Enchanted Hunters – Dwunasty Dom
Krzysiek Stęplowski:

Czasem naprawdę warto czekać. Warto wypatrywać, nawet latami, jeśli tylko cierpliwość nagrodzona ma być w taki sposób.

Ecnahnted Hunters Dwunasty Dom
Rrose – Hymn To Moisture
Paweł Gzyl:

Techno w stylu Marcela Duchampa.

Trzaska/Mazurkiewicz/Szpura – North Meridian
Jarek Szczęsny:

Można się spocić od samego słuchania.

Giant Swan – Giant Swan
Paweł Gzyl:

Czy znany ze świetnych koncertów duet sprawdził się również w studiu?

Floating Spectrum – A Point Between
Jarek Szczęsny:

Cyfrowy pomnik przyrody.

Bleu Roi – Dark/Light
Łukasz Komła:

Wiosną ubiegłego roku wsłuchiwaliśmy się w singiel szwajcarskiego projektu Bleu Roi, a przed kilkoma dniami ukazała się ich nowa EP-ka „Dark/Light”, którą przybliżamy i jednocześnie o niej rozmawiamy z Jennifer Jans.

Traversable Wormhole – Regions Of Time
Paweł Gzyl:

Adam X wraca do projektu sprzed dekady.

Sudan Archives – Athena
Jarek Szczęsny:

Do diabła z dobrymi radami.

Planetary Assault Systems – Plantae
Paweł Gzyl:

W stronę psychodelii.

Sleep D – Rebel Force
Paweł Gzyl:

Muzyczny zapach minionego lata.

Levitation Orchestra – Inexpressible Infinity
Jarek Szczęsny:

Podpalacze wzniecają eutymię.

Innercity Ensemble – IV
Jarek Szczęsny:

Luz i bogactwo.

Grischa Lichtenberger – RE:PHGRP
Paweł Gzyl:

Free jazz w „rasterowej” wersji.

Jónsi & Alex Somers – Lost and Found
Jarek Szczęsny:

Dla przyjemnego słuchania.



Plaid ‎– Polymer

Londyński duet poruszający się na scenie elektronicznej już blisko trzydzieści lat, 7. czerwca wydał swój kolejny studyjny album zatytułowany „Polymer”.

Ed Handley i Andy Turner oprócz bogatej autorskiej dyskografii i genialnych remiksów innych artystów, mają na swoim koncie również udział w projekcie z 1993 roku o nazwie Black Dog Productions z którym wiąże się wybitny album zatytułowany „Bytes”.

Ich najnowszy album przypomina wielobarwną mozaikę, którą mimo przytłaczającej liczby kolorów, tworzy w miarę spójny i szlachetny obraz.

Otwiera go ciężkawy, lekko industrialny „Meds Fade”, który mocno odstaje od reszty materiału na płycie. Jego pominięcie, nie wpłynie negatywnie na odsłuch „Polymer”, a może wręcz sprawi, że zostaniemy z tym albumem na dłużej. Numer dwa to „Los”. Typowy dla Plaid IDM’wy połamaniec, który łączy migotliwe, delikatne, wręcz palpitacyjne mikro loopy z ostrymi, niczym brzytwa, synthami.

Im głębiej w las tym ciekawiej. „Maru” generuje kompletnie inną przestrzeń. Brzęcząco-klekoczący bit, delikatne nieregularne dzwonki i spokojny, harmonijny podkład może przywoływać skojarzenia z Forest Swords.

Na płycie są momenty, które mocno korespondują z klasycznym IDM’em z lat dziewięćdziesiątych, jak i bardzo świeże – łączące akustyczne brzmienie z syntetycznymi elementami. Takim przykładem jest „The Pale Moth”, gdzie można usłyszeć (oprócz elektronicznej warstwy) gitarę (spanish guitar!), klarnet i skrzypce. Wszystko komponuje się genialnie.

Jednym z najspokojniejszych fragmentów na płycie jest utwór „Dancers”. Nastrojowy, rozwijający się i powoli zagęszczający. W klipie do tego kawałka widzimy literalne nawiązanie do manifestu “Polifonia, Zanieczyszczenie i Polityka”, w ramach którego muzycy próbują zwrócić uwagę świata na dramatyczny stan zanieczyszczenia środowiska. Stąd taki a nie inny tytuł albumu – „Polimer”, czyli substancja chemiczna stosowana w wielu gałęziach przemysłu, zwłaszcza jako tworzywo sztuczne. Plastik, sylikony, rozmaite syntetyki są dosłownie wszędzie. To temat bardzo gorący ostatnimi czasy. Wydawać by się mogło, że nie przystoi negatywnie oceniać każdej próby podejmowania tego problemu, nawet jakby miała się wydawać spłycona i przedstawiona banalnie.

Materiał na najnowszym albumie Brytyjczyków nie rozczarowuje. Tworzy go zestaw złożonych, wysmakowanych, nierzadko zawiłych kompozycji, które z jednej strony są kwintesencją tego co mechaniczne, syntetyczne, sztuczne, kosmiczne, futurystyczne, chaotyczne; zaś z drugiej strony harmonijne, akustyczne, analogowe, lekkie i subtelne.

Plaid
Warp Records

7.06.2019 | Warp Records

 

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. tosca

    Dobra płyta. Kozacki walczyk na koniec.

  2. Wybitny za ” starych ” black dogowych czasów to jest album _ spanners, który zalecam każdemu fanowi muzy elektronicznej w ogóle. Smacznego.