The Primitive Painter – The Primitive Painter
Paweł Gzyl:

Dźwiękowy klejnot z dawnej epoki.

DIVVAS – Challenger Deep
Łukasz Komła:

W głębinach myśli.

The Exaltics & Heinrich Mueller – Dimensional Shifting
Paweł Gzyl:

Mistrzowska wersja detroitowego electro.

Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who know”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.



Paul Ritch – Green & Blue

Rezydent Cocoon w cyklu imprez Cocoon Heroes na Ibizie. Jego pierwsze wydawnictwa etykietowane były nazwami wytwórni Get Physical i Resopal Schallware. Jest właścicielem Quartz Rec i za sprawą wydawnictwa dla tej wytwórni  („Split Part 1”) był nominowany w kategorii „najlepszy wykonawca techno” na Beatport. Kompilacja, to live recording z prestiżowego, niemieckiego festiwalu open air Green & Blue, wydana z okazji dziesiątego jubileuszu Cocoon. Produkcje Ritcha podładowane są adrenaliną, charakteryzują się melodyjnością, a zarazem siłą i głębią. Swoim perfekcjonizmem i ambicją wypracował sobie status uznawanego i szanowanego producenta i dj’a.

Tytułowy zielony z niebieskim to zimne kolory, ale klimat kompilacji paradoksalnie kontrastuje z chłodem,  który od nich bije. Wręcz idealnie komponuje się z klimatem gorącej Ibizy i Cocoon, spływającego potem i muzyczną ekstazą, która w odpowiednich okolicznościach na pewno powinna towarzyszyć odsłuchowi tego miksu. Całość poprowadzona jest w stylu deep techno, z którym to kojarzony jest i w którym specjalizuje się Paul Ritch. Jednostajny rytm i spójność wprowadzają w trans. Jadąc tramwajem i słuchając tego miksu, złapałam się na miarowym poruszaniu głową w przód i w tył jak to zwykły robić zabawkowe pieski na tylnych szybach samochodów. To jest jedna z tych kompozycji, która działa bardziej na ciało niż na umysł i zwana jest potocznie ‘dancefloor killerem’. Dobre na zimę, bo rozgrzewa lepiej niż herbata z miodem!

Właściciel wytwórni Cocoon Recordings Sven Vath nie wybrałby byle kogo do stworzenia tejże kompilacji. Nie lada zaszczytem jest taka gratyfikacja ze strony prawdziwego techno weterana  i stąd też, bardzo słusznie zresztą, miks uświetniający celebrację minionej dekady przypadł właśnie Paulowi Ritchowi.

http://www.facebook.com/pages/Paul-Ritch/94158243842?fref=ts

http://www.cocoon.net/recordings

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.