Leandro Fresco & Rafael Anton Irisarri – Una Presencia En La Brisa
Jarek Szczęsny:

Niepewność własnego słuchu.

Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.



3 pytania – Mooryc

W naszym cyklu 3 pytania, tym razem Mooryc, czyli Maurycy Zimmermann – poznański producent, multiinstrumentalista i autor tekstów piosenek. Absolwent klasy lutnictwa poznańskiej Akademii Muzycznej, od dobrych kilku lat bardziej znany w światku muzyki elektronicznej. Dotychczas wydał kilka EP dla Apparition Recordings (sublabelu Levitate Records), włoskiej wytwórni Miraloop, Freude am Tanzen czy Bpitch Control (stajnia Telefon Tel Aviv czy Apparat). Jeśli klasyfikować gatunkowo twórczość Mooryca można by ją umieścić w okolicach ambientu czy IDM. Niektóre nagrania nieco odważniej zaglądają do muzyki klubowej, co szczególnie można odczuć podczas występów na żywo. Współpracował z m.in. an_Arche, Douglasem Greedem, Krzysztofem Dysem, formacją SZA/ZA. Dał się też poznać jako sprawny remixer utworów Saurone, Marka Hemmanna czy ostatnio duetu Rebeka.

Rebeka – „Melancholia” (Mooryc Remix)

Czego ostatnio słuchasz?

Wszyscy już wiedzą, że nowy James Blake jest fenomenalny, więc o tym nawet nie wspomnę. Ostatni album Jona Hopkinsa też już z pewnością dotarł do zainteresowanych. Na takie wydania czeka się latami. Ninja Tune, jako jedna z najważniejszych wytwórni wydających muzykę alternatywną, z pewnością doskonale poradziła sobie z promocją „Perfect Darkness” Finka, więc i tu mój zachwyt wydaje się być oczywisty. To rzeczy nowe, które do mnie trafiły i przekonały pod względem brzmienia. Ale odkrywam ostatnio sporo ciekawych, delikatnych rzeczy, których wcześniej nie znałem, takich jak Bon Iver czy Chad VanGaalen. Od jakiegoś już czasu słucham fenomenalnego Rangleklods, a od dawna Trygve Seim zdaje się być na spokojne wieczory najlepszy.

Jon Hopkins – „Open Eye Signal”

Chad VanGaalen – „Molten Light”

Rangleklods – „Control”

Trygve Seim – „Kyrie”

Nad czym obecnie pracujesz?

Właśnie wchodzę do studia, żeby ukończyć produkcję koncertowej płyty, którą miałem przyjemność nagrać w poznańskiej Meskalinie z Ksawerym Wójcińskim i Wacławem Zimplem. Jestem w trakcie pracy nad albumem Eating Snow, projektu, który współtworzę wraz z Douglasem Greedem. Album ten ma ukazać się w czerwcu przyszłego roku w Bpitch Control. Nad własnym LP pracę skończyłem wraz z początkiem maja i czekam na wydanie (release date: 11.11.2013), choć jest jeszcze trochę organizacyjnej zawieruchy związanej z wydaniem. Kończę nagrywać wokale do utworu „Driven”, to tytułowy kawałek z nowej płyty Douglasa Greeda, która ukaże się w lutym przyszłego roku (również w Bpitch Control). A oprócz tego staram się spędzać jak najwięcej czasu w studio, pracując nad nowymi rzeczami, które będę mógł wykorzystać na moim następnym albumie, choć nie mam jeszcze żadnych konkretnych planów wydawniczych.

Mooryc/Wójciński/Zimpel – Malta Festival Poznań 2013

Eating Snow – „Siamese Twins By Choice”

Jaki koncert/set zrobił ostatnio na Tobie największe wrażenie?

Ostatnie koncerty, które zrobiły na mnie wrażenie odbyły się w 2009 roku. Na poznańskiej cytadeli miałem okazję posłuchać i zobaczyć Radiohead. Zespół promował wówczas album „In Rainbows”, moim zdaniem najlepszy ze wszystkich, które nagrali, ale pojawiły się też kawałki kultowe, na które pięćdziesięciotysięczny tłum reagował z zaraźliwym entuzjazmem. Drugi koncert odbył się w jednej z hal Nowej Huty w Krakowie. Był to finał festiwalu Sacrum Profanum. O tym koncercie nie potrafiłem mówić przez miesiąc, kiedy ktoś mnie pytał jak mi się podobał. Aphex Twin.

Autorką zdjęcia Mooryc jest Zuza Dziuban.

Profil na Facebooku »Słuchaj na Soundcloud »dicogs »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.