The Exaltics & Heinrich Mueller – Dimensional Shifting
Paweł Gzyl:

Mistrzowska wersja detroitowego electro.

Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.

Upsammy – Zoom
Paweł Gzyl:

Zbliżenie na kruche piękno.



Nico Muhly powraca z nowym albumem

Urodził się w Vermont, ale od wielu lat mieszka w Nowym Jorku. Już w wieku 10 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie. Ukończył wiele szkół m.in. Columbia University i Juilliard School. Niewiarygodnie utalentowany muzyk i kompozytor o nienasyconym pragnieniu tworzenia muzyki. Pracował niegdyś u boku Philipa Glassa, Antony & The Johnsons, Björk, Bonnie ‘Prince’ Billy, Grizzly Bear, Valgeira Sigurdssona, Bena Frosta czy Sama Amidona. Można powiedzieć, że jest flagowym reprezentantem islandzkiej wytwórni Bedroom Community, gdzie wydał swoją debiutancką płytę „Speaks Volume” (2006), jak i kolejne swoje krążki „Mothertongue” (2008) i „I Drink The Air Before Me” (2010).

Powyżej kompozycja „Mothertongue: I. Archive”, która otwiera album „Mothertongue”.

Kolejne albumy „A Good Understanding” (2010) i „Seeing Is Believing” (2011) opublikował nakładem oficyny Decca, która współpracuje z Bedroom Community. Nico wyprodukował także kilka soundtracków.

Jego najnowsze wydawnictwo „Drones” ukazało się,19 listopada, również nakładem Bedroom Community.

Jak wspomina sam Nico, inspiracją przy tworzeniu tego materiału były odgłosy, które nas otaczają w mieszkaniu. „Drones” jest próbą uszlachetnienia i pewnego rodzaju stylizacją hałasów, z którymi mamy kontakt w naszej codzienności. Mało tego, Muhly rozwija harmoniczne struktury wokół tych dźwiękowych „zanieczyszczeń” z naszego otoczenia.

Album „Drones” jest połączeniem trzech EP-ek, gdzie każda z nich skupia się na brzmieniu innego instrumentu. Pierwsza część płyty „Drones & Piano” opiera się o fortepian – Bruce’a  Brubakera, druga część „Drones & Viola” o altówkę – Nadia Sirota i trzecia część „Drones & Violin” o skrzypce – Pekka Kuusisto. Pomimo wyraźnego podziału, całość połączona niezwykłą pomysłowością Nico Muhly’ego

 

Ważne strony:

www.bedroomcommunity.net

www.nicomuhly.com

www.deccaclassics.com.

 

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.