Rhythm Baboon – W-Life
Bartek Woynicz:

Z Chicago do Gdańska.

Algiers – There Is No Year
Bartek Woynicz:

Misophonia, czyli 700 wersów wołania do ściany.

Leandro Fresco & Rafael Anton Irisarri – Una Presencia En La Brisa
Jarek Szczęsny:

Niepewność własnego słuchu.

Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!



FOQL – Hypatia EP

Łódź była jeszcze całkiem do niedawna przemysłowym miastem. Dlatego właśnie tam najlepiej w Polsce rozwijały się mroczne i ciężkie brzmienia. Nie inaczej jest i teraz. Przykładem tego działalność Justyny Banaszczyk.

Najpierw dała się ona poznać z dokonań electro-punkowego duetu Marburg, nagrywającego głownie dla niegdysiejszej Oficyny Biedota. Z czasem zainteresowania artystki zwróciły się ku bardziej abstrakcyjnym konstrukcjom dźwiękowym. Efektem tego zarówno duet Niebezpieczne Związki prowadzony wraz z jej nieodłącznym towarzyszem, Jarosławem Grzelakiem, ale przede wszystkim solowa działalność pod szyldem FOQL.

Projekt ten ma już na swym koncie kilka wydawnictw, opublikowanych przez polskie i zagraniczne wytwórnie. „Music For Whales” to wycieczka w stronę abstrakcyjnej elektroniki, natomiast „Black Market Goods” – próba wpisania noise’owych eksperymentów w formułę niekonwencjonalnego techno. Najciekawszą z tych tegorocznych publikacji wydaje się być jednak EP-ka „Hypatia”, wydana właśnie na winylu przez holenderską tłocznię Enfant Terrible.

Już pierwszy utwór zaskakuje ciekawym brzmieniem. „Poggio” to właściwie electro – ale podrasowane na industrialną modłę metalicznymi perkusjonaliami i uzupełnione wywiedzionymi z chicagowskiego house’u acidowymi efektami. „Cyril” lokuje się w formule techno – ale rytmika nagrania przypomina bardziej ejtisową minimal wave. Tym bardziej, że reszta aranżacji koncentruje się wokół przemysłowych dźwięków i przetworzonych głosów.

Najbliżej współczesnego techno jest kompozycji „Swerve”. Tutaj mamy już mocny bit wsparty zawodzącym loopem i blaszanymi efektami. Wszystko to jest jednak zanurzone w betonowych pogłosach, nadających kompozycji industrialny sznyt. Zestaw kończy najbardziej nieoczywiste nagranie. „Theon” pulsuje bowiem podskórnie miarowym rytmem, ale jego autorka unika dosłowności typowej dla techno, sięgając zarówno po ambientowe wyziewy, jak i fabryczne bębny.

„Hypatia” to świetny zestaw. Jego autorska z powodzeniem sięga zarówno po eksperymentalne brzmienia sprzed ponad trzech dekad, jak również współczesną muzykę o tanecznym sznycie. Efekty są niezwykłe – hipnotyczne nagrania urzekające mrocznym nastrojem i surowym tonie. Zwróćcie uwagę na FOQL – na pewno usłyszymy od niej jest jeszcze dużo dobrej muzyki.

Enfant Terrible 2015

www.enfant-terrible.nl

www.nzld.pl

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. F

    świetny materiał!