Jazz Band Młynarski-Masecki – Płyta z zadrą w sercu
Jarek Szczęsny:

Jedna dla wszystkich.

Shapednoise – Aesthesis
Paweł Gzyl:

Nieznane mutacje basowych brzmień.

A Winged Victory for the Sullen – „The Undivided Five”
Mateusz Piżyński:

Ambientowe nowości z Ninja Tune

Enchanted Hunters – Dwunasty Dom
Krzysiek Stęplowski:

Czasem naprawdę warto czekać. Warto wypatrywać, nawet latami, jeśli tylko cierpliwość nagrodzona ma być w taki sposób.

Ecnahnted Hunters Dwunasty Dom
Rrose – Hymn To Moisture
Paweł Gzyl:

Techno w stylu Marcela Duchampa.

Trzaska/Mazurkiewicz/Szpura – North Meridian
Jarek Szczęsny:

Można się spocić od samego słuchania.

Giant Swan – Giant Swan
Paweł Gzyl:

Czy znany ze świetnych koncertów duet sprawdził się również w studiu?

Floating Spectrum – A Point Between
Jarek Szczęsny:

Cyfrowy pomnik przyrody.

Bleu Roi – Dark/Light
Łukasz Komła:

Wiosną ubiegłego roku wsłuchiwaliśmy się w singiel szwajcarskiego projektu Bleu Roi, a przed kilkoma dniami ukazała się ich nowa EP-ka „Dark/Light”, którą przybliżamy i jednocześnie o niej rozmawiamy z Jennifer Jans.

Traversable Wormhole – Regions Of Time
Paweł Gzyl:

Adam X wraca do projektu sprzed dekady.

Sudan Archives – Athena
Jarek Szczęsny:

Do diabła z dobrymi radami.

Planetary Assault Systems – Plantae
Paweł Gzyl:

W stronę psychodelii.

Sleep D – Rebel Force
Paweł Gzyl:

Muzyczny zapach minionego lata.

Levitation Orchestra – Inexpressible Infinity
Jarek Szczęsny:

Podpalacze wzniecają eutymię.



Instra:mental – Resolution 653


Jak powszechnie wiadomo Boddika oraz Kid Drama nie są „młodymi wilkami” Poruszają się po świecie muzyki już od ładnych paru lat i wielu hype’owanych obecnie artystów śmiało mogłaby wołać do nich „wujku”. I z pewnego punktu widzenia tak właśnie powinno być, gdyż biorąc pod uwagę pracę interpretacyjną jaką wykonał duet przed powstaniem krążka Resolution 653, młodzi wciąż mogą się od nich wiele nauczyć.

Gdy wiadomość o rychłym wydaniu długogrającego albumu rozniosła się, wszyscy oprócz Instra:mental widzieli ich w roli reformatorów skurczonego d’n’b. Zaraz, zaraz, ale czy ktoś w ogóle zapytał ich o zdanie? Otóż zapytał i spotkał się z zaskakującymi odpowiedziami. Boddika: „Mamy gdzieś d’n’b”. Kid Drama: „Drexciya i Detroit – to się teraz dla Nas liczy”. W uszach wiernych zabrzmiało to tak jakby „Staruch” powiedział kolegom, że teraz lubi Lecha. Ale przecież miała być rewolucja, tak? Ostatnie dwunastki grupy śmiało zapowiadały ucieczkę od schematyczności połamanych struktur. Proste, chwytliwe ”Watching You” kwaśne, mające w sobie coś z elektro „Leave It All Behind” czy niemal hip-hopowe „Let’s Talk”, świadomie pokazywały, że duet przechodzi istotną przemianę.

Jednak w 2009r. Boddika i Kid Drama zostali rezydentami d’n’b nocy w klubie Fabric, co wcale nie zapowiadało odcięcia się od muzyki na której wyrośli. Za serię świetnie przyjętych podcastów zostali uhonorowani kuratelą nad jubileuszową, pięćdziesiątą częścią FabricLive dzieloną razem z DBridgem! Co takiego wydarzyło się, że ten stylistyczny luz pojawił się w głowach Alexa Greena i Damona Kirkhama niemal kilkanaście tygodni później? Chyba tylko stary trenerski wyga, który zjadł zęby na sporcie mógłby wyjaśnić to lepiej.

Instra:mental w tym samym roku założyli oficynę NonPlus+, czego efektem (oprócz świetnych krążków) była bezpośrednia współpraca i obserwacja w czasie pracy, najlepszych w branży muzyki elektronicznej. Tak więc ACS, Actress czy Kassem Mosse wydali się mieć decydujący wpływ na zmianę wizerunku duetu, z twardogłowych powielaczy d’n’b do otwartych, mieszających style artystów. Kto by się spodziewał, że analogowe syntetyzatory czy dźwięki maszyny Rolanda będą wiodły prym(Sun Rec)? kto przypuszczał, że nieśmiertelny duch Drexciya najjaśniej w ostatnich latach przypomni niepochłonięta muzyką Detroit dwójka muzyków z Londynu (User, 8)? Jednak Resolution 653 to nie tylko Detroit. Jest tu również miejsce dla bardziej współczesnych nawiązań, jak zbierające najwięcej pochwał dubstepowe „Thomp”, pokręcone wonky w „Rift Zone” czy „Waterfalls”, pod którym równie dobrze mógłby podpisać się Scuba.

Resolution 653 to album niemal w całości oparty o niezwykle bogatą paletę sampli oraz odgłosy syntezatora, które jak by nie było, stanowiły rozpoznawalny i nowatorski trend dziesięć lat temu. Całkiem niechcący okazało się więc, że droga, którą obrali skierowała ich w stronę artystów patrzących na przyszłość z perspektywy przeszłości. Mam nadzieję, że właśnie takich interpretacji możemy spodziewać się na tegorocznym festiwalu Unsound.

Nonplus+ 2011

 

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarzy 5

  1. dinsdale

    I nie ACS, tylko ASC :), który to ASC zresztą nadal preferuje (moim zdaniem słusznie) 170bpm, choć zdarzają się wyjątki (np. niektóre utwory nagrane z Bvdub wydane na Symbol 2 z Auxiliary).

  2. Blax

    Recenzja fajna, ale pisana na kolanie mam wrażenie. Alex Green nigdy nie używał pseudonimu Boddika w kontekscie Instra:mental, na potrzeby grupy zawsze podpisywał się jako Al Bleek. A skoro używana jest nowsza ksywa, to czemu nie pojawiło się analogicznie nowe pseudo jego partnera – Jon Convex?

  3. zumbeispiel

    a ja mam nadzieje że wcześniej na nowej muzyce instra:mental rozpie***** system … jak dobrze poszaleją to będziemy mieli Autechre i w tym roku 🙂

  4. lacinort.celE

    warto posluchac wywiadu jaki panowie dali dla residenta, nowa seria RA exchange, po tym wszystko staje sie jasne.

  5. mallemma

    no, nareszcie recenzja instra:mentala na nm. ta ghetto bangerowa prostota przypasiła mi od samego początku, jest w tym fajna, ciemna energia. natomiast aranże wydają mi się trochę kulawe, niedorobione, nietypowe w sumie, wisienek nie uświadczy bo i tort zmiażdżony. 2 najlepsze kawałki pochodzą z wydawnictwa „zones” dla semantica records. a ten staruch dopiero zaczyna buszować w muzyce i wcale tego nie ukrywa, na dobre mu wyszło wyjście z pieczary dnb. w kwietniu boddika był w łodzi, zagrał dla 15 osób na krzyż, oto zapis części występu: http://redbullmusicacademyradio.com/shows/3970/