroundu – nowa płyta The Stargazer’s Assistant.
Dirk Serries „Zonal Distrurbances III”
Ten pochodzący z Belgii artysta eksperymentujący z muzyką z pogranicza industrialu, ambientu i etno od ponad 35 lat. Aż do 2007 roku wydawał pod pseudonimem Vidna Obmana, kiedy zamknął ten rozdział swojej pracy, pozostawiając obszerną dyskografię. Obecnie działa pod własnym imieniem i nazwiskiem, ale też jako Fears Falls Burning i Microphonics. Ma w swym dorobku również liczne kooperacje z takimi artystami, jak Steven Wilson, Justin K. Broadrick, Cult of Luna czy Steve Roach. W minionym roku jego nagranie pojawiło się nawet na kompilacji „Pop Ambient 2026”.
Podobnie, jak na poprzednich częściach, również na „Zonal Disturbances III” muzyk zarejestrował materiał przy użyciu gitary elektrycznej, sprzężonej z licznymi efektami. Tak powstały cztery dłuższe kompozycje, będące rozwinięciem kierunku, w jakim zmierza w ostatnich latach, konstruując charakterystyczny dla niego dark ambient podszyty fabrycznym industrialem. Całość także zarejestrowana została na żywo, w jednej przestrzeni, co przełożyło się na muzykę, zdradzającą zamiłowanie artysty do izolacjonistycznych brzmień.
Kristoffer Oustad „Magnor”
W swojej twórczości Kristoffer Oustad eksploruje rejony stylistyczne, wyrastające z estetyki industrialnej i ambientowej. Jego pierwszy solowy album „Filth Haven” został opublikowany w 2015 roku przez amerykański Malignant. Wcześniej tworzył death i black metal w trio V:28 oraz działał w projekcie Kristoffer Nyströms Orkester z Peterem Nyströmem, znanym jako Megaptera i Negru Voda. Muzycy nagrali wspólnie dwa albumy, będące rezultatem improwizowanej sesji pokoncertowej. Wszystkie te doświadczenia Norweg przekuwa obecnie na swą solową twórczość.
„Magnor” to mroczna elektronika, zakorzeniona w tradycji industrialu i dark ambientu, jednocześnie charakteryzująca się dość otwartym, osobistym i nowatorskim podejściem do stylistyki, z której wyrasta. Na pierwszym planie najbardziej wyczuwalne wydaje się być powinowactwo z dokonaniami artystów z wytwórni Cold Meat Industry i Cryo Chamber, jednak z kolejnych warstw wyłania się śmiała wizja, która z powodzeniem nawiązuje do najlepszych tradycji produkcji muzyki filmowej. Do realizacji tych nagrań Norweg posłużył się syntezatorami analogowymi i modularnymi, przy minimalnej ingerencji na etapie postprodukcji, kładąc nacisk na strukturę, dynamikę i atmosferę.
Moljebka Pvlse „An Expression Of A Poetry That Was Lost”
Za ten eksperymentalny projekt ze Sztokholmu odpowiada od ćwierć wieku Mathias Josefson. Obecnie szwedzkiego producenta wspiera jego partnerka – Isabel Fogelklou. Ich muzyka powstaje przy użyciu zarówno instrumentów elektronicznych jak i akustycznych, często wzbogacona jest o nagrania terenowe i inne dźwięki znalezione z różnych źródeł. Do tej pory Moljebka Pvlse wydała kilkanaście pełnych albumów w wielu wytwórniach, m.in. Drone, Reverse Alignment, Taâlem, Greytone, Some Place Else, Gears of Sand, Fifth Week Records, Mystery Sea, Cold Meat Industry, Fin De Siècle Media i Isoramara.
Na „An Expression Of A Poetry That Was Lost” po raz kolejny projekt zaprasza słuchaczy do swojego muzycznego świata, misternie utkanego z drobnych melodii, ciepłych dronowych struktur i brzmień egzotycznych instrumentów, nad którym unosi się aura niezwykłości, mieniąca się drobinkami światła, skąpanymi w letnim słońcu, przywołującymi woń z najdalszych zakątków globu. To dwie długie kompozycje, gdzie oprócz elektroniki słychać harfę, pianino i bas, a ciemniejsze momenty ustępują egzotycznym brzmieniom, refleksyjnym melodiom i ulotnie unoszącej się aurze tajemniczości.
The Stargazer’s Assistant „Modular Fields”
David J. Smith, początkowo kojarzony jako perkusista post-rockowej grupy Guapo, powołał The Stargazer’s Assistant w 2007 roku, pierwotnie jako solowy projekt, na potrzeby stworzenia ścieżki dźwiękowej do wystawy rzeźb swego autorstwa. Od tamtej pory stopniowo rozwijał go, coraz częściej podejmując się występów na żywo oraz wielu kolaboracji z twórcami filmowymi oraz performerami, aż stał się pełnoprawnym zespołem. Obecnie obok Smitha w skład The Stargazer’s Assistant wchodzi post-punkowy weteran David Knight, znany z Five Or Six, The Fast Set czy UnicaZürn oraz Michael J. York, który współpracował z Coil, a obecnie współtworzy duet Teleplasmiste.
„Modular Fields” to piąty album w dyskografii tria. Zawiera on cztery dwudziestominutowe kompozycje zrealizowane na analogowych syntezatorach. Generalnie można tę muzykę zaklasyfikować jako ambient, ale dronowe pasaże za sprawą swego brzmienia i nastroju w naturalny sposób kojarzą się z „muzyką księżycową” w wykonaniu Coila z lat 90. Wbrew pozorom nie jest to jednak jakieś mroczne i dołujące granie, bo sporo tu światła i melodii. Brak na tej płycie elementów eksperymentalnego post-rocka, znanych choćby w poprzedniego krążka zespołu – „Fire Worshipper”. I w sumie dobrze, bo dzięki temu „Modular Fields” spodoba się tym, którzy cenią psychodeliczną elektronikę, wyrastającą wprost z kosmische musik i post-industrialnych preparacji.
Skomentuj