The Primitive Painter – The Primitive Painter
Paweł Gzyl:

Dźwiękowy klejnot z dawnej epoki.

DIVVAS – Challenger Deep
Łukasz Komła:

W głębinach myśli.

The Exaltics & Heinrich Mueller – Dimensional Shifting
Paweł Gzyl:

Mistrzowska wersja detroitowego electro.

Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who know”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.



Tolga Fidan – Rogue

Długa była droga Tolgi Fidana do sukcesu. Bo wiodła od dzieciństwa spędzonego w Istambule, przez studia w Londynie i pierwsze produkcje muzyczne w Paryżu, po korzystny dla obu stron kontrakt z wytwórnią Vakant rezydującą w Berlinie. Pod swe opiekuńcze skrzydła przygarnął go bowiem rodak – również pochodzący z Turcji a blisko współpracujący z nią Onur Özer. I to dzięki niemu Fidan zaczął prezentować swe kolejne nagrania – od debiutanckiego „Now I`m Weak” po wydany dwa lata temu „Rezil”. Zgrabne balansowanie między techno a house`m w minimalowym formacie sprawiło, że o jego utwory upomniały się również inne firmy – choćby Freak N`Chic czy Cadenza. Możliwość opublikowania swego pierwszego albumu powierzył jednak Fidan swej ulubionej tłoczni – i dlatego „Rogue” ukazuje się nakładem berlińskiego Vakanta.

Płytę otwiera dosyć niespodziewany ukłon w stronę sprężystego dubstepu – bo „Fire” osadzony zostaje na połamanym podkładzie rytmicznym, który uzupełniają przyjaźnie kumkające akordy ciepłych syntezatorów. Co ciekawe – turecki producent kontynuuje ten wątek w dalszej części krążka. „Shapes” ma jednak już nieco lżejszy ton – smoliste breaki i zawodzące basy uzupełnia bowiem tutaj melodyjny śpiew soulowej wokalistki podszyty subtelnie tkaną gitarą. „Fairwell 22” również ociera się o dubstepową formułę – ale aranżacja utworu skonstruowana została z jazzowych sampli tęsknego fortepianu i organicznych klawiszy, podszytych na dodatek miarowym pulsem funkowego basu. I tu nie brakuje wyrazistego wokalu – tym razem należącego do samego Fidana. Kobiecy śpiew o wyjątkowo seksownym brzmieniu powraca natomiast w „Broken” – a turecki producent wpisuje go w rozbujany kontekst typowo angielskiej bass music. Ten wątek kończy umieszczona na finał kompozycja „Encore Encore”, w której turecki twórca daje upust swej dawnej miłości do hip-hopu, ozdabiając smoliste rytmy samplami soulowych dęciaków i zatopioną w studyjnym szumie melodeklamacją.

[embeded: src=”http://www.junostatic.com/ultraplayer/07/MicroPlayer.swf” width=”400″ height=”130″ FlashVars=”branding=records&playlist_url=http://www.juno.co.uk/playlists/builder/451921-01.xspf&start_playing=0&change_player_url=&volume=80&insert_type=insert&play_now=false&isRe lease=false&product_key=451921-01″ allowscriptaccess=”always”]

Drugą stronę „Rogue” stanowią nagrania utrzymane w stylu znanym z winylowych dokonań Fidana. Segment ten otwiera „Demain” – bo to wysmakowany deep house podbity mruczącym pochodem głębokiego basu i ozdobiony sążnistymi falami onirycznych klawiszy. Podobnie dzieje się w „Void – GvsB Tribute” – z tą różnicą, że głównym wątkiem aranżu kompozycji są funkowe akordy krótko ciętej gitary. Klangujące uderzenia basu prowadzą z kolei „Moo.Noo” – stanowiąc idealny kontrapunkt dla monochromatycznego strumienia ambientowego szumu wypełniającego tło nagrania. I chyba najlepszy utwór w zestawie – „Seve”. To wyjątkowo miękkie techno o detroitowym rodowodzie, w którym subtelnie wypolerowany acidowy loop wprowadza melodyjny wokal Fidana otoczony tęsknie nawołującymi syntezatorami.

Znakomity debiut – ale nic w tym dziwnego, wszak turecki producent raczył nas udanymi utworami od ponad pięciu lat. Na swym pierwszym albumie zgrabnie połączył swe upodobanie do wysublimowanego house`u i techno z odrobiną nowości – śmiałym spojrzeniem w stronę nieznanej wcześniej z jego winylowych dokonań bass music. I powstała płyta, której słucha naprawdę z wielką przyjemnością.

Vakant 2012

www.vakant.net

www.myspace.com/vakant

www.myspace.com/tolgafidan

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.