Jeff Parker & The New Breed – Suite For Max Brown
Łukasz Komła:

Projekcja magicznych obrazów.

Various Artists – Air Texture Vol. VII
Paweł Gzyl:

Rrose i Silent Servant serwują ambient? Niemożliwe!

Siavash Amini & Saåad – All Lanes Of Lilac Evening
Jarek Szczęsny:

Bez szwów.

Villaelvin – Headroof
Jarek Szczęsny:

Tylko bardziej.

Juno – Young Star
Jarek Szczęsny:

Infiltracja jazzu.

Lonker See – Hamza
Jarek Szczęsny:

Zawsze krok przed nami.

Men With Secrets – Psycho Romance And Other Spooky Ballads
Paweł Gzyl:

Erudycyjne ćwiczenie z ejtisowego electro.

Riverrun – The Same Silent Hill
Przemysław Solski:

Muzyka z krajobrazu.

Yogtze – Yogtze
Jarek Szczęsny:

Będzie filmowo.

Wacław Zimpel – Massive Oscillations
Jarek Szczęsny:

Letarg duchowy.

Hula – Shadowland
Paweł Gzyl:

Jak ambient przenikał industrial.

Nicolas Godin – Concrete and Glass
Mateusz Piżyński:

Elektroniczny aksamit, który już dobrze znamy.

Ghost In The Machine – Breaking The Seal
Paweł Gzyl:

Czego można się spodziewać po płycie, na której jeden z utworów nosi tytuł „Napalm Breath”?

Jachna/Ziołek/Buhl – Animated Music
Jarek Szczęsny:

Poszerzanie improwizacyjnej wrażliwości.



Nico Muhly powraca z nowym albumem

Urodził się w Vermont, ale od wielu lat mieszka w Nowym Jorku. Już w wieku 10 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie. Ukończył wiele szkół m.in. Columbia University i Juilliard School. Niewiarygodnie utalentowany muzyk i kompozytor o nienasyconym pragnieniu tworzenia muzyki. Pracował niegdyś u boku Philipa Glassa, Antony & The Johnsons, Björk, Bonnie ‘Prince’ Billy, Grizzly Bear, Valgeira Sigurdssona, Bena Frosta czy Sama Amidona. Można powiedzieć, że jest flagowym reprezentantem islandzkiej wytwórni Bedroom Community, gdzie wydał swoją debiutancką płytę „Speaks Volume” (2006), jak i kolejne swoje krążki „Mothertongue” (2008) i „I Drink The Air Before Me” (2010).

Powyżej kompozycja „Mothertongue: I. Archive”, która otwiera album „Mothertongue”.

Kolejne albumy „A Good Understanding” (2010) i „Seeing Is Believing” (2011) opublikował nakładem oficyny Decca, która współpracuje z Bedroom Community. Nico wyprodukował także kilka soundtracków.

Jego najnowsze wydawnictwo „Drones” ukazało się,19 listopada, również nakładem Bedroom Community.

Jak wspomina sam Nico, inspiracją przy tworzeniu tego materiału były odgłosy, które nas otaczają w mieszkaniu. „Drones” jest próbą uszlachetnienia i pewnego rodzaju stylizacją hałasów, z którymi mamy kontakt w naszej codzienności. Mało tego, Muhly rozwija harmoniczne struktury wokół tych dźwiękowych „zanieczyszczeń” z naszego otoczenia.

Album „Drones” jest połączeniem trzech EP-ek, gdzie każda z nich skupia się na brzmieniu innego instrumentu. Pierwsza część płyty „Drones & Piano” opiera się o fortepian – Bruce’a  Brubakera, druga część „Drones & Viola” o altówkę – Nadia Sirota i trzecia część „Drones & Violin” o skrzypce – Pekka Kuusisto. Pomimo wyraźnego podziału, całość połączona niezwykłą pomysłowością Nico Muhly’ego

 

Ważne strony:

www.bedroomcommunity.net

www.nicomuhly.com

www.deccaclassics.com.

 

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.