Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.



Metaboman – Ja/Noe

Musik Krause to pododdział jeńskiej wytwórni Freude Am Tanzen specjalizujący w bardziej ekstrawaganckim ujęciu klubowej elektroniki. Przykładem tego debiutancki album jednego z filarów tłoczni – Wendelina Weissbacha znanego jako Metaboman.

Przez prawie całe lata 90. był on wielkim fascynatem hip-hopu. Nie wyszło mu to na złe, bo dogłębnie poznał korzenie gatunku – od jazzu, przez soul, po funk. Kiedy więc na początku minionej dekady zachwycił się house’m i techno – od razu opatentował własną wizję tych stylistyk, mocno powiązaną z jego muzyczną przeszłością. Realizował ją zarówno w duecie Das Krause Duo, jak również samodzielnie pod pseudonimem Metaboman.

„Ja/Noe” to podsumowanie dziesięciu lat autorskiej twórczości Weissbacha. Już otwierający kolekcję utwór wprowadza nas w jej schizofreniczny nastrój. To szorstki tech-house, w którym trafiamy z jednej strony na soulowy wokal, z a drugiej – na kakofoniczne przestery („Wonderboy”). Podobnie brzmi następne nagranie – ale choć jego podstawą jest zredukowany podkład rytmiczny, wypełniają go metaliczne perkusjonalia i przetworzone głosy („Kontrapfiffie”).

Dwie kolejne kompozycje to wspomnienie przygód niemieckiego producenta z minimalem. „Bibibig” pulsuje wycofanym bitem, kołysząc jednocześnie słuchacza zbasowanymi akordami atonalnych klawiszy. Choć „Räuber” uderza mocniejszą energią, to oniryczny klimat budują tu subtelne sample gitary i klarnetu, dodające całości „żywego” tchnienia.


Weissbach nie zapomina o swej przeszłości i z upodobaniem zabawia się breakbeatem. W „East” poddaje go glitchowej obróbce, podszywając jednocześnie jazzowymi dęciakami. Jakby tego było mało w „Dubbyone” pojawiają się raperskie rymy – uzupełnione kąsającymi akordami klawiszy.

Kolejny segment płyty należy do zwalistego funku wpisanego w formułę klubowego house’u. To trzy nagrania – „Hot Shit”, „Ringer” i „Yokonotono”. Niemiecki producent sięga tu po buksujące basy i połamane bity, zestawiając je z wokalną ekwilibrystyką i energetycznymi partiami syntezatorów. Wszystkie te kompozycje mają gęste, ale surowe brzmienie, emanujące „czarną” zmysłowością.

A na finał coś zupełnie innego – utrzymany w marszowym metrum teutoński tech-house o mechanicznie kroczących klawiszach i pompatycznie dmących dęciakach („Ultrakörper”).

Weissbach śmiało popuszcza wodze fantazji w swych kompozycjach. Daje dojść do głosu różnym wpływom, ale przetwarza je na swój własny sposób. Jakby zupełnie nie przejmując się regułami gatunku, wykrzywia i udziwnia wszystkie dźwięki, a to atakując agresywnymi zgrzytami, a to kojąc psychodelicznymi pasażami. O ile muzyka taneczna może mieć świadomie groteskowy charakter – to właśnie w produkcjach Metabomana.

Musik Krause 2013

www.musikkrause.de

www.facebook.com/MusikKrause

www.metaboman.com

www.facebook.com/metaboman

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.