Chouk Bwa & The Ångströmers – Vodou Alé
Łukasz Komła:

Voodoo z przyszłości.

Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.



LA sound

Nosaj Thing – Home

Since anything physical can be mental, that island can be your home – takim cytatem Jason Chung, 27-letni już dziś producent z Los Angeles podpowiada na swojej oficjalnej stronie jak odczytywać jego drugi album.

Niewątpliwie, niespełna 37 minut nowego materiału zaserwowanego przez Nosaj Thing potrafi przenieść nas w odległe, wyizolowane przestrzenie, które z pewnością dla niejednego słuchacza staną się drugim domem, a na pewno genialnym soundtrackiem do bezkresnego spoglądania w dal przez okna PKP lub PolskiegoBusa.

„Home” jest bardzo udaną kontynuacją pierwszego LP artysty, głośno komentowanego „Drift”, wydanego przez Alpha Pup w 2009. W porównaniu z poprzednikiem jest jednak albumem spokojniejszym, o wiele bardziej refleksyjnym, częściej oscylującym wokół down-tempo, niż dub stepu czy glitch hopu. Sam Nosaj Thing (pierwsza część pseudonimu to imię twórcy czytane wspak) podkreśla, że „Home” jest dziełem bardzo osobistym, a praca nad nim była swego rodzaju terapią.

Na albumie oczywiście nie brakuje elementów charakterystycznych dla stylu producenta z Kalifornii: precyzyjnie ułożonych rytmicznych stłuczek (Glue; Phase III), rozmytych wokali à la Burial (Safe; Tell), śrubujących syntezatorów (Snap) czy ułańskiej fantazji w zabawie kanałami stereo*(Home).

To co z pewnością wyróżnia najnowsze dzieło Nosaj Thing, to gościnne udziały wokalistów. W totalnie magicznym, singlowym „Eclipse / Blue”, gdzie swym eterycznym głosem czaruje Kazu Makino ( z rockowego Blonde Redhead), całość numeru napędza bita na raz stopa oraz pulsująco-skacząca synth-melodia, przeszywana raz po raz przez elektroniczne sople. 

W utworze „Try” z gościnnym udziałem Toro Y Moi, powolnie podsmażane brzmienia organów, przerywają regularnie wybuchające orzeźwieniem skwierczenia przesterowanych akordów. W połowie numeru ustępują nieco miejsca spokojnemu głosowi Chaza Bundicka, którego zreverbowane pocięte wokale ostatecznie wygaszają numer.

„Home” to bardzo udany, spójny i przemyślany album, pozornie tylko wydający się dość klarowną i prostą wycieczką, przy bliższym poznaniu kryjący jednak prawdziwą kopalnię dźwiękowych konceptów. Nosaj Thing swym drugim albumem potwierdza, że przypisywanie mu roli muzycznego wizjonera i wymienianie go obok takich tuzów jak Flying Lotus czy Prefuse 73 nie jest bezpodstawne.

Chung pytany w wywiadach o wymarzoną kolaborację wymienia Björk oraz Busta Rhymesa, miejmy nadzieję, że jego marzenie się spełni, a tymczasem pozostaje nam liczyć, że będzie nam dane spotkać się z „Home” na żywo podczas tegorocznego TNM lub Audioriver.

*koniecznie słuchać na słuchawkach

22.01.2013 | Innovative Leisure

Profil na Facebooku »