Anthony Rother – 3L3C7RO COMMANDO
Paweł Gzyl:

Wyszlifowane na wysoki połysk electro w typowo europejskiej wersji.

DJ Bone – Beyond
Paweł Gzyl:

Nowa muzyka detroitowego producenta nie schodzi poniżej typowego dlań poziomu.

Hector Oaks – As We Were Saying
Paweł Gzyl:

Nowa muzyka protestu.

Thomas Fehlmann – 1929 – Das Jahr Babylon
Paweł Gzyl:

Pocztówka dźwiękowa z Berlina sprzed niemal stu lat.

The 7th Plain – Chronicles II & III
Paweł Gzyl:

Luke Slater w swoich najlepszych nagraniach.

Geir Sundstøl – Brødløs
Łukasz Komła:

Żyły sobie avant-folk i ambient między Warszawą a Alabamą.

Anguish – Anguish
Jarek Szczęsny:

Coś nie pykło.

Silent Servant – Shadows Of Death And Desire
Paweł Gzyl:

Pożądanie w cieniu śmierci.

Alessandro Cortini + Lawrence English – Immediate Horizon
Jarek Szczęsny:

Bardzo popularne słowo.

D-Leria – Driving To Nowhere
Paweł Gzyl:

Hipnotycznie i różnorodnie.

Diskret – Diskret EP
Łukasz Komła:

„To tak, jakbyśmy byli połączeni (…)”. Warto nawiązać kontakt z debiutancką EP-ką szwajcarskiego duetu Diskret!  

Epi Centrum – Excrescence
Paweł Gzyl:

Weteran rodzimego techno w świetnej formie.

Neville Watson – The Midnight Orchard
Paweł Gzyl:

Soundtrackowe wspomnienie pierwotnego rave’u.

The Good, The Bad & The Queen – Merrie Land: Dwugłos
Redakcja:

Anglia tonie. Anglia odpływa.



Fluxion – Ripple Effect

Odświeżająca wersja gatunku.

Kiedy Moritz Von Oswald i Mark Ernestus zakończyli w 1994 roku publikowanie nagrań projektu Basic Channel, nikt chyba nie przypuszczał, że okażą się one tak wielką inspiracją dla innych producentów. Oto jednak już rok później ruszyła wytwórnia Chain Reaction, skupiająca tych artystów, którzy postanowili kontynuować w twórczy sposób dzieło dwóch berlińczyków. W 1998 roku dołączył do nich pochodzący z Grecji Konstantinos Soublis, działający pod pseudonimem Fluxion.

Seria winylowych dwunastocalówek, która potem złożyła się na dwie kompaktowe kompilacje – „Vibrant Forms I & II” – okazała się jednym z najmocniejszych punktów w dyskografii Chain Reaction. Nic więc dziwnego, że po zakończeniu działalności przez niemiecką tłocznię, Fluxion poradził sobie znakomicie. Nawiązawszy współpracę z duńskim Echocordem zrealizował kilka albumów, na których nadal penetrował szerokie obszary dub-techno, ale o bardziej melodyjnym tonie niż jego wczesne dzieła.

Powrotem greckiego producenta do surowego brzmienia i psychodelicznego klimatu okazała się dopiero wydana w 2016 roku trzecia część „Vibrant Forms”. Sięgnięcie do korzeni nie zaspokoiło jednak wszystkich ambicji Soublisa. Dwa lata temu zaczął on pracę nad wyjątkowym projektem, który miał polegać na połączeniu estetyki dub-techno i ambient-dub z muzyką filmową. W efekcie powstał album „Ripple Effect”, którym twórca Fluxion reaktywuje swą własną wytwórnię – Vibrant Music – działającą na początku minionej dekady.

Pomysł wydaje się oczywisty, ale nikt na niego wcześniej nie wpadł. Oto grecki producent wplata w typowe dla swych wcześniejszych produkcji struktury dźwiękowe sample orkiestry. To przede wszystkim akustyczne brzmienia fortepianu, akordeonu, smyczków lub dęciaków. Pod jego palcami oba te przeciwstawne żywioły łączą się z gracją, tworząc klimatyczną muzykę o stłumionej energii, która z powodzeniem mogłaby ozdobić jakiś film. Taki zresztą był zamysł Soublisa, bo w kilku nagraniach pojawiają się dialogi i dźwięki otoczenia.

Mamy tu przede wszystkim dub-techno – ale nieco inne niż zwykle. Tym razem głębokie rytmy są zredukowane a elektronika  ma wyciszony charakter („The Meeting”), co zgrabnie koresponduje z melodyjnymi partiami akordeonu („Another Side”), pianina („Tripping Point”) lub trąbki („Fortitude”). W tych orkiestrowych dźwiękach czuć lekko jazzowy lub nawet latynoski ton, dzięki czemu muzyka tchnie naturalnym ciepłem, szczególnie wtedy, gdy przyjmuje postać eterycznego ambient-dubu („The Idea”).

Trzeba przyznać, że „Ripple Effect” jest sporym zaskoczeniem. Mimo obecności na elektronicznej scenie już dokładnie dwie dekady, Konastanosowi Soublisowi udało się na tej płycie stworzyć nową wartość w obrębie typowej dla siebie estetyki. Zmiksowanie ze sobą dwóch wydawałoby się różnych od siebie światów wymagało subtelnego i zręcznego podejścia. I takie też zaprezentował grecki producent – dzięki czemu powstała organiczna całość, nie rozpadająca się na dwa zupełnie obce sobie segmenty. To duże osiągnięcie.

Vibrant Music 2018

www.vibrantmusic.com

www.facebook.com/vibrantmusiclabel

www.fluxionmusic.com

www.facebook.com/Fluxionofficial

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. Jędrek

    Świetny materiał na występ na żywo plus wizuale ( ten film 🙂 ) czekamy zatem !!!!