Leandro Fresco & Rafael Anton Irisarri – Una Presencia En La Brisa
Jarek Szczęsny:

Niepewność własnego słuchu.

Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.



Funkstörung – Appendix


W ciągu ostatnich sześciu lat Chris de Luca i Michael Fakesch odnieśli spory sukces – wykreowali markę, która dziś bez większych problemów rozpoznawana jest przez większość fanów nowych brzmień. Mowa oczywiście o projekcie Funkstorung, który wciąż dość niesprawiedliwie określa się tu i ówdzie mianem „niemieckiego Autechre”. Niby komplement, a przecież duetowi udało się – głównie za sprawą swojej debiutanckiej płyty („Appetite for Disctruction”, 2000), stworzyć swoje własne, umiejętnie pielęgnowane potem brzmienie. Słychać je doskonale na najnowszym, jednocześnie ostatnim wydawnictwie Funkstorung.
De Luca i Fakesch postanowili zakończyć wspólną działalność, teraz oddawać się już będą głównie solowym produkcjom. Tymczasem historię pt. Funkstorung panowie chcą zamknąć ewidentnie mocnym akcentem. Oto na jednym albumie zebrali tworzone na przestrzeni ostatnich lat remiksy, a przecież za tego rodzaju muzyczną usługę zawsze byli wyjątkowo chwaleni. „Appendix” to utwory autorstwa m.in. Bjork, Lamb, Towa Tei czy Spaceka, przesiąknięte tutaj połamaną estetyką duetu. Dźwiękowe minimal-drobnice przesypują się więc z kąta w kąt, rozsadzają cieplejsze melodie, dodatkowo dynamizują bardziej taneczne fragmenty. Czasami echa przerabianych kompozycji gubią się zupełnie, stają się ledwo zauważalnymi pierwocinami, na których de Luca i Fakesh budują kolejne, zupełnie nowe historie. Najlepszym na to przykładem będzie chyba „All Is Full Of Love” Bjork – podręcznikowy niemal przykład remiksu totalnego, w którym duet stara się (z jakim skutkiem!) twórczo polemizować ze „źródłowym” materiałem. Zupełnie inną filozofię reprezentuje kolejny na płycie „Heaven”, nagrany przez Lamp. Tutaj Funkstorung podkreślają jedynie harmonię, nadają jej specyficznego dla siebie magnetyzmu, krótko mówiąc – czynią piosenkę jeszcze bardziej hipnotyzującą. A to jedynie cztery minuty z piekielnie sugestywnej całości.
No dobrze, jak odchodzić, to w pełni chwały. Nam pozostaje jedynie życzyć sukcesów na nowej drodze muzycznego życia, jednocześnie żałując wyjątkowego projektu. Otrzymujemy więc aneks do zakończonej kariery. I fajnie, i szkoda.
2007

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

0 Komentarzy

  1. afx

    remic bjork bardzo afexowy, klasycznie zrobiony. szkoda ze wokal bjork jak dla mnie psuje ten rmx:-)

  2. beau bullet

    szczerze powiedziawszy side-projekty panów okazuja sie mocarne…wystarczy wspomniec doskonały Deadly Wiz da Disco De Luca i Peabirda..wiec moze nie jest tak zle…obok Ko Wreck Technique i pierwszego Prefuse a ścisły peleton…no doubt…

  3. vesper

    szkoda!

  4. vesper

    szkoda!

  5. parasol

    żelazna czołówka. w odróżnieniu od AE, ich bitowe łamańce mają więcej luzu, i można tam dodać wokal 🙂 Mam nadzieję, że mix Bjork nie jest powtórką z Additional Productions …