IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.

The Future Eve feat. Robert Wyatt – KiTsuNe / Brian The Fox
Łukasz Komła:

Na łączach z Robertem Wyattem.

Rites of Fall – Towards the Blackest Skies
Jarek Szczęsny:

Im dalej w las, tym ciemniej.

Hula – Voice
Paweł Gzyl:

Łabędzi śpiew mistrzów industrialnego funku.



Nosaj Thing – Home

Since anything physical can be mental, that island can be your home – takim cytatem Jason Chung, 27-letni już dziś producent z Los Angeles podpowiada na swojej oficjalnej stronie jak odczytywać jego drugi album.

Niewątpliwie, niespełna 37 minut nowego materiału zaserwowanego przez Nosaj Thing potrafi przenieść nas w odległe, wyizolowane przestrzenie, które z pewnością dla niejednego słuchacza staną się drugim domem, a na pewno genialnym soundtrackiem do bezkresnego spoglądania w dal przez okna PKP lub PolskiegoBusa.

„Home” jest bardzo udaną kontynuacją pierwszego LP artysty, głośno komentowanego „Drift”, wydanego przez Alpha Pup w 2009. W porównaniu z poprzednikiem jest jednak albumem spokojniejszym, o wiele bardziej refleksyjnym, częściej oscylującym wokół down-tempo, niż dub stepu czy glitch hopu. Sam Nosaj Thing (pierwsza część pseudonimu to imię twórcy czytane wspak) podkreśla, że „Home” jest dziełem bardzo osobistym, a praca nad nim była swego rodzaju terapią.

Na albumie oczywiście nie brakuje elementów charakterystycznych dla stylu producenta z Kalifornii: precyzyjnie ułożonych rytmicznych stłuczek (Glue; Phase III), rozmytych wokali à la Burial (Safe; Tell), śrubujących syntezatorów (Snap) czy ułańskiej fantazji w zabawie kanałami stereo*(Home).

To co z pewnością wyróżnia najnowsze dzieło Nosaj Thing, to gościnne udziały wokalistów. W totalnie magicznym, singlowym „Eclipse / Blue”, gdzie swym eterycznym głosem czaruje Kazu Makino ( z rockowego Blonde Redhead), całość numeru napędza bita na raz stopa oraz pulsująco-skacząca synth-melodia, przeszywana raz po raz przez elektroniczne sople. 

W utworze „Try” z gościnnym udziałem Toro Y Moi, powolnie podsmażane brzmienia organów, przerywają regularnie wybuchające orzeźwieniem skwierczenia przesterowanych akordów. W połowie numeru ustępują nieco miejsca spokojnemu głosowi Chaza Bundicka, którego zreverbowane pocięte wokale ostatecznie wygaszają numer.

„Home” to bardzo udany, spójny i przemyślany album, pozornie tylko wydający się dość klarowną i prostą wycieczką, przy bliższym poznaniu kryjący jednak prawdziwą kopalnię dźwiękowych konceptów. Nosaj Thing swym drugim albumem potwierdza, że przypisywanie mu roli muzycznego wizjonera i wymienianie go obok takich tuzów jak Flying Lotus czy Prefuse 73 nie jest bezpodstawne.

Chung pytany w wywiadach o wymarzoną kolaborację wymienia Björk oraz Busta Rhymesa, miejmy nadzieję, że jego marzenie się spełni, a tymczasem pozostaje nam liczyć, że będzie nam dane spotkać się z „Home” na żywo podczas tegorocznego TNM lub Audioriver.

*koniecznie słuchać na słuchawkach

22.01.2013 | Innovative Leisure

Profil na Facebooku »
 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.