Karenn – Grapefruit Regret
Paweł Gzyl:

Pariah i Blawan improwizują.

Moor Mother – Analog Fluids Of Sonic Black Holes
Jarek Szczęsny:

Hałas i chaos.

Jazz Band Młynarski-Masecki – Płyta z zadrą w sercu
Jarek Szczęsny:

Jedna dla wszystkich.

Shapednoise – Aesthesis
Paweł Gzyl:

Nieznane mutacje basowych brzmień.

A Winged Victory for the Sullen – „The Undivided Five”
Mateusz Piżyński:

Ambientowe nowości z Ninja Tune

Enchanted Hunters – Dwunasty Dom
Krzysiek Stęplowski:

Czasem naprawdę warto czekać. Warto wypatrywać, nawet latami, jeśli tylko cierpliwość nagrodzona ma być w taki sposób.

Ecnahnted Hunters Dwunasty Dom
Rrose – Hymn To Moisture
Paweł Gzyl:

Techno w stylu Marcela Duchampa.

Trzaska/Mazurkiewicz/Szpura – North Meridian
Jarek Szczęsny:

Można się spocić od samego słuchania.

Giant Swan – Giant Swan
Paweł Gzyl:

Czy znany ze świetnych koncertów duet sprawdził się również w studiu?

Floating Spectrum – A Point Between
Jarek Szczęsny:

Cyfrowy pomnik przyrody.

Bleu Roi – Dark/Light
Łukasz Komła:

Wiosną ubiegłego roku wsłuchiwaliśmy się w singiel szwajcarskiego projektu Bleu Roi, a przed kilkoma dniami ukazała się ich nowa EP-ka „Dark/Light”, którą przybliżamy i jednocześnie o niej rozmawiamy z Jennifer Jans.

Traversable Wormhole – Regions Of Time
Paweł Gzyl:

Adam X wraca do projektu sprzed dekady.

Sudan Archives – Athena
Jarek Szczęsny:

Do diabła z dobrymi radami.

Planetary Assault Systems – Plantae
Paweł Gzyl:

W stronę psychodelii.



Festiwal Radio Azja 2018

6 grudnia rozpocznie się w Warszawie Festiwal Radio Azja. Program przedstawia się znakomicie. Sprawdźcie sami!

Radio Azja to niszowy festiwal poświęcony współczesnej muzyce azjatyckiej. Program wydarzenia kształtują artyści eksperymentujący, śmiało łamiący muzyczne konwenanse, przekraczający granice gatunków. Poszukujący autentyczności outsiderzy, wykraczający zarówno poza mainstream, jak i związane z muzyką azjatycką stereotypy. Na scenie pojawiają się zarówno tradycyjne instrumenty, jak i najnowszej generacji elektronika. Radio Azja nie ogranicza się do prezentacji konkretnych stylów w muzyce, pokazując to, co aktualnie najbardziej wartościowe i intrygujące. Proponuje muzykę niebanalną, ambitną, autorską i szczerą, a przede wszystkim powstałą z głębokiej potrzeby artystycznej wypowiedzi.

W tym roku Festiwal Radio Azja zagości w Warszawie po raz drugi. Historia wydarzenia sięga jednak czterech lat wstecz, kiedy miało ono formę koncertowego cyklu. W sumie na scenie Radia Azja wystąpiło już trzynastu azjatyckich wykonawców. Przed nami kolejnych ośmiu!

Podczas czterech festiwalowych dni (6-9 grudnia) będzie można usłyszeć radykalnie różne projekty muzyczne: od kontemplacyjnych, minimalistycznych kompozycji łączących brzmienie instrumentów akustycznych i subtelnej elektroniki, przez rytualne tańce, którym towarzyszy muzyka współczesna, melancholijno-wybuchowy jazz z Korei i japońskie „domowe melodie”, aż po przetworzony zestaw nagrań terenowych i taneczny, wysokooktanowy wieczór z indyjską bhangrą.

Podobnie jak w zeszłym roku, koncertom towarzyszyć będzie Akademia Radia Azja, w ramach której odbędą się  spotkania z artystami, warsztaty i prelekcje.

PROGRAM:

06.12, godz. 20.00, TR Warszawa

  • Midori Hirano
  • Masayoshi Fujita & Jan Jelinek

07.12, godz. 20.00, Pogłos

  • Rsvp Bhangra
  • Indian Man – Dj Set

08.12, godz. 19.00, TR Warszawa

  • Tenniscoats
  • Hyunjin Bek & Kimoki Saturnballad

09.12, godz. 19.00, TR Warszawa

  • Baliphonics
  • Kink Gong

Midori Hirano (Japonia)

Midori Hirano jest pianistką, kompozytorką i producentką. Od dziecka gra na fortepianie, który stał się przedmiotem jej specjalizacji na uniwersytecie muzycznym. Jej kompozycje opierają się na połączeniu brzmienia instrumentów akustycznych, takich jak właśnie fortepian, smyczki czy gitara, z eksperymentalną mieszanką nowoczesnych, cyfrowych dźwięków i subtelnie przetworzonymi nagraniami terenowymi.

Pierwsze dwa albumy Hirano wydała japońska wytwórnia noble: drugi, „klo: yuri” (2008), zdobył uznanie międzynarodowych mediów i zaowocował wieloma koncertami w Japonii i krajach europejskich.  Artystka komponuje muzykę do filmów, instalacji wideo i spektakli tanecznych. Obecnie mieszka w Berlinie, a jej trzeci album „Minor Planet” został wydany przez niemiecką wytwórnię Sonic Pieces we wrześniu 2016 roku.

Masayoshi Fujita & Jan Jelinek (Japonia/Niemcy)

Wyjątkowe spotkanie cenionego, japońskiego wibrafonisty z klasykiem niemieckiej elektroniki. Jan Jelinek znany jest z minimalistycznych kompozycji, które zaliczyć można do nurtu microhouse, glitch czy minimal techno. Artysta skupia się na transformacji dźwięku, przekładając parametry utworów z kanonu muzyki popularnej na abstrakcyjną, zredukowaną teksturalną elektronikę. Konstruuje kolaże z mikrofragmentów dźwiękowych, zapomnianych sampli, nagrań magnetofonowych. Zapętla je i moduluje, ukrywając ich pierwotne źródło.

Masayoshi Fujita to kompozytor i instrumentalista. W poszukiwaniu własnego, indywidualnego brzmienia wibrafonu, nieustannie eksploruje jego możliwości, przymocowując do instrumentu kawałki metalu, paski folii i inne przedmioty. Powstałe w ten sposób nowe dźwięki, podobne do komputerowych zniekształceń, rozszerzają brzmieniowe spektrum, nie zatracając faktycznego charakteru instrumentu. Muzyka komponowana przez Fujitę to pełna przestrzeni, hipnotyzująca podróż w nieznane, niczym senna wędrówka, bezkresny lot.

Artyści nagrali wspólnie dwa albumy: „Bird, Lake, Objects” (2010) oraz „Schaum” (2016), które ukazały się nakładem wytwórni Faitiche. Ich muzyka to ambient i niskie tony w eksperymentalnym, ale minimalistycznym duchu. Zestawienie elektronicznych tekstur i głębokich, pełnych detali, subtelnych instrumentalnych improwizacji.

Rsvp Bhangra (Indie/Uk)

Pięcioosobowa formacja łączy tradycyjną ludową muzykę pendżabską z zachodnim, rockowym sznytem, tworząc wysokoenergetyczną, taneczną mieszankę, która nikogo nie pozostawi obojętnym. Podrasowane brzmieniem klasycznego, rockowego instrumentarium dźwięki przywodzą na myśl taneczne sceny z Bollywoodzkich filmów i  oczarowały już publiczność niejednego festiwalu muzycznego. Zbiorowe szaleństwo podczas ich koncertów na wydarzeniach takich jak Glastonbury, Boomtown, czy Womad jest dowodem na to, że entuzjazm i żywiołowość zespołu są wysoce zaraźliwe.

Wszyscy muzycy RSVP Bhangra wywodzą się z jednej rodziny, zakorzenionej w autentycznej, przekazywanej z pokolenia na pokolenie muzycznej tradycji. Nie powstrzymuje ich to jednak od eksperymentów, czy innowacji. Przygotujcie się na interaktywne wibracje i podróż do świata Big Bhangra Beats!

Indian Man – Dj Set (Indie/Uk)

Indian Man jako DJ serwuje miejską bhangrę w zarówno nowatorskim, jak i tradycyjnym wydaniu, przydając jej garażowego i hip-hopowego brzmienia. Bhangra to rodzaj muzyki i tańca pochodzący z Pendżabu, pierwotnie  wykonywany przez rolników podczas Waisakhi, pendżabskiego święta wiosny. Współcześnie tą nazwą określa się też odmianę muzyki pop, będącą połączeniem różnych elementów zachodniego rocka i tradycyjnej muzyki pendżabskiej. Indian Man występował na międzynarodowych festiwalach takich jak Glastonbury, Goulash Disko, Shambala, Latitude, Boomtown, Nozstock, Port Eliot i Womad, sprawiając, że bhangrę tańczyły tłumy. Już w grudniu bhangrowe rytmy udzielą się warszawskiej publiczności.

Tenniscoats (Japonia)

Tenniscoats to japoński duet, który tworzą Saya i Takashi Ueno. Ich muzyka jest połączeniem folku, łagodnej psychodelii oraz sennego indie, sami artyści najchętniej określają swoje brzmienie mianem avant-popu. „Tenisówki” to jeden z najbardziej hipsterskich zespołów na japońskiej scenie undergroundowej. Ich muzyka ujmuje prostotą, bezpretensjonalnością i szczerością. Muzycy nie silą się na wyśrubowane solówki i rozbudowane kompozycje, grają za to z pozytywną energią i od serca. Ich twórczość doceniana jest przez wielu znakomitych artystów, którzy chętnie towarzyszą im w nagraniach i podczas koncertów. Wśród nich są m.in. Takashi Ueno, Bill Wells, DJ Klock czy Kazumi Nikaidoh.

Hyunjin Bek & Kimoki Saturnballad (Korea Pd)

Hyunjin Bek to artysta wszechstronny, aktywny w dziedzinie sztuk wizualnych, filmu, teatru, poezji i muzyki. Absolwent wydziału rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Seulu, związany jest z kultową galerią Arario w Seulu. Jego prace można było oglądać na wystawach w Chinach, Wielkiej Brytanii czy we Włoszech.

Jego pierwszy projekt muzyczny – UHUHBOO uważany jest za najbardziej ekscentryczną formację w Korei Południowej. Muzyka zespołu wykorzystana była w spektaklu Piny Bausch oraz filmach Park Chan-wooka.  Polska publiczność miała okazję doświadczyć niezrównanej ekspresji scenicznej lidera Uhuhboo podczas niezapomnianego warszawskiego koncertu w roku 2013. Poza czterema albumami stworzonymi w ramach projektu Uhuhboo, Hyunjin Bek ma na swoim koncie nostalgiczny LP solowy oraz płytę wydaną w 2015 roku z Bahngbek Duo. Obecnie artysta pracuje nad nowym materiałem z Kimoki Saturnballad, na którym jego zawodzący głos znajduje towarzystwo w melancholijnych dźwiękach fortepianu, kontrabasu i saksofonu. Program z tej właśnie płyty usłyszymy na koncercie Radia Azja.

Baliphonics (Sri Lanka)

Zespół powstał w 2009 roku w wyniku fascynacji perkusisty, Samudi Suraweera, muzyką towarzyszącą lankijskim rytuałom, oraz badań etnomuzykologicznych, które przeprowadził on w tym zakresie. Skład grupy jest bardzo nieoczywisty. Zespół tworzy współczesny, awangardowy wręcz duet złożony z perkusisty oraz klarnecisty, a także dwójka tancerzy i wokalistów sięgających po muzykę tradycyjną. W wyniku zetknięcia dwóch odległych sobie muzycznych światów powstały zaskakujące współbrzmienia i intrygujące dysonanse, które zabierają słuchaczy w nadzwyczajną, dźwiękową podróż.

Kink Gong (Francja)

Autorski projekt Laurenta Jeanneau, muzyka i samozwańczego etnografa, który od ponad 18 lat podróżuje po Azji Południowo-Wschodniej dokumentując zanikające tradycje muzyczne mniejszości etnicznych. Jeanneau gromadzi i kompiluje nie-edytowane materiały w rozrastające się archiwum dźwięków i obrazów. Fragmenty jego  archiwalnych zbiorów, okraszone współczesną tkanką elektroniki, publikowane są przez kultową amerykańską wytwórnię Sublime Frequencies oraz brytyjskie wydawnictwo Discrepant.

Nagrania terenowe, utrwalające przede wszystkim sztukę wokalną i perkusyjną, stanowią dla Jeanneau punkt wyjścia do  własnych, naładowanych emocjonalnie elektronicznych eksperymentów i kompozycji dźwiękowych, które następnie rozszerza o inne nagrania terenowe. Jego kompozycje to swoiste kolaże, w których  tradycje z różnych zakątków Azji przepuszczone są przez pryzmat wrażliwości artysty i jego subiektywne doświadczenia, splatają się w nową, współczesną wypowiedź.

Nasze recenzje płyt Kink Gonga:

 

 

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze