Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.

Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.

Justyna Steczkowska – Maria Magdalena. All Is One
Przemysław Solski:

Wędrówka duszy.



Mental Overdrive – Cycls

Pamiątka po Armageddonie, który nie nastąpił – kolekcja stylowych nagrań norweskiego weterana nowej elektroniki.

Od czasu wydania w 1990 roku debiutanckiej EP-ki zatytułowanej „12000 AD”, norweski producent Per Martinsen zrealizował pod szyldem Mental Overdrive sporą ilość płyt. Część z nich publikuje ceniona tłocznia Smalltown Supersound, część należący do Prinsa Thomasa Full Pupp, a część – własna firma artysty – Love OD Communication. Pełne są one tanecznych dźwięków, balansujących od disco i electro do house’u i techno. Nie inaczej rzecz przedstawia się z najnowszym albumem tego niekonwencjonalnego twórcy z Tromso.

W minionym roku Martinsen publikował w serwisie Bandcamp w każdy pierwszy poniedziałek kolejnego miesiąca swe nowe nagranie. Miały się one ułożyć się w swego rodzaju „adwentowy kalendarz”, prowadzący do zapowiadanego przez rożnych zwolenników teorii spiskowych końca świata w dniu 21 grudnia. Ponieważ do apokalipsy nie doszło, norweski producent postanowił zebrać dziesięć najciekawszych utworów i zaprezentować je na przekornie zatytułowanej płycie „Cycls”, dając swym fanom do zrozumienia, że tak naprawdę nic nie ma końca – tylko wszystko powraca w kolejnych cyklach, niczym na… winylowym krążku.

Otwierający kolekcję „A Fireball, It Is Red, The Sky Looks Black About It” ma rzeczywiście złowieszczy nastrój – a tworzą go agresywne breaki o suchym tonie wsparte chłodnymi akordami metalicznych klawiszy. „Trollhunter” to zupełne przeciwieństwo – oldskulowy house wypełniony figlarnie pohukującymi i pobrzękującymi syntezatorami. „Sunstorm” wypada wyjątkowo nowocześnie – tym razem Martinsen sięga bowiem po UK garage, w którym rave’ową partię euforycznego piano podszywa strzeliste tło niczym w klasycznych nagraniach 808 State.


„Damascus” to pozornie taneczny tech-house o niemieckim sznycie, pulsujący w rytm miarowo pęczniejącego basu. Główny wątek nagrania stanowią jednak wyjątkowo smutne dźwięki – nostalgicznej gitary i tkliwych klawiszy w stylu new romantic. A potem znów kolejna zmiana klimatu – bo „Quarks” jest agresywną kompozycją, atakująca bezpardonowo wściekłymi breakami i glitchowym przesterami. Całe szczęście w „Dada Urka” znów powraca przestrzenny house o łagodnym tonie – łącząc etniczną wokalizę z kosmicznymi efektami niczym w produkcjach Los Hermanos.

„Kollpas” ponownie przenosi słuchacza do współczesnego Londynu. Martinsen stawia tym razem na zwalisty dubstep, posługując się oszczędnymi akordami piano i dudniącym pochodem basu. W „Systems” dostajemy futurystyczne electro w stylu Drexcyi czy Dopplereffekt – o nerwowym rytmie i laboratoryjnym brzmieniu. „Liverpool Street” to z kolei hołd norweskiego producenta dla klasycznego IDM-u – bajkowa miniatura kołysząca do snu pastelowymi dźwiękami onirycznych klawiszy. Płytę kończy minimalowe techno rodem z klubu Watergate – rezonujący rozwibrowanym loopem „Beaches”.

Trochę nazbyt różnorodny to zestaw. Ale pamiętając jak powstawał, można zrozumieć tę odmienność brzmień i nastrojów. Pojedynczo nagrania robią dobre wrażenie – są zrealizowane z polotem, prezentują kombatanckie wyczucie stylu i słucha się ich naprawdę przyjemnie. W poszukiwaniu bardziej jednolitych wypowiedzi Martinsena, trzeba jednak raczej sięgnąć po jego albumy dla Smalltown Supersound.

Love OD Communication 2013

www.loveod.com

www.facebook.com/loveodcom

www.mentaloverdrive.com

www.facebook.com/mentaloverdrive

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.