Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.

Upsammy – Zoom
Paweł Gzyl:

Zbliżenie na kruche piękno.

Alois – Azul
Łukasz Komła:

Stąpać po niebieskim.

Sote – Moscels
Jarek Szczęsny:

Ku wizjonerskiemu futuryzmowi.

Moodymann – Taken Away
Jarek Szczęsny:

Pląsy w dusznym pomieszczeniu.



Bartek Kujawski – A kto słaby, niech jada jarzyny

Łódzki producent powraca z nowym albumem.

Bartek Kujawski dosyć regularnie wydaje swoje nowe płyty. W 2014 roku wypuścił słuchowisko „Szczupak” w BDTA. Choć najbardziej zasłynął jako 8rolek – pod tym szyldem opublikował w 2001 roku debiutancki materiał, pt. „Ptak Mechaniczny”. Od tamtej pory konsekwentnie wykracza poza bezpieczne rozwiązania, utarte patenty czy ograne do bólu stylistyki. Nie zawsze to, co proponował było powalające, ale bez wątpienia udało mu się zachować wysoki poziom.

Jak dla mnie tegoroczny krążek „A kto słaby, niech jada jarzyny” to jedna z najciekawszych pozycji w dyskografii łodzianina. Oczywiście, Kujawskiego nie opuszcza swoisty rodzaj humoru (już same tytuły nagrań wiele mówią: „kapar ciernisty”, „kozibród porolistny”, „cebula kartoflanka” itd.), który znakomicie łączy się z poszarpaną, rozkudłaną, zdehumanizowaną i niegrzeczną, a momentami nawet upiorną elektroniką (np. w „cebula kartoflanka”). Mam wrażenie, że po markotnym początku, dopiero w okolicach „czosnku pospolitego” longplay nabiera atrakcyjności. Na pewno ważnym fragmentem jest „koper ogrodowy”, gdzie syntezatorowe frazy szatkują powietrze niczym precyzyjny ruch lasera, a spod powierzchni co jakiś czas przebija się odrębny żywioł – spróbujcie sobie wyobrazić teatr absurdu spotykający soundtrack do filmu z gatunku SF.

Na „A kto słaby, niech jada jarzyny” znajdziemy sporo pysznych dźwiękowych jarzynek, które nie zostały skażone żadnymi sezonowymi trendami czy też pestycydami w postaci banalnych oprysków. Smacznego!

22.01.2016 | Mik Musik / AltaNova Press

 

PS. Płyta jest dostępna na kwadratowym przezroczystym 8’’ winylu wykonanym przez samego Sebastiana Buczka z AltaNova Press, a także zawiera specjalny miks muzyki z albumu dostępny tylko w tym formacie, dodatkowo dołączono też materiał w wersji CD-R (nakład: 22 sztuki). Mik Musik proponuje CD-R w ładnym pudełku w prawdziwie mikowej tradycji (nakład: 33 sztuki).

Strona Bandcamp 8rolek »Profil na Facebooku »Strona Mik Musik »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »Strona AltaNova Press »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze