Gil Scott-Heron – We’re New Again – a Reimagining by Makaya McCraven
Łukasz Komła:

Rewolucji nie będzie.  

Nicolas Jaar – Cenizas
Jarek Szczęsny:

Bez planów na przyszłość.

BOA – Outer Gateways
Paweł Gzyl:

Dubstep ciągle żywy.

Pejzaż – Blues
Bartek Woynicz:

Nostalgiczna nóżka chodzi.

Jacaszek – Music For Film
Mateusz Piżyński:

To nie jest soundtrack, chociaż…

Sleeparchive – Trust
Paweł Gzyl:

Techno sprowadzone do loopów.

Trampique – Life Outside The Mirror
Jarek Szczęsny:

Melancholia codzienności.

Jan Wagner – Kapitel
Łukasz Komła:

Autentyczna bruzda.

Ian William Craig – Red Sun Through Smoke
Jarek Szczęsny:

Mgnienia poczucia straty.

Christian Löffler – Lys
Paweł Gzyl:

Piosenka jest dobra na wszystko?

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 2
Paweł Gzyl:

Soundtrack do współczesnego „acid westernu”.

Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.



Bartek Kujawski – A kto słaby, niech jada jarzyny

Łódzki producent powraca z nowym albumem.

Bartek Kujawski dosyć regularnie wydaje swoje nowe płyty. W 2014 roku wypuścił słuchowisko „Szczupak” w BDTA. Choć najbardziej zasłynął jako 8rolek – pod tym szyldem opublikował w 2001 roku debiutancki materiał, pt. „Ptak Mechaniczny”. Od tamtej pory konsekwentnie wykracza poza bezpieczne rozwiązania, utarte patenty czy ograne do bólu stylistyki. Nie zawsze to, co proponował było powalające, ale bez wątpienia udało mu się zachować wysoki poziom.

Jak dla mnie tegoroczny krążek „A kto słaby, niech jada jarzyny” to jedna z najciekawszych pozycji w dyskografii łodzianina. Oczywiście, Kujawskiego nie opuszcza swoisty rodzaj humoru (już same tytuły nagrań wiele mówią: „kapar ciernisty”, „kozibród porolistny”, „cebula kartoflanka” itd.), który znakomicie łączy się z poszarpaną, rozkudłaną, zdehumanizowaną i niegrzeczną, a momentami nawet upiorną elektroniką (np. w „cebula kartoflanka”). Mam wrażenie, że po markotnym początku, dopiero w okolicach „czosnku pospolitego” longplay nabiera atrakcyjności. Na pewno ważnym fragmentem jest „koper ogrodowy”, gdzie syntezatorowe frazy szatkują powietrze niczym precyzyjny ruch lasera, a spod powierzchni co jakiś czas przebija się odrębny żywioł – spróbujcie sobie wyobrazić teatr absurdu spotykający soundtrack do filmu z gatunku SF.

Na „A kto słaby, niech jada jarzyny” znajdziemy sporo pysznych dźwiękowych jarzynek, które nie zostały skażone żadnymi sezonowymi trendami czy też pestycydami w postaci banalnych oprysków. Smacznego!

22.01.2016 | Mik Musik / AltaNova Press

 

PS. Płyta jest dostępna na kwadratowym przezroczystym 8’’ winylu wykonanym przez samego Sebastiana Buczka z AltaNova Press, a także zawiera specjalny miks muzyki z albumu dostępny tylko w tym formacie, dodatkowo dołączono też materiał w wersji CD-R (nakład: 22 sztuki). Mik Musik proponuje CD-R w ładnym pudełku w prawdziwie mikowej tradycji (nakład: 33 sztuki).

Strona Bandcamp 8rolek »Profil na Facebooku »Strona Mik Musik »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »Strona AltaNova Press »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze