Shed – Oderbruch
Paweł Gzyl:

Szperając w zbiorowej pamięci.

KTLH – Azathoth
Jarek Szczęsny:

Egzorcyści będą mieć pełne ręce roboty.

Koenraad Ecker & Frederik Meulyzer – Carbon
Paweł Gzyl:

Wizyta na Spitsbergenie.

Planetary Assault Systems – Live At Cocoon Ibiza
Paweł Gzyl:

Techno z saksofonem? Czemu nie!

Olo Walicki & Jacek Prościński – Llovage
Jarek Szczęsny:

Uciekająca sekcja rytmiczna.

Abul Mogard – Kimberlin
Maciej Kaczmarski:

Elegia na odejście.

Tobias Preisig – Diver
Łukasz Komła:

Skoncentrowana powódź.

Lee Gamble – Exhaust (Flush Real Pharynx Part 2)
Paweł Gzyl:

Powrót do korzeni.

Various Artists – Pop Ambient 2020
Paweł Gzyl:

Ambient jak skała.

FKA Twigs – Magdalene
Jarek Szczęsny:

Jedno płuco.

Sarin – Moral Cleansing
Paweł Gzyl:

EBM wyszlifowany na najwyższy połysk.

Mary Komasa – Disarm
Przemysław Solski:

Rozbrójmy się.

Black Sea Dahu – No Fire in the Sand
Łukasz Komła:

Tonąc w lekkości.

DJ Shadow – Our Pathetic Age
Jarek Szczęsny:

Ilość nie przekłada się na jakość.



Nowości z International Anthem

Odwiedzamy katalog chicagowskiej oficyny International Anthem, gdzie ukazały się nowe wydawnictwa Makaya McCravena i Bena LaMara Gaya.

Makaya McCraven – „Universal Beings” (International Anthem | 26.10.2018)

Jest to kolejny koncertowy materiał (tym razem dwupłytowy) Makaya McCravena – amerykańskiego (choć urodzonego w Paryżu, a wychowanego w Nowej Anglii) perkusisty, producenta i kompozytora. W ubiegłym roku opisałem jego znakomity i surowy mixtape, pt. „Highly Rare”, zarejestrowany w chicagowskim klubie Danny’s Tavern.

„Universal Beings” nie ma takiej szorstkości w brzmieniu jak „Highly Rare”, ponieważ nie o to teraz chodziło McCraven’owi. Artysta pracował nad tymi kompozycjami przez cztery lata, nagrywając je z przeróżnymi muzykami w różnych miastach (Nowy Jork, Chicago, Londyn, Los Angeles). Pojawiło się wiele świetnych nazwisk, choćby takich jak Brandee Younger (harfa), Joel Ross (wibrafon), Tomeka Reid (wiolonczela), Dezron Douglas (kontrabas), Shabaka Hutchings (saksofon tenorowy), Jeff Parker (gitara), Junius Paul (kontrabas) i nie tylko.

W opisie „Universal Beings” pada takie sformułowanie jak „transcendencja we wszystkich jej przejawach”. McCraven tworząc tę muzykę wyszedł z ideą napisania utworów definiujących jego rozległe źródła inspiracji, z drugiej strony pokazujące globalne spojrzenie na muzykę. Strasznie trudno zamknąć „Universal Beings” w jakąś konkretną stylistykę/-styki. Gdyby już próbować to z pewnością należy wymienić spiritual, free czy nu jazz, improwizację, wpływy afrykańskie, pochodne rockowego idiomu oraz repetytywność i transowość znane z chicagowskiej sceny jazzowej. Poza gatunkowymi łatkami, jakie da się wymienić dla polepszenia orientacji, McCraven przenosi jazz na poziom dla wielu nieosiągalny. Ująłbym to jako odmładzanie, odwracanie kierunków, przestawianie, wycinanie banalnych skojarzeń, odrywanie dosztukowanych trendów, no i w końcowym efekcie wyciskanie fascynującej esencji. „Universal Beings” dopisuję do mojej listy najważniejszych wydawnictw tego roku!

Strona Makaya McCravena »Profil na Facebooku »

Ben LaMar Gay – „500 Chains” (International Anthem | 28.09.2018)

W kwietniu tego roku ukazał się niezwykły zestaw niewydanych wcześniej nagrań amerykańskiego kornecisty, wokalisty i kompozytora Bena LaMara Gaya, o imponującej rozpiętości gatunkowej, jakie trafiły na album „Downtown Castles Can Never Block The Sun”. Trzeba dodać, iż Gay to także członek znakomitego zespołu Bottle Tree.


„500 Chains” jest zbiorem nagrań i opowiadań. Te drugie mają charakter tzw. audiobooka. LaMar Gay – grający tu na kornecie, syntezatorze, flecie oraz śpiewający – stworzył kompozycje w towarzystwie Willa Fabera (gitara, ngoni, syntezator, bezgwintowa 12-strunowa gitara, flet), Joshua Sirotiaka (tuba, flet) i Tommaso Morettiego (perkusja, flet). Gatunkowy potok płynie na „500 Chains” wartkim strumieniem wypełnionym free jazzem, post-rockiem, folkiem, funkiem, balladą i różnej maści eksperymentami. Gay objawił się już wcześniej jako utalentowany multiinstrumentalista i wokalista, a „500 Chains” idealnie dopełnia ten wielobarwny obraz artysty.

Wokalny kunszt świetnie obrazuje „One Thousand Butterflies”. Z kolei początkowe partie syntezatora w „Lamps” brzmią niczym wyczyny Dona Prestona (grał m.in. z Frankiem Zappą) na instrumentach klawiszowych sprzed kilku dekad, momentami przechodzące w marszową rytmikę pod tytułem Mardi Gras. „The River, The Warden, and You” pachnie folkiem, ale takim z okolic Appalachów, po czym w „5th Stanza” wyrasta monolog Gaya na tle ambientowego tła, mogący kojarzyć się z „Miasteczkiem Twin Peaks”. Dajcie się porwać i sprawdźcie całość! Na pewno jeszcze nie raz nas zaskoczy Ben LaMar Gay!

 

Strona International Anthem »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze