Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.

Immortal Onion – XD [Experience Design]
Jarek Szczęsny:

Nie spodziewałem się ich tam spotkać.

Moses Sumney – græ Part 1
Jarek Szczęsny:

Przestrzeń okrojona ze skrajności.

Blind Boy De Vita – Cumpà
Łukasz Komła:

Z cienia w ogień!

Camea – Dystopian Love
Paweł Gzyl:

Futurystycznie i kobieco.

Shabaka and the Ancestors – We Are Sent Here By History
Jarek Szczęsny:

On wie więcej.

The Fear Ratio – They Can’t Be Saved
Paweł Gzyl:

Suma najlepszych elementów.

Earth Trax – LP1
Jarek Szczęsny:

Nic ponadto.

Radosław Kurzeja – Ogród botaniczny w Palermo
Jarek Szczęsny:

Niekontrolowane lenistwo.

Koza – Patologya
Jarek Szczęsny:

Atrakcyjność ujemna.

Caribou – Suddenly
Bartek Woynicz:

Co nagle, to po diable?

FOQL & Fischerle – Personal Wastelands
Jarek Szczęsny:

Triskeliony.



Hilde Marie Holsen – Ask

Właśnie pojawił się nakładem wytwórni Hubro debiutancki album Hilde Marie Holsen.

Przyznam, że wcześniej nie znałem nagrań tej norweskiej trębaczki, improwizatorki i kompozytorki. Wiem tylko tyle, że Holsen udziela się też w dwóch innych projektach: Chrimari i Hå!Olsen. Winylowe wydawnictwo „Ask” to jej pierwszy długogrający materiał, na który złożyło się pięć utworów. Jak sami wydawcy podpowiadają, muzyka Holsen jest mocno zanurzona w kontemplacyjnym i melancholijnym klimacie, choć artystka nawiązuje również do noise’u („Korund”). Jednak na mnie największe wrażenie zrobił kapitalny fragment „Plagioklas”, gdzie mamy bardzo świeże połączenie brzmienia trąbki z elektroniką (blisko Arve Henriksena czy Nilsa Pettera Molværa).

Hilde Marie Holsen

W dronach Holsen jest coś takiego, co jednocześnie inspiruje i wprowadza w pewien rodzaj ekstatycznego transu („Alkali”) – dostrzegłem w tym utworze także jakąś drobną cząstkę Milesa Davisa (to może przez ten tłumik w trąbce?). W „Muskovitt” warstwa instrumentalna znakomicie oddaje nastrój mruczącego, kołyszącego się i uśpionego lasu – czuć też ukłon artystki w stronę tradycyjnej muzyki skandynawskiej, lecz przepuszczonej przez współczesne eksperymenty. Zaś w tytułowym „Ask” delikatne sola trąbki w ciekawy sposób korespondują z elektroniką z pogranicza ambientu.

Płyta „Ask” idealnie ochładza atmosferę, ale nie wystudza emocji, wręcz utrzymuje je w stanie niepewności i przyjemnego napięcia. Hilde Marie Holsen pokazała, że wypuszczane powietrze z trąbki (czyt. dźwięki) może być wyjątkowo lekkie, powabne i odkrywcze, tym samym twórczość Norweżki zdecydowanie odcina się od wielu typowych i bezbarwnych przedsięwzięć, jakie często spotykamy.

czerwiec 2015 | Hubro

 

Strona Facebook Hilde Marie Holsen »Słuchaj na Soundcloud »Strona Hubro »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.