Sarathy Korwar – More Arriving
Jarek Szczęsny:

Muzyka migracji.

Sandro Perri – Soft Landing
Jarek Szczęsny:

Chłód melodii.

Rhys Fulber – Ostalgia
Paweł Gzyl:

„I’m living in the 80s”

IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.



Matt Elliott – The Calm Before

Nostalgiczna chrypa Matta Elliotta znów dała wyczekiwane ukojenie…

Chyba nikomu nie trzeba przypominać, że Brytyjczyk od lat 90. wydaje płyty pod nazwą The Third Eye Foundation. W tym roku mija 20 lat od opublikowania krążka „Semtex”. Pod koniec stycznia 2016 roku francuska oficyna Ici d’ailleurs wypuściła reedycję tego materiału.

Elliott od wielu lat także nagrywa pod własnym imieniem i nazwiskiem. Jego pierwszy solowy longplay nosi tytuł „The Mess We Made” (2003). Na tegorocznym „The Calm Before” Matt nie jest sam, bowiem towarzyszą mu: David Chalmin (piano, wurlitzer, gitara, taśmy), Raphaël Séguinier (perkusja), Jeff Hallam (kontrabas), Chaton (altówka) i Max Tisserand (klarnet basowy).

Nowa płyta pomieściła sześć nagrań, z czego tytułowy „The Calm Before” uważam za jeden z najważniejszych fragmentów na całym albumie; a w nim subtelna gitara akustyczna, głęboki głos, minimalistyczny fortepian, delikatne dźwięki altówki i klarnetu znakomicie poruszają się wśród field recording’owych podmuchów wiatru. W „Only Wanted To Give You Everything” Elliott jest gdzieś na styku Petera Hammilla (z okresu „Fireships”, „X My Heart”), Nicka Cave’a i Howe’ego Gelba. Z kolei w „Wings & Crown” stworzył drapieżną i nieoczywistą mieszankę muzyki flamenco oraz mariachi, z ciekawym solem kontrabasu i przesterowanymi gitarami.

W warstwie tekstowej songwriter odnosi się do swego dzieciństwa w kontekście religii, a gdzie indziej do takich uczuć jak frustracja czy odrzucenie, zaś w przepięknym utworze „The Allegory of the Cave” puszcza oko w stronę słynnej alegorii Platona związanej z grą cieni w jaskini, gdzie zapachniało muzyką Johna Granta z „Queen of Denmark”.

„The Calm Before” wydaje się być jedną z najciekawszych premier ostatnich tygodni. Elliott po raz kolejny złapał mnie za serce i zafundował podróż do bliżej nieokreślonych miejsc… Warto było iść za jego głosem!

05.02.2016 cyfra / 04.03.2016 CD,LP | Ici d’ailleurs

 

Strona Facebook Matta Elliotta »Strona Ici d’ailleurs »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.