Siavash Amini – Serus
Jarek Szczęsny:

Pływanie w stanie półsnu.

Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.



Fluxion

Fluxion – Ripple Effect

Odświeżająca wersja gatunku.

Czytaj dalej »

Fluxion – Vibrant Forms III

Powrót do korzeni.

Czytaj dalej »

Podsumowanie roku 2014 – Franek Ploch

Znów dużo się działo i do naszych uszu dotarła kolejna dawka świeżej muzyki. Każdy gatunek ujawnił coś nowego, zaprezentował setki godzin intrygujących dźwięków, których nie sposób przesłuchać i poznać w całości.

Czytaj dalej »

Fluxion – Broadwalk Tales

Nowy album Fluxion wskazuje, że radykalne eksperymenty rodem z „Vibrant Forms” są już dalekie greckiemu producentowi.

Czytaj dalej »

Trzy pytania do: Fluxion

Na kilka dni przed wizytą greckiego producenta w Polsce, zadaliśmy mu trzy (a nawet więcej) pytania o jego muzykę. Przy okazji podajemy też wyniki naszego konkursu, w którym można było wygrać bilety na jego występy.

Czytaj dalej »

Fluxion w Krakowie i Warszawie

To prawdziwa gratka dla wielbicieli dub-techno – 21 i 22 lutego wystąpi w Polsce mistrz tego gatunku z Grecji znany jako Fluxion. Mamy dla Was bilety na te imprezy.

Czytaj dalej »

Fluxion – Traces

Dwie kompilacje nagrań Konstantinosa Soublisa dla berlińskiej wytwórni Chain Reaction z przełomu dekad to do dzisiaj kopalnia pomysłów wykorzystywanych przez młodszych twórców zdubowanej wersji techno. Z perspektywy czasu pokazują one, że dokonania greckiego producenta pod szyldem Fluxion stanowiły wyjątkowo twórcze rozwinięcie dźwiękowych poszukiwań zapoczątkowanych przez Basic Channel niemal dziesięć lat wcześniej. Soublis szybko jednak doszedł do granic swych eksperymentów – już wydany nakładem jego własnej wytwórni Vibrant Forms album „Spaces” z 2001 roku był finalnym etapem minimalistycznych preparacji dokonywanych przez artystę w jego muzycznym laboratorium.

Po ośmiu latach przerwy Fluxion jednak powrócił – ale w zdecydowanie odmienionej postaci. Już opublikowana przez Resopall Schallware płyta „Constant Limber” wskazywała, że Soublisa interesuje teraz bardziej taneczna niż ambientowa odmiana dźwiękowych figlów z dubem. Potwierdzeniem tego był pierwszy album greckiego twórcy zrealizowany dla cenionej wytwórni Echocord – „Prefused”. Po dwóch latach od tamtego krążka otrzymujemy drugie wydawnictwo Soublisa dla tłoczni Kennetha Christiansena. W którą stronę zwrócił się tym razem grecki producent?

„Traces” sprawia wrażenie wyjątkowo wyluzowanej płyty, zrealizowanej bez napinania się na stworzenie jakiegoś wiekopomnego dzieła. Jej autor swobodnie przeskakuje z jednej stylistyki do drugiej, zmienia klimat i nastrój, sięga po odmienne struktury rytmiczne, pozostając jednak do końca na ulubionym obszarze jamajskich brzmień.

[embeded: src=”http://www.junostatic.com/ultraplayer/07/MicroPlayer.swf” width=”400″ height=”130″ FlashVars=”branding=records&playlist_url=http://www.juno.co.uk/playlists/builder/1907762-02.xspf&start_playing=0&change_player_url=&volume=80&insert_type=insert&play_now=false&isRe lease=false&product_key=1907762-02″ allowscriptaccess=”always”]

Początek może być mylący – „Motion 1” to pastelowa wycieczka w stronę klimatycznego grania rodem z Detroit, gdzie dubowe efekty zostają zredukowane niemal do minimum. Podobnie dzieje się w dynamicznym „Motion 3”. Grecki producent sięga tutaj po masywny deep house o tropikalnym tchnieniu, uzupełniając jedynie organiczne dźwięki syntezatorów przesuniętymi w dalekie tło studyjnymi pogłosami. Jamajskie brzmienia dochodzą jednak już w pełni do głosu w „No Man Is An Island”. W tej niemal rootsowej kompozycji Soublis korzysta z tęsknego wokalu słynnego Dennisa Browna – splatając zeń melodyjny motyw niesiony przez miarowo pulsujący podkład rytmiczny.

Wspomnieniem zdecydowanie tanecznych produkcji Soublisa z dwóch ostatnich albumów są tutaj kompozycje „Desert Nights” i „Butiama”. Grecki twórca sięga w nich po house`owe bity, oplatając je oczywiście zgrabnie poszatkowanymi akordami o skorodowanym brzmieniu i przestrzennymi efektami rodem z jamajskiej klasyki gatunku. Cięższa rytmika pojawia się natomiast w „Eruption” i „Memba”. To już zwaliste dub techno miażdżące masywnym pochodem stłumionego basu i bitu, zanurzonych w odmętach monochromatycznego dźwięku, tworzącego szeroko rozlane tła obu utworów.

Kontynuacją tego wątku są kompozycje przywołujące dawne eksperymenty Soublisa z ambientem. „Stations” czy miniaturowe „Burts Mode” i „Motion 2” nie mają już jednak posmaku abstrakcyjnych dekonstrukcji rodem z „Vibran Forms”. Wszystkie trzy nagrania urzekają świetlistym brzmieniem o niemal popowym sznycie. Tym razem dla greckiego producenta nie liczą się dźwiękowe poszukiwania, ale ładna melodyka i urokliwy klimat – dzięki czemu jego obecna wizja ambientu idealnie pasowałaby do słynnego cyklu kompilacji z Kompaktu. Jedyną nowością w gatunkowej ekwilibrystyce Soublisa jest dubstep – otrzymujemy go w kompozycji „Migration”, która zgrabnie wpisuje wibrafonowy motyw o jazzowej barwie w połamaną strukturę rytmiczną.

Muzyka z „Traces” idealnie pasuje do impresjonistycznej okładki płyty – to kolekcja zwiewnych i ciepłych nagrań łączących dub z nowoczesną elektroniką w tanecznym i medytacyjnym kontekście. Bez wielkich pretensji artystycznych, ale zrealizowana z ogromną troską o sprawienie słuchaczowi dźwiękowej przyjemności.

Echocord 2012

www.echocord.com

www.myspace.com/echocord

www.myspace.com/fluxionofficial