To w zasadzie supertrio. Za brzmienia odpowiedzialny jest Nigel Godrich (producent Radiohead), na perkusji gra Joey Waronker (Beck, R.E.M., Thom Yorke), na wokalu młodziutka Laura Bettinson. Efekt: przyjemny powrót do zaduchu lat ’90.
Okładka tego krążka przypomina mi kasety, które nabywałem gdzieś w latach ’96 – ’98, wykupując sukcesywnie cały regał zatytułowany „trip-hop” na wrocławskim Podwalu. Muzyka również idealnie odnosi się do tych pięknych czasów. Jest duszno, wolno i melancholijnie. Ta muzyka się ćmi. Warto po nią sięgnąć – choćby dla kawałka „Gold Dayzz”:
rzucilo mi sie kiedys na uszy Smalltalk. przyjemne dzwieki 🙂